Τετάρτη 27 Απριλίου 2011

Nα τους ξεπληρώσουμε με το ίδιο νόμισμα

Ορύονται , ο σακάτης , ήμαρτον  Θεέ μου, και η υστερικιά, ότι  η ενίσχυση  του ταμείου για τους  τεμπέληδες και αχαϊρευτους, θα  έθετε  σε κίνδυνο την παραγωγική τους  μηχανή και θα  την έριχνε  βορά στο αδηφάγο τέρας  του πηθωρισμού. Υπαινίσσονται ότι είναι άδικο και ανεπίτρεπτο να βοηθηθεί ο νότος με την  επαχθή φορολογία του περιούσιου λαού. Λες  και αυτοί δεν δανείζονται   με  2,5% εκδίδοντας  τα ομόλογα τους. Οι λογιστικές   εγγραφές   συμψηφισμού διαρκούν  μόλις  ένα τέταρτο της ώρας και  διεκπεραιώνονται  από  υπαλληλίσκους   σε κάποιο   γραφείο του  δικού τους ΟΔΔΗΧ. Χέστηκε η φοράδα στ' αλώνι.

Ας δούμε   τι πρακτικές  εφάρμοζαν, οι πρόγονοι τους.

" Ηταν  η  27η  Απριλίου  1941.

Την ίδια μέρα το απόγευμα νωρίς,  με την παρέα κατεβήκαμε στο κέντρο. Από ομόνοια μέχρι Σύνταγμα, Σταδίου και Πανεπιστημίου.

Τα ζαχαροπλαστεία γεμάτα Γερμανούς. Αξιωματικοί με ωραίες στολές και παράσημα, με περίστροφα στη ζωστήρα. Σιδερωμένοι, γυαλισμένοι.

Τρώγαν  τρεις τρεις, πέντε πέντε τις πάστες  με διπλούς  καφέδες και διπλά κονιάκ. Και πλήρωναν αμέσως. Πλήρωναν με μάρκα.

Στρατιώτες καθαροί, ξυρισμένοι,  με τα περίστροφα στη ζωστήρα. Τρώγαν, πίναν, τρώγαν, πίναν  χωρίς φασαρία, συστηματικά, με τάξη, νέα τάξη.  Και πλήρωναν αμέσως. Με μάρκα. Κατοχικά μάρκα. Μάρκα του στρατού κατοχής. Οχι με μάρκα Γερμανίας.

Λέγανε πως μαζί με τα θωρακισμένα, από τα πρώτα είχε μπεί και το όχημα που "έκοβε" μάρκα. Εκοβε μάρκα συνέχεια, ασταμάτητα. Και πλήρωναν οι στρατιώτες με τα περίστροφα στη ζωστήρα.

Δεν άρπαζαν, δεν λεηλατούσαν, δεν έκλεβαν. Ηταν πολιτισμένοι. Πλήρωναν. Πλήρωναν με καλοτυπωμένα , φρεσκοτυπωμένα μάρκα   κατοχής.

Με χαρτιά χρωματιστά και χοντροκομμένες φιγούρες.

Στο  "Πικαντίλυ"  το ζαχαροπλαστείο πολυτελείας,  τρώγανε  κάτι αξιωματικοί αεροπόροι. Με παράσημα.  Κάνα δύο με τον γερμανικό  σιδερένιο σταυρό στο λαιμό. Την πιό μεγάλη διάκριση. Και περίστροφα στη ζωστήρα.

Και αυτοί τρώγανε  τρεις τρεις, τέσσερις τέσσερις πάστες  και πίναν καφέδες και κονιάκ απανωτά.

Ενας πιτσιρίκος δίπλα μας, δεν θα ήταν ούτε δέκα χρονών, τους  κοίταζε με ανοιχτό στόμα. Γύρισε σε μια στιγμή και λέει στον πατέρα του: "Καλέ μπαμπά....αυτοί τρώνε...τρώνε σαν άνθρωποι...."

Eτσι έσπασε μέσα μου ο θρύλος του γερμανού στρατιώτη.

Ανθρωποι είναι κι αυτοί.  Τρώνε......"



Απόσπασμα  παό το βιβλίο του  Π.Μ. Μηχαηλίδη 
ΑΓΑΘΟΥΠΟΛΕΩΣ  7   Μικρές ιστορίες από την μεγάλη Κατοχή
Βιλιοπωλείον της "ΕΣΤΙΑΣ"  Ι.Δ. ΚΟΛΛΑΡΟΥ κ Σια  ΑΕ   Πρώτη έκδοση 1991


Διατυπώνονται  πλέον  και  σ' αυτήν ακόμη την  Γερμανία   απόψεις  από έγκυρα  στόματα  για   την  πρακτική  των  Γερμανών .



Σάββατο 23 Απριλίου 2011

Stabat mater dolorosa - O Θρήνος της Παναγίας

"Στέκει η Μήτηρ Τεθλιμμένη"

 Λατινικό ποίημα του 13ου αιώνα το Stabat Mater Dolorosa περιγράφει τη θλίψη και τον πόνο της Παρθένου Μαρίας κάτω από τον Εσταυρωμένο γιο της. Αρχικά είχε αποδοθεί στον ποιητή Jacopone da Todi (1267-1306), θεωρείται, όμως, απίθανο να είναι δικό του. Τραγουδιέται ή απαγγέλλεται για πρώτη φορά στα τέλη του 15ου αιώνα κατά τη διάρκεια της Ρωμαιοκαθολικής Λειτουργίας, πριν την εξαγγελία του Ευαγγελίου. 
Σύμφωνα με τη μουσικοκριτικό, Μαρία Μπελίδου «η εκφραστικότητα του ποιήματος και οι δραματικές δυνατότητες του περιεχομένου των στίχων του προσέλκυσαν το ενδιαφέρον πολλών συνθετών, οι οποίοι έγραψαν μουσική βασισμένοι σε αυτό. Από το 1700 και μεταγενέστερα, επιχείρησαν πάνω από εκατό συνθέτες να μελοποιήσουν το Stabat Mater μεταξύ των οποίων οι: Domenico Scarlatti, Caldara, Pergolesi, Haydn, Vivaldi, Mozart, Schubert, Rossini, Liszt, Verdi, Karol Szymanowski, Lennox Berkeley, Poulenc, Penderecki, Agostino Steffani, Tartini, Boccherini, Gounod, Kodály, Virgil Thomson, Pärt και Ferko.
Στα δικά  μας  χρόνια μουσικές  προσεγγίσεις   έχουν  γίνει επίσης από τους Trond Kverno (1991), Pawel Lukaszewski (1994), Salvador Brotons (2000), Hristo Tsanoff, Bruno Coulais (2005), το συγκρότημα  Anorexia Nervosa και τον  Karl Jenkins.

Σπάνια   σύνθεση, Θεϊκή -Ουράνια-Αγγελική,  με πολύ λίγες  ενορχηστρώσεις   και    δισκογραφικές  εκτέλεσεις εμετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού,   είναι   αυτή  του  ιδιοφυούς   Βάσκου συνθέτη  Juan Crisostomo de Ariagga (1806-1826), του αποκαλούμενου Ισπανού Mozart.


Stabat mater dolorosa "The sorrowful mother stood"
Stabat mater dolorosa
iuxta Crucem lacrimosa,
dum pendebat Filius.

Cuius animam gementem,
contristatam et dolentem
pertransivit gladius.

O quam tristis et afflicta
fuit illa benedicta,
mater Unigeniti!

Quae moerebat et dolebat,
pia Mater, dum videbat
nati poenas inclyti.

Quis est homo qui non fleret,
matrem Christi si videret
in tanto supplicio?

Quis non posset contristari
Christi Matrem contemplari
dolentem cum Filio?

Pro peccatis suae gentis
vidit Iesum in tormentis,
et flagellis subditum.

Vidit suum dulcem Natum
moriendo desolatum,
dum emisit spiritum.

Eia, Mater, fons amoris
me sentire vim doloris
fac, ut tecum lugeam.

Fac, ut ardeat cor meum
in amando Christum Deum
ut sibi complaceam.

Sancta Mater, istud agas,
crucifixi fige plagas
cordi meo valide.

Tui Nati vulnerati,
tam dignati pro me pati,
poenas mecum divide.

Fac me tecum pie flere,
crucifixo condolere,
donec ego vixero.

Iuxta Crucem tecum stare,
et me tibi sociare
in planctu desidero.

Virgo virginum praeclara,
mihi iam non sis amara,
fac me tecum plangere.

Fac, ut portem Christi mortem,
passionis fac consortem,
et plagas recolere.

Fac me plagis vulnerari,
fac me Cruce inebriari,
et cruore Filii.

Flammis ne urar succensus,
per te, Virgo, sim defensus
in die iudicii.

Christe, cum sit hinc exire,
da per Matrem me venire
ad palmam victoriae.

Quando corpus morietur,
fac, ut animae donetur
paradisi gloria. Amen.
At the Cross her station keeping,
stood the mournful Mother weeping,
close to Jesus to the last.

Through her heart, His sorrow sharing,
all His bitter anguish bearing,
now at length the sword has passed.

O how sad and sore distressed
was that Mother, highly blest,
of the sole-begotten One.

Christ above in torment hangs,
she beneath beholds the pangs
of her dying glorious Son.

Is there one who would not weep,
whelmed in miseries so deep,
Christ's dear Mother to behold?

By the Cross with thee to stay,
there with thee to weep and pray,
is all I ask of thee to give.

For the sins of His own nation,
She saw Jesus wracked with torment,
All with scourges rent:

She beheld her tender Child,
Saw Him hang in desolation,
Till His spirit forth He sent.

Can the human heart refrain
from partaking in her pain,
in that Mother's pain untold?

O thou Mother! fount of love!
Touch my spirit from above,
make my heart with thine accord:

Make me feel as thou hast felt;
make my soul to glow and melt
with the love of Christ my Lord.

Holy Mother! pierce me through,
in my heart each wound renew
of my Savior crucified:

Let me share with thee His pain,
who for all my sins was slain,
who for me in torments died.

Let me mingle tears with thee,
mourning Him who mourned for me,
all the days that I may live:

Let me, to my latest breath,
in my body bear the death
of that dying Son of thine.

Virgin of all virgins blest!,
Listen to my fond request:
let me share thy grief divine;

Wounded with His every wound,
steep my soul till it hath swooned,
in His very Blood away;

Be to me, O Virgin, nigh,
lest in flames I burn and die,
in His awful Judgment Day.

Christ, when Thou shalt call me hence,
by Thy Mother my defense,
by Thy Cross my victory;

When my body dies,
let my soul be granted
the glory of Paradise. Amen.

Παρασκευή 22 Απριλίου 2011

Μεγάλη Παρακευή Ηλίας Μηνιάτης

Επίσκοπος  Κερνίτζης και Καλαβρύτων , ο εξαίσιος   αυτός  εκκλησιαστικός  ρήτορας είπε  πάλαι ποτέ, απευθυνόμενος  στο ποίμνιο, λόγια ουσίας  και μοναδικής επίγνωσης: 

"Αγαπητοί μου Χριστιανοί , ήρθατε  εδώ τώρα  και κλαίετε, τριακόσιες εξήντα τέσσερις μέρες τον σταυρώνετε, και φυλάτε   μια,  για  ν' αναπαύσετε την συνείδηση  σας., να τον αναστήσετε. Και με ρωτάτε, πως  να μετανοήσετε....".

Το απόσπασμα αυτό  το άκουσα  σε  μια   μια μοναδική τηλεοπτική εκπομπή  μέσα  από τον μεστό και συναρπαστικό λόγο του  Ρένου Αποστολίδη.
Στο πνεύμα των ημερών , και της  μεγάλης ανθρώπινης αγωνίας  να γαντζωθεί και  να περιχαρακωθεί   στην πίστη.

Τρίτη 29 Μαρτίου 2011

Το ξεθωριασμένο καρό φουστάνι..


'Η αλλιώς..το είναι και το φαίνεσθαι..
Μια γυναίκα που φορούσε ένα ξεθωριασμένο καρό φουστάνι με το σύζυγό της, ντυμένο με ένα φτωχικό κοστούμι, κατέβηκαν από το τρένο στη Βοστώνη και κατευθύνθηκαν προς το γραφείο του προέδρου του Πανεπιστημίου Harvard. Δεν είχαν ραντεβού.

Η γραμματέας μπορούσε να καταλάβει από την πρώτη στιγμή ότι τέτοιοι επαρχιώτες δεν είχαν καμία δουλειά στο Harvard.

"Θα θέλαμε να δούμε   τον πρόεδρο" είπε ο άντρας με χαμηλή φωνή.

"Θα είναι απασχολημένος όλη μέρα" απάντησε η γραμματέας κοφτά.

"Θα περιμένουμε" απήντησε η γυναίκα.

Για ώρες η γραμματέας τους αγνοούσε, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα απογοητευτούν και θα φύγουν.

Καθώς όμως είδε ότι δεν έφευγαν, η γραμματέας αποφάσισε να ενοχλήσει τον πρόεδρο, παρόλο που δεν το ήθελε με τίποτα.

"Ίσως αν τους δείτε για ένα λεπτό, να φύγουν" του είπε!

Εκείνος αναστέναξε με αγανάκτηση και έγνεψε θετικά. Κάποιος τόσο σημαντικός όσο αυτός σίγουρα δεν είχε το χρόνο να δέχεται ανθρώπους ντυμένους με ξεθωριασμένα καρό φουστάνια και φτωχικά κοστούμια. Ο πρόεδρος στράφηκε προς το ζευγάρι με ύφος βλοσυρό και αλαζονικό.

Η γυναίκα του είπε "Είχαμε έναν γιο που φοίτησε στο Πανεπιστήμιό σας για ένα χρόνο. Το αγαπούσε και ήταν πολύ ευτυχισμένος εδώ. Αλλά δυστυχώς πριν από ένα χρόνο σκοτώθηκε απρόσμενα. Ο άντρας μου και εγώ θα θέλαμε να χτίσουμε ένα μνημείο για αυτόν στο χώρο του Πανεπιστημίου."

Ο πρόεδρος δεν συγκινήθηκε καθόλου. Αντιθέτως εκνευρίστηκε.

"Κυρία μου" απάντησε με αναίδεια "δεν μπορούμε να βάζουμε αγάλματα για κάθε άνθρωπο που φοίτησε στο Harvard και πέθανε. Αν το κάναμε, τότε αυτό το μέρος θα έμοιαζε με νεκροταφείο."

"Οχι" απάντησε γρήγορα η γυναίκα, "δεν θέλουμε να στήσουμε ένα άγαλμα. Σκεφτήκαμε να δωρήσουμε ένα κτίριο στο Harvard."

Ο πρόεδρος γύρισε τα μάτια του. Έριξε μία ματιά στο ξεθωριασμένο καρό φουστάνι και το φτωχικό κοστούμι και φώναξε: "Ένα κτίριο! Έχετε ιδέα πόσο κοστίζει ένα κτίριο; Έχουμε περισσότερα από επτάμισι εκατομμύρια δολάρια σε κτίρια εδώ στο Harvard."

Για μία στιγμή η γυναίκα έμεινε σιωπηρή. Ο πρόεδρος χαμογέλασε χαιρέκακα. Ίσως ήρθε η ώρα να τους ξεφορτωθεί. Η γυναίκα στράφηκε προς τον άντρα της και είπε ήρεμα:

"Μόνο τόσα χρειάζονται για να φτιάξει κανείς ένα πανεπιστήμιο; Γιατί δεν φτιάχνουμε το δικό μας τότε;"

Ο σύζυγος έγνεψε θετικά. Το πρόσωπο του προέδρου κιτρίνισε και καταλήφθηκε από σύγχυση.

Ο κύριος και η κυρία Leland Stanford σηκώθηκαν όρθιοι και βγήκαν έξω. Ταξίδεψαν μέχρι το Palo Alto στην Καλιφόρνια όπου ίδρυσαν το Πανεπιστήμιου που φέρει το όνομά τους, το Πανεπιστήμιο Stanford, στη μνήμη ενός γιού τον οποίο το Harvard είχε ξεχάσει.

Το ανέκδοτο αυτό παρατίθεται όπως μου το διαβίβασε με email o αγαπητός Αντώνης Αναπλιώτης

Τρίτη 15 Μαρτίου 2011

Kate Bush Cloudbusting

Mου το  διαβίβασε  ο φίλτατος Αντώνης Αναπλιώτης.



Στο τραγούδι αυτό ποτέ δεν είχα συνειδητοποιήσει το περιεχόμενο των στίχων.


"I still dream of Orgonon.
I wake up cryin'.
You're making rain,
And you're just in reach,
When you and sleep escape me.

You're like my yo-yo
That glowed in the dark.
What made it special
Made it dangerous,
So I bury it
And forget.

But every time it rains,
You're here in my head,
Like the sun coming out--
Ooh, I just know that something good is gonna happen.
And I don't know when,
But just saying it could even make it happen.

On top of the world,
Looking over the edge,
You could see them coming.
You looked too small
In their big, black car,
To be a threat to the men in power.

I hid my yo-yo
In the garden.
I can't hide you
From the government.
Oh, God, Daddy--
I won't forget.

'Cause every time it rains,
You're here in my head,
Like the sun coming out--
Ooh, I just know that something good is gonna happen.
And I don't know when,
But just saying it could even make it happen.

It's you and me, Daddy.

It's you and me... Daddy---

It's you and me... Daddy---

E-yeah yeah yeah yeah yo-ohhhhhhhhhh

And every time it rains
You're here in my head
Like the sun coming out.
Your son's coming out.
Ooh, I just know that something good is gonna happen.
And I don't know when,
But just saying it could even make it happen.

Ooo-ohh, just saying it could even make it happen.

I'm Cloudbusting Daddy.

Your son's coming out.
Your son's coming out.



Τρελλάθηκα μ' αυτό το videoclip.

Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011

Κυριακή 13 Μαρτίου 2011

Rudol Steiner

Ο Rudolf Steiner υπήρξε από τις προσωπικότητες που επέδρασαν καταλυτικά  στην διανόηση και την κοινωνιολογία. Θεωρείται ο ιδρυτής του ανθρωποκεντρικού  φιλοσοφικού  συστήματος, το οποίο  στην σημερινή εποχή έχει καθιερωθεί  με τον όρο ανθρωποσοφία.
Γεννήθηκε στην Αυστρία το 1861, και ολοκλήρωσε τις πανεπιστημιακές του σπουδές στα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες στο Πολυτεχνείο της Βιέννης.
Το 1886 κιόλας, στην ηλικία των 25 εντυπωσίασε την πανεπιστημιακή κοινότητα καθώς καταπιάστηκε με την ερμηνεία  των  βασικών αρχών της κοσμοθεωρικής προσέγγισης του Γκαίτε (Goethe's Conception of the World)
Συγκαταλέγεται στο στενό κύκλο των συνομιλητών του σε προχωρημένη ηλικία Νίτσε. Συνεπαρμένος από τα βιώματα  του  γερμανού  φιλοσόφου   στο κοσμοϊστορικό υπόβαθρο του  19ου αιώνα συνέγραψε το 1895  την  μελέτη "Φρίντριχ  Νίτσε, ένας αγωνιστής ενάντια στην εποχή του" ( Friedrich Nietzsche, Ein Kaempfer gegen seine Zeit / Friedrich Nietzsche, a Fighter Against his Time). 
To1891 του απενεμήθη  ο τίτλος του διδάκτορα του πανεπιστημίου του Ρόστοκ. Η διατριβή του είχε θέμα την διδασκαλία του Fichte.
To  1894  αρχίζει   η  ενασχόληση του με την πραγματοποίηση  κύκλου διαλέξεων  με  συχνές επισκέψεις   απ΄άκρου σ' άκρο  ολόκληρης της   Ευρώπης. Υπολογίζεται ότι  κατά το πρώτο  τέταρτο του εικοστού  αιώνα, μέχρι το 1925, που πέθανε, ο Σταϊνερ  απευθύνθηκε από την έδρα του ομιλητή  πάνω απο  6.000  φορές  σε  ακροατήρια,  η σύνθεση των οποίων κάλυπτε όλα τα κοινωνικά στρώματα  και μορφωτικά επίπεδα.
Αρχικά  στην Βέννη,  αργότερα  στην Βαϊμάρη  και το Βερολίνο, αρθογράφησε τόσο σε πανεπιστημια- κά  και φιλολογικά  περιοδικά  όσο και στον καθημερινό τύπο. Η πένα του πέρα απο τα χρονογρά- φημα  εξοικείωσε  το πλατύ αναγνωστικό κοινό με τις  φιλοσοφικές και επιστημονικές εξελίξεις της συνταρακτικής εποχής.  Αυτό τον κατέστησε   ένα  κοσμοπολίτη διανοητή  πανευρωπαϊκής εμβέλειας και ακτινοβολίας.
Οι διατυπούμενες  θέσεις  του Σταϊνερ πάνω  σε  θεμελιώδη θέματα, όπως η εξέλιξη του ανθρώπου, η σχέση του προς την φύση, του πριν  και του μετά, διακρίνονται  για την  νεωτεριστική τους τάση  και παροτρύνουν τον αναγνώστη η ακροατή  στην  παραγωγική σκέψη.   Είναι  αξιοσημείωτο, ότι αφήνουν  την βούληση  του μελετητή ελεύθερη  και  ανεπιρέαστη  από δογματισμούς, ελιτίστικους προσδιορισμούς και δεν εμπεριέχουν το παραμικρό ψήγμα καταναγκασμού η παρότρυνσης για αιρετική διαφοροποίηση  και την εκδήλωση αποσχιστικών  τάσεων.
Τα έργα  του έχουν μεγάλη απήχηση και στους  ανένταχτους ανθρώπους με καθαρό και ανοιχτό μυαλό. Η ευεργετική  επίδραση   ακόμη παραπέρα στον  ψυχικό κόσμο, αντλεί την αποτελεσματικότητα της από την αστείρευτη πηγή αγαθότητας που παρέχει η  ζωή και το έργο του Ιησού, χωρίς  δογματισμούς  και διαχωριστικούς προσδιορισμούς. Αξίζει  να αναφερθεί ο κύκλος  διαλέξεων για τα Ιερά Ευαγγέλια (1908 -1912) με αποκαλυπτικών  διαστάσεων εξωτερίκευση των διδαχών και των   συμβολισμών.
Πέραν του φιλοσοφικού και θεολογικού έργου ο Σταϊνερ  απο τα φοιτητικά κιόλας χρόνια ασχολήθηκε με το παιδαγωγικό έργο διαισθανόμενος   τις  ανάγκες των παιδιών και των εφήβων και σε συγκερασμό με  τις εξελίξεις  στο μεταίχμιο του 20ου αιώνα  διατύπωσε και εφήρμοσε   τον κανονισμό λειτουργίας  των προτύπων εκπαιδευτηρίων (που έφεραν το όνομα του) στην Γερμανία. Ελβετία και Αγγλία. H εκπαιδευτική του προσέγγιση εφαρμόζεται σήμερα σε 995 σχολεία  που φέρουν   το προσωνύμιο "Waldorf Education"  και χιλιάδες νηπιαγωγεία που λειτουργούν σε 60 χώρες.
Το 1913, στο  Dornach κοντα στην Βασιλεία , στην Ελβετεία με την επίβλεψη του ανηγέρθη  η θολωτή ξύλινη  κατασκευή του Goetheanum   που διέθετε  θεατρική  σκηνή ( για να ανέβουν τα τέσσερα δραματικά έργα του Στάινερ)  καθώς  και χώρους  διαλέξεων. Μετά την καταστροφή από φωτιά το 1922 ανοικοδομήθηκε με σκυρόδεμα διατηρώντας την πλαστικότητα του βάσει των  σχεδίων του  διδάσκαλου. Εκτοτε  στεγάζει  την   Ανθρωποσοφική Εταιρεία, η οποία ιδρύθηκε  από τους μαθητές του το 1923.   Σήμερα  εργάζονται  στο campus  300  άτομα και δέχεται  χιλιάδες  επισκέπτες  κάθε  χρονιά.  
Οι  γνώσεις και η διδασκαλία του μεγάλου αυτού πανεπιστήμονα επεκτάθηκε  και στην αγροτική καλιέργεια  με γνώμονα την βιοδυναμική ανάπτυξη και την   "ευρθμία". Αλλά και  η συνεισφορά του στην  θεραπευτική  αγωγή  παιδιών με καθυστέρηση  στην διανοητική εξέλιξη στο  ινστιτούτο  του Arlesheim στην Ελβετία. απετέλεσαν πρότυπα αντιμετώπισης   για αντίστοιχα  ιδρυματα και  σ' άλλες  χώρες
To συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει   πάνω από πενήντα τόμους.
Επιγραμματικά  αναφέρονται μερικά :
  • Μυστική διδσκαλία της  Αναγέννησης (1911)   - Mystics of the Renaissance
  • Η οδός της αυτογνωσίας - Α road to Self Knowledge
  • Aιγυπτιακοί μύθοι και μυστήρια - Egyptian Myths and Mysteries
  • H φιλοσοφία της πνευματικής ενασχόλησης - Τhe Philosophy of Spiritual Activity
  • Σκιαγράφηση του αποκρυφισμού -  Αn outline of  Occult Science
  • Κοσμική μνήμη - Cosmic memory
  • Koσμολογία , θρησκεία και φιλοσοσοφία - Cosmology Religion and Philosophy
  • Oδηγός εσωτερικής εξάσκησης - Guidance in Esoteric Training
  • Γνώση των  ανωτέρων κόσμων - Knowledge of the Higher Worlds
  • Η ιστορία της ζωής μου - The Story of My Life
  • Das Christentum als mystische Tatsache und die Mysterien des Altertums(Christianity as Mystical Fact and the Mysteries of Antiquity) (1902)
  • Die Erziehung des Kindes vom Gesichtspunkte der Geisteswssenshaft (The Education of the Child in the Light of theScience of the Spirit) (1907).

Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011

Ο tempora o mores

Ο φίλτατο  Μαξ Κανέτης  μου έστειλε σήμερα το πρωί το video link  του ντοκυμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου,  απ'την εκπομπή "Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα":


Οι Βρωμοέλληνες

Πως  αντιμετωπίστηκαν   οι  Ελληνες που ξενιτεύθηκαν  αρχές  του περασμένου  αιώνα  σαν μετανάστες


Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011

Eπιλεγμένα τεύχη του γερμανικού περιοδικού "Ιmplosion"

Το  να καταπιασθεί  κάποιος  με την μελέτη της  επενέργειας  των συμπυκνωτικών δυνάμεων  της  ενδόρρηξης  σε  αντιδιαστολή με την ενέργεια που  εκλύεται  από την έκρηξη  αποτελεί μεγίστη πρόκληση σε όποιον  χρησιμοποιεί μόνο  συμβατική ορολογία της φυσικής , της χημείας και της  βιολογίας χωρίς να μπορεί να διακρίνει τις  βιοδυναμικές  μορφές κίνησης.
Βασικός   πρωταρχικός  εκφραστής της  θεωρίας  και των  εφαρμογών που βασίζονται   στην  φυσική μορφή της ζωντανής ενέργειας του στροβιλισμού  υπήρξε ο  Βίκτωρ Schauberger .  Ξεκινώντας  από  της βαθιάς επιστημονικής ανάλυσης παρατηρήσεις του  σχετικά με τον τρόπο που λειτουργούσαν  οι ροές του νερού στη φύση  διατύπωσε την επαναστατική υδροδυναμική  θεωρία παραγωγής ενέργειας από στροβιλισμό με τις  "μηχανές ενδόρρηξης" (implosion engines) .
Οι  δημοσιεύσεις  και οι ομιλίες του   σε  συνδυασμό  με τον παρορμητικό και ασυμβίβαστο του χρακτήρα  προκάλεσαν την αντίδραση  κιι τον  φθόνο  του επιστημονικού κατεστημένου, το  οποίο  αδυνατούσε να  αντιληφθεί  ότι η  συντονισμένη προσπάθεια υλοποίησης   των ρηξικέλευθων θεωριών  με τις οποίες ήθελε να αλλάξει τον κόσμο πιθανόν να  μας  είχαν  αποτρέψει  από  το περιβαλλοντολογικό αδιέξοδο  στο  οποίο έχουμε περιέλθει.. 

Ουσιαστική και βαθειά προσέγγιση  στον βίο και πολιτεία της μεγάλης αυτής διάνοιας μπορεί να γίνει μέσω  του  καταπληκτικόυ  βιβλίου  με τίτλο " Φυσικές μορφές της ζωντανής ενέργειας" (1995) του  συγγραφέα  ερευνητή Κάλουμ Κόουτς  που άναλύει  σε πρωτόγνωρο βάθος τις  στους περισσότερους από  εμάς άγνωστες  πτυχές των καταπληκτικών ενοράσεων και θεωριών του  Βίκτωρος Σάουμπερκερ. 

To  βιβλίο εκδόθηκε  στα Ελληνικά (πρώτη έκδοση Σεπτέμβριος 2006)  από τις  ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΡΕΩ (Φλέμιγκ 31, 16231 Βύρωνας).

Για όποιον θέλει να εμβαθύνει  και είναι γνώστης της   Γερμανικής  γλώσσας τα  τεύχη  του περιοδικού "Implosion"  που εκδίδεται  από το  ινστιτούτο Implosion  Verein  fuer Implosionsforschung und Anwendung  e.V. (www.implosion-ev.de)  αποτελούν ένα εξαιρετικό εργαλείο καθοδηγητή στο μακρύ ταξίδι  των ανακαλύψεων του Βίκτωρα.

τεύχος Νο 116 
τεύχος Νο 117

τεύχος Νο 118

τεύχος Νο 119 
τεύχος Νο 120





Oι γραφίστες μας επιστούν την προσοχή

Μου  τις προώθησε  ο φίλτατος  Αντώνης
                                                                         
              


Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011

Για γέλια η για κλάματα



Πάρτα και σύ και ο Προμηθέας σου !!!

Δηλαδή ένα αντιδραστικό ρεμπελόσκυλο, έβαλε λίπος και κόκαλα αντί γιά φαϊ στό Δία, για να κατηγορήσει τούς ανθρώπους. Εξ αιτίας του ο Δίας, αποφάσισε να φτιάξει το πιό όμορφο καί το πιό μαλακισμένο όν πού μπορούσε να δημιουργηθεί, την (ξανθιά) Πανδώρα ή Λούσυ . Την έστειλε πακέτο με ένα πυθάρι (“κουτί”), πού της ειπε να μην το ανοίξει ποτέ. Εκ κατασκευής περίεργη, αυτή το άνοιξε και προκάλεσε όλα τα κακά του κόσμου. Την πηδάει ο Επιμηθέας ,αδελφός του μαλάκα, και μετα την πηδάει και ο μαλάκας αυτοπροσώπως και κάνει τον Δευκαλίωνα, πού τον παντρεύουν μέ την κόρη του θείου του, του Επιμηθέα και της χαζομούνας Πανδώρας . Τα παίρνει στο κρανίο τότε ο Δίας και κάνει τον κατακλυσμό μπάς και τους εξαφανίσει όλους. Αυτοί ειδοποιηθήκανε όμως από το μαλάκα και φτιάξανε τη κιβωτό, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί η “υπέροχη” ανθρωπότητά μας. Το κακό όμως θα είχε σταματήσει, άν ο Ηρακλής δεν ελευθέρωνε από τα τάρταρα το μαλάκα. Τον ελευθέρωσε όμως, και συνεχίζει να “φωτίζει” με τη σθεναρή ετερόφωτή του λάμψη, αυτούς που πιστεύουν τίς “καλες” του προθέσεις. Και επειδή δεν μπορούν να δουν τό φως του ήλιου στο μεσουράνημά του, τους έχει πείσει να βλέπουν το φως του άστρου της ανατολής, πρίν μεσουρανήσει ο ήλιος και φανεί η ασημαντότητά του.
Συνεχίζει λοιπόν ο μαλάκας (με σκοπό την καταστροφή του ανθρώπινου γένους) να εξαπατά και να παραμυθιάζει τον άνθρωπο, να τον γεμίζει ψεύτικες ελπίδες για θέωση (ο άνθρωπος δεν είναι εν δυνάμει θεός, μόνο μέσω της ταπείνωσης μπορεί να πλησιάσει την θεία φύση), να του δίνει τεχνολογία του θανάτου (έκρηξης αντί για ενδόρηξη), με απώτερο σκοπό της αποσύνθεση των πάντων και την ORDER του στό CHAOS.
Αυτά γιά σήμερα. Όσοι το χώσανε στή Λούσυ μετά βγάλανε μπιμπίκια!
33++
Α.Α.

Σάββατο 5 Φεβρουαρίου 2011

Η ανάπτυξη της κατεχόμενης Βόρειας Κύπρου !!

Πολύ ενδιαφέρον βίντεο που τραβήχτηκε από γαλλικό τηλεοπτικό συνεργείο. Μια εικόνα που δεν έχουμε δεί από δικά μας κανάλια και είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα για το τι γίνεται στα κατεχόμενα

Το γεγονός ότι το βίντεο δεν έγινε από Έλληνα βοηθά ιδιαιτέρως στο ότι δεν μπορούμε να κατηγορηθούμε εμείς για προπαγάνδα. Μια προπαγάνδα που ανέκαθεν γινόταν από τους τούρκους εναντίον μας και γίνεται σε αντίθεση με την δική μας συνεχιζόμενη ανύπαρκτη πολιτική.