Κυριακή, 5 Σεπτεμβρίου 2010

H εγκαρτέρηση της οδύνης

Οι περισσότεροι άνθρωποι προσδοκούν εναγωνίως , και εφ'  όσον ευεργετηθούν  με αυτή την θεία δωρεά , θεωρούν αυτονόητο, ότι θα αξιώνονται αδιάκοπα να βιώνουν καταστάσεις υγείας και ευμάρειας  γι αυτούς και τις οικογένειες τους.
Οταν η  ευτυχία τους  δεν διαταράσσεται, αρχίζουν να θεωρούν  την μοναδική αυτή  ευεργεσία της ειμαρμένης τους ως εξασφαλισμένη στο διηνεκές  και  αναφαίρετη. 
Στην ζωή μας βιώνουμε ασταμάτητα τις εναλλαγές  ευτυχών και ατυχών  περιστάσεων. Μας διαφεύγει, ότι κάθε δυστυχία που μας κάμπτει είναι συμβατή με την ανθρώπινη μας υπόσταση.
Τις περισσότερες φορές αρκούμαστε στην διαπίστωση:
  • είμαι ατυχής γιατί μου συνέβη τούτο.
  • αυτό που συνέβη σε μένα  θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα.
  • τίποτε δεν μπορεί να μου συμβεί, που να μην είμαι σε θέση να το υποφέρω. 
Αφού λοιπόν είναι έτσι, τι μας εμποδίζει, παρ΄όλη την  δυστυχία μας, να παραμείνουμε δίκαιοι, μεγαλόψυχοι και προσηνείς. Η προσκόλληση στα εγκόσμια γεννά  επίσης την οδύνη. Αυτό που έχουμε σήμερα πιθανόν να μας λείψει αύριο. Οι στωικοί πολλά από τα αγαθά του κόσμου τούτου   τα θεωρούσαν αδιάφορα, δεν αγαπούσαν την απόλαυση, γιατί  κάθε απόλαυση έχει μέσα της τον σπόρο της οδύνης. 
Ο Immanuel Kant  μας  τονώνει με τα σοφά του λόγια. " Στον δρόμο των ανθρώπινων υποθέσεων υπάρχει  ένα ολόκληρο στράτευμα  από δυσκολίες και μόχθους που περιμένουν τον άνθρωπο. Φαίνεται ότι η Φύση καθόλου δεν ενδιφέρθηκε   για να ζει ο άνθρωπος καλά.  Παρά μόνο  για να δουλεύει και να προκόβει σε τέτοιο βαθμό, ώστε  με την διαγωγή του  να καθιστά τον ευατό του  άξιο της ζωής."
Η γενιά όσων ήλθαν  στην  ζωή  στην δεκαετία του  πενήντα  έχει μεγάλες πιθανότητες όταν  φύγει σταδιακά από τον  κόσμο αυτό να   μείνει αν'επαφη  από τον όλεθρο του πολέμου, του εκτοπισμού, των  διώξεων, της αγωνίας επιβίωσης, όλων αυτών δηλαδή των βιωμάτων τα οποία κατέτρεχαν  την  ανθρώπινη ύπαρξη  επί σειρά αιώνων. 
Προσοχή   μην καταντήσουμε  υπηρέτες, τροφοδότες  αλλά και δεσμώτες   του  άγχους και της καθημερινής αγωνίας  για την  "διασφάλιση¨των κεκτημένων μας,  τα οποία   η  νέα τάξη  πραγμάτων αφισβητεί και  διαστροφικά  θέλει  να τα   αναιρέσει  σε  πρωτόγνωρο  βαθμό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου