Την εβδομάδα του Δεκαπενταύγουστου τα πιεστήρια της έντυπης αναπαραγωγής σιγούν.
Τους προηγούμενους μήνες διεκπεραιώνουν την εκτύπωση νέων τίτλων εκδόσεων καθώς και ανατυπώσεις ώστε το βιβλιόφιλο κοινό να κάνει κάποια επιλογή να το συνοδεύσει στην
καλοκαιρινή του ανάπαυλα
Εγώ διάλεξα τον συνταρακτικό Α2 του Ρένου Αποστολίδη
Τέταρτη έκδοση Μάρτιος 2016 (Εκδοτ. Οίκος Ι.Δ. Κολλάρου - "Βιβλιοπωλείον της Εστίας")
Καθόσον η επαγγελματική μου καθημερινή ενασχόληση με την προμήθεια αναλωσίμων για επαγγελματικές εκτυπώσεις μόνο αγωνία και απασιοδοξία μου επιφυλλάσσει, αγαλλοιάσθηκα με την περιγραφή της τεχνικής αποτύπωσης, ειδωμένης μέσα από το ποιητικό, μεθεκτικών και λογίων επιπέδων, πρίσμα, των γιών του Ρένου, των καταξιωμένων φιλολόγων - γλωσσολόγων - ερευνητών Ηρκου και Στάντη Αποστολίδη, στην εισαγωγική τους ανάλυση για τον "Α2"
σελίδα νγ΄ νδ.
"Βαρείς αλεπάλληλοι κύλινδροι γυρίζοντας δαιμονοσμένα με χιλιάδες στροφές, γλείφουν λαίμαργα τα μελάνια - τα μαύρα, τα κόκκινα, τα πράσινα, τα κίτρινα!, σε σταγονομετρικά ελεγχόμενες ποσότητες απ΄τα κρεμασμένα πάνω τους μελανεία, με τους δεκάδες ρεγουλατόρους το καθένα για την ακριβή επίτευξη απολύτως ομοιόμορφης εκτύπωσης κάθε πιθανής απόχρωσης, στέλνοντάς τα στρωμένα στα θηριώδη "καζάνια", όπου ανάμεσα στις Συμπληγάδες του τσίγκου και του καουτσούκ ρουφιούνται αδηφάγα τα φύλλα, τροφοδοτούμενα από ασθμαίνουσες βεντούζες πυρετικά πηγαινοερχόμενες σ΄απόλυτη σύμπνοια, κουβαλώντας φύλλο φύλλο το χαρτί απ΄το πατάρι εισαγωγής, που ειδικά γρενάζια με καστάνιες και αλυσίδες τ΄ανεβάζουν στην δέουσα στάθμη, όσο αντίστοιχα κατεβάζουν, άλλα γρανάζια και αλυσίδες εκείνο της εξαγωγής, βαρυφορτωμένο τα μόλις φρεσκοτυπωμένα! Κι όλ΄ απαραίτηττα, αλληλοεξαρτώμενα, αλληλένδετα, σφιχταγκαλιασμένα τίποτε περισσευούμενο!- και μαζί υπεραυτόματοι γρασσαδόροι να λιπαίνουν τα σημεία τριβής κι αναρίθμητα πρόθυμα έμβολα, ρόδες δευκολυντικές, ατέρμονες ελεγκτικοί, φιδίσια σωληνάκια απαγωγής, για κάθε προβλεπτή η απρόβλεπτη υπερχείλιση, η άλλα, πιό ενισχυμένα, τροφοδοσίας, υπό πίεση η μ΄απλή ροή - και στο σώμα πάνω της μηχαής, σε κάθε σημείο, καρφωμένα ρολόγια, μετρητές, στροφόμετρα νευρικά, μ΄ενδεικτικές βελόνες, τρεμάμενες σπασμωδικά ετούτες, οκνές εκείνες στη βάση της κλίμακας, ζορισμένες οι παραπέρα, ν' αγγίζουν τα κόκκινα, μ΄ήχους συνεχούς τέλειας κύλισης απ΄τη μιά, και ρυθμικούς απ΄την άλλη, μεταλλικούς η συριστούς, επαναλαμβα-νόμενους - αγκομαχητό θηρίου που ξεφυσάει-, καθένας τους να σημαίνει κ ά τ ι στο εξοικειωμένο αφτί, να καθυσηχάζη, να βεβαιώνη, να προειδοποιή, να υποψιάζη.... Τίποτα τυχαίο, τίποτε αδρανές η ανανεργό, η απρόσφορο προς ιδανικώς αρμονική συλλειτουργία - κι όχι για την επίτευξη του
έ ρ γ ο υ μόνο, της ε κ τ ύ π ω σ η ς , παρά για ν' απλωθή διάχυτη η θεσπέσια εκείνη ξεχωριστή
μ υ ρ ω δ ι ά τ ο υ μ ε λ α ν ι ο ύ, το ύ φ ο ς ενός κειμένου, όχι τ΄ανέκφραστα τυπογραφικά στοιχεία αραδιασμένα στο χαρτί!"
