Αχ αυτή η ημέρα ντροπής, και θλιβερή επέτειος συνάμα η 24 Ιουλίου.
Από που και ως που η παράδοση εξουσιας από τη χούντα στο πολιτικό προσωπικό της δεκαετίας 1950-1960 πρέπει να εκλαμβάνεται και να εορτάζεται από μας τους πολιτικά διεστραμμένους και λοβοτομημένους ως αποκατάσταση της δημοκρατίας. Ενδεχομένως η 52η επέτειος να σηματοδοτεί την κατάντια του κοινοβουλευτισμού μετα τη θλιβερή παρουσία των πολιτικών στη συνεδρίαση της βουλής. Ούτε ένας από τους ευωχούμενος 1700 προσκεκλημένους δεν είχε την αξιοπρέπεια, αντί να συνωστίζεται λόγω βροχής (σα να ήταν πρωτοχρονιά) στις σάλες του προεδρικού μεγάρου , να αντιπροσωπεύσει εμάς τους αμετροεπείς καλαμαράδες, η έστω κάποιοι από μας να προσέλθουν με συντριβή να αποθέσουν μερικά αγρολούλουδα στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας , στρατιωτικό κοιμητήριο και ιερό τόπο μνήμης στη Λευκωσία της Κύπρου, όπου είναι θαμμένοι Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι πεσόντες των μαχών του 1964 και του 1974.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου