Αντε ντουα (γιατί έτσι με αρέσει)

Η διαφθορά ενυπάρχει όχι μόνο στους πολιτικούς, αλλά αποτελεί το απαραίτητο προσάναμμα στη ροπή του αδικαιολόγητου η ετεροβαρούς πλουτισμού που μας διακατέχει. Μένουμε ατιμώρητοι, η πολιτική αναλγησία είναι η προϋπόθεση και η εργαλειοθήκη για την απάτη που επιτελείται συνειδητά και απροκάλυπτα από τους πολίτες στα πλαίσια της ασύδοτης ετεροδοσοληψίας. Με το που έσκασε η κρίση πληθώρα αποφάσεων με ποινές φυλάκισης με την αιτιολογία της απάτης λόγω έκδοσης ακάλυπτης επιταγής. Στην εποχή της ανάπτυξης και ανασύστασης το ποινικό αδίκημα της υπεξαίρεσης δεν εκδικάζεται αυτεπάγγελτα. Ισως πρέπει να προστεθεί στην δικονομική ορολογία ο όρος "ade dua" για την απαλλαγή από τις κατηγορίες με επιστέγασμα "στην υγειά των κορόιδων".

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Ο   ΑΓΝΩΣΤΟΣ   ΠΟΛΕΜΟΣ

Πολύ ενδιαφέρον αρθρο, με πολλές επαναλήψεις των βασικών σημείων. Περιέχει πάντως ουσιαστικές ανακρίβειες (π.χ. η Κροατία και η Σλοβενία δήθεν δεν ανήκουν στην ΕΕ) και μια επιχειρηματολογία για την διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας η οποία χρήζει αντικειμενικής τεκμηρίωσης. Το παραλήρημα  κατα των Προτεσταντών  και  των Ελλήνων πολιτικών ξεπερνάει τα όρια της λογικής θεώρησης.   Πάντως η επισήμανση των γεωπολιτικών σημείων είναι πολύ εύστοχη.

H γερμανική υποκρισία

Πρωτοχρονιάτικο άρθρο στην συντηρικότατη "WELT" του εχθρικά διακείμενου προς την Ελλάδα εκδοτικού συγκροτήματος Springer. Στο γερμανικό κείμενο ο σχολιαστής υπονοεί την φοβερή υποκρισία των γερμανών οι οποίοι με την πολιτική της Merkel και του Schaueble λυσομανούν κατα των οικονομικά ασθενεστέρων κοινωνικών στρωμάτων της Ελλάδος. Ωσαν να ευθύνονται στο ακέραιο και να υπέχουν προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη για το συσωρευμένο χρέος το όποίο έχει αποβάλλει τον νομικό μανδύα δανειακών συμβάσεων μεταξύ τραπεζών και του Ελληνικού δημοσίου και έχει αποκτήσει πλέον διακρατική υπόσταση. Οι Γερμανοί θεωρούν τους εαυτούς τους υπεράνω της συλλογική ευθύνης που επιβάλλουν την ισχύ της για τα άλλα έθνη. Οι Γερμανοί, οι οποίοι εξακολουθούν και θεωρούν ότι οι ναζί είναι κάτι σαν μια εξωγήινη μάστιγα που ενέσκηψε στην Ευρώπη και αποστασιοποιούνται από την ιστορική τους ευθύνη για γενοκτονίες και καταστροφές.

Το άρθρο στα γερμανικά

H Golman Sachs μας ενημερώνει

Οπως αναφέρει  σε ανάρτηση του blog  "Geolitico"  o δημοσιογράφος Guenther Lachmann,  οι πολιτικοί αποστασιοποιούνται  από την αρχή της αλληλεγγύης η οποία διασφαλίζει τον κοινωνικό χαρακτήρα της  οικονομίας της  αγοράς αγαθών και υπηρεσιών. Διεκπεραιώνουν  πρωτοφανούς
αγριότητας επιβολή μέτρων που αποδομούν  τους  πυλώνες του κοινωνικού κράτους, Οι περικοπές  ατις  παροχές  υγείας  και  στην Ιταλία δια στόματος  Monti  εντάσσονται  στο πλαίσιο τρομοκράτησης και υποταγής των πολιτών πού  έχουν θεσπίσει  τα  αφεντικά των πολιτικών, οι πανίσχυροι οίκοι αξιολόγησης και οι χρηματιστηριακοί κολοσσοί και τα hedge funds.

O πρόεσδρος της Goldman Sachs Lloyd Blankfein  σε συνέντευξη του  στο δίκτυο CBS  δίνει την κατευθυντήρια γραμμή για την οικονομική πολιτική του νεοεκλεγέντος προέδρου των ΗΠΑ:  " Πρέπει να κάνετε απαραιτήτως κάτι για να συρρικνώσετε τις προσδοκίες  και τα κεκτημένα των πολιτών. Δεν έχει  νόημα να ελπίζουν καα να βασίζονται σε απολαβές που υπόσχεσθε, αλλά  που είναι προδιαγεγραμμένο ότι  δεν πρόκειται να τις γευθούν. To σύστημα δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο να εξασφαλίσει την συνταξιοδότηση  και  τις παροχές υγείας σε δεκάδες εκατομμυρίων  συμπολιτών,το οποίων το προσδόκιμο  επιβίωσης  ξεπερνάι την εικοσαετία  μετά την αποχώρηση τους από την ενεργή δράση.  Αρα η θα πρέπει να αυξηθούν τα όρια ηλικίας, η να μειώσετε τις συντάξεις, η να μην τις αναπροσαρμόσετε σύμφωνα με τον πληθωρισμό, η να περικόψετε τις  δαπάνες υγείας, η...  η...

Η  ωμότητα  αυτού  του  Κροίσου  είναι  ανατριχιαστική, το ύφος του απάνθρωπο..

Σαν ένας   Μπιν Λάντεν της πλουτοκρατίας και της ασυδοσίας, απευθύνει  το μήνυμα  στους πράκτορες του και κομμάντο, που έχουν μαθητεύσει  στο φυτώριο του άντρου  της ακολασίας της Γκόλντμαν, τον Μόντι, τον Ντράγκι, και το  συνεταιράκι τους  Μακ Κάρνεϋ στην διοίκηση  της Τράπεζας της Αγγλίας.

Recep Tayyip......o μεγαλοπρεπής !!

Ο  Ερντογάν  επισκέφθηκε το Βερολίνο την 31.12.2012

Η επίδειξη  ισχύος της ανερχόμενης  δύναμης απέναντι  στην ηγεμονίδα  της Ευρωπαϊκής Ενωσης υποθαθμίσθηκε από τα περισσότερα μέσα. Τα εγκαίνια  της μεγαλύτερης τουρικής πρεσβείας υποδηλώνει  την σημασία που προσδίδει η τουρκική ηγεσία  στην αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού  πολιτογραφημένων Τούρκων δεύτερης  γενιάς.

Στην Ελλάδα, οι Ελληνες πολίτες  της Δυτικής Θράκης που χρησιμοποιούν την τουρκική  γλώσσα  και μουσουλμάνοι ως προς το δόγμα της πίστης  τελούν σε  καταστολή και  περιμένουν  να ανακι- νηθεί  επίσημα  στις δυτικοευρωπαϊκές δημοκρατίες η συζήτηση αυτοκαθορισμού και αυτοδιοίκησης  των πληθυσμιακών ομάδων  των χωρών του Μαγρεμπ από την μια (σε χώρες όπως η Γαλλία)  και της Τουρκίας  (στην Γερμανία), που έχουν κοινές ρίζες, μητρική γλώσσα και θρήσκευμα.  Πάντως  στην Ελλάδα, όπου είναι η πρόδειλη  η απουσία κάθε έννοιας  συνειδητότητας  και λογικής (βλέπε καφενείο η βουλή), η προετοιμασία γίνεται  οχι με πολιτικά κριτήρια αλλά  με  συναισθηματισμό θηλασμό  από πληθωρικούς μαστούς  τουρκικού μεγαλοαστικού μεγαλείου  αλλά  και του γίγαντα της πεφω- τισμένης  δεσποτείας,  του μεγαλοπρεπούς   Σουλεϊμάν. Ο ελληνικός παλιμπαιδισμός  σε πλήρη ανάπτυξη.


Η φοβερή και τρομερή Μέρκελ  έκανε τουμπεκί (για  να χησιμοποιούμε και τούρκικα τυγχάνοντες τουρκικής τηλεπαιδείας και ηδυπαθείας) όταν ο Ερντογάν βάφτισε  την Κύπρο , κράτος μέλος της ΕΕ, Δυτική Κύπρο. Δήλωσε χαρακτηριστικά:  " H ένταξη της Δυτικής Κύπρου αποτελεί λάθος  και συνεχίζεται".

Οπως αναφέρει  σε ανάρτηση του blog  "Geolitico"  o δημοσιογράφος κ. Guenther Lachmann, o Ερντογάν  σε προηγούμενη επίσκεψη του στην Κολωνία πριν από ένα  χρόνο  δήλωσε:
" Δουλεύατε  αδιάκοπα αλλά συνάμα προσπαθήσατε να κρατήσετε την ταυτότητα σας, τον πολιτισμό, τις παραδόσεις, Επί 47 έτη τα μάτια και τα αυτιά σας είναι στραμένα στην Τουρκία. Διατυπώνονται επικρίσεις ότι δεν έχει γίνει σε ικανοποιητικό βαθμό η αφομοίωση σας στην κοινωνία στην οποία μετέχετε. Κανείς όμως δεν έχει το δικαίωμα να ζητήσει την υποτακτική ενσωμάτωση  σας. Αυτό αποτελεί έγλημα κατά της ανθρωπότητας."

Ο νεοτουρκικός τύπου Νταβούντογλου και Ερντογάν γεωπολιτικός αυτοπροσδιορισμός  τάσσεται υπέρ της διατήρησης  των τουρκικών ηθών  και της γλώσσας  (για αυτό πρέπει το τηλεοπτικό κοινό των νεοπτώχων Ελλήνων και υποτακτικών ραγιάδων να αποκτήσει οικειότητα  με της λαρυγγοφωνίες της  Αϊσέ) . Ο  Ερντογάν καλεί τους τουρκογενείς πληθυσμούς (στην Γερμανία  τουρκική κοινότητα 3 εκατομμύρια ψυχές ) να αναλάβουν πολιτική δράση.

" Γιατί να μην εκλέγουμε δημάρχους σην Γερμανία, την Ολλανδία, στο Βέλγιο. Γιατί να μην έχουμε αντιπροσώπευση στα κόμματα, τα τοπικά και το ευρωπαϊκό  κοινοβούλιο. Πάρτε παράδειγμα τις προεδρικές εκλογές  στις ΗΠΑ, τι ρόλο παίζουν οι πολυπολιτισμικές κοινότητες".

Εχουν άραγε γνώση οι φύλακες (Θράκη!!!)

 

Hπολιτική κουλτούρα της Ελλάδος

Ενδιαφέρουσα ιστορική αναδρομή

Μια διαφοροποιημένη ματιά στην έξοδο από την Ευρωζώνη

Μετάφραση της μελέτης του Dipl. oec. κ. Στέργιου Ξουρίδα
επιστημονικού συνεργάτη  στο ινστιτούτο  "Aγροτικής πολιτικής και marketing"
του Πανεπιστημίου του Hoηenheim

H  επιδείνωση  της Ελληνικής οικονομίας λαμβάνει δραματικές διαστάσεις, Προϋπόθεση για την ανάκαμψη αποτελεί ο ανταγωνιστικός εξαγωγικός τομέας. Η επιστροφή στην δραχμή θα αποτελούσε  μια  προοπτική, την οποία πάντως ο συγγραφέας  θεωρεί δύσκολα υλοποιήσιμη.

Εδώ  και δύο χρόνια το τριμελές διευθυντήριο (Τρόϊκα) που απαρτίζεται από εκπροσώπους του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής  Επιτροπής και της ΕΚΤ  εφαρμόζει πρόγραμμα  χρηματοδότησης , το οποίο έχει σαν στόχο την ελάττωση του  συνολικού δημόσιου χρέως σε βιώσιμο μέγεθος. Στην  επιδείνωση συντελεί το υψηλό έλλειμμα στο εξωτερικό ισοζύγιο. Τελικά η  δυνατότητα  εξυπηρέτησης του χρέους  δεν είναι μόνο συνάρτηση του απολύτου μεγέθους, αλλά και της ανταγωνιστκότητας της Ελληνικής οικονομίας. Το μνημόνιο, όπως μέχρι τώρα εφαρμόζεται,  προβλέπει μέτρα περικοπής των  εισοδημάτων και των κοινωνικών παροχών. Η συρρίκνωση του εισοδήματος και η επιβολή έκτακτης φορολογίας επιτείνουν την ύφεση και επιδρούν αρνητικά στα έσοδα του προϋπολογισμού.
Διατυπώνεται εναλλακτικά η πρόταση της εξόδου από την νομισματική ένωση του ΕΥΡΩ με συναπάκολουθη υποτίμηση του νέου νομίσματος. 

Εξοδος από το ΕΥΡΩ . Ενα νέο ξεκίνημα για τις εξαγωγές;;

Oι σημαντικές αποκλίσεις  όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα   εντός της ευρωζώνης  διαφαίνονται   βάσει του δείκτη  βιομηχανικής παραγωγής (εξόρυξη, παραγωγή, επεξεργασία και ενέργεια) μεταξύ  Γερμανίας και νότιας περιφέρειας.
 

Δεν ευθύνεται για το αρνητικό ισοζύγιο των χωρών του Νότου αποκλειστικά  η εξάρτηση τους από τις εισαγωγές. Αντικατατοπτρίζεται κατα κύριο λόγο η υστέρηση όσον αφορά την προστιθέμενη αξία. Ενώ η Γερμανία αύξησε την παραγωγή της που διοχετεύεται στην εξωτερική αγορά κατά 10,1%, η Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία και  Πορτογαλία  έχουν  μείωση κατά  28,1%, 18,9%, 15,3% και 13,4% αντίστοιχα. Η συρρίκνωση του ελλείμματος ισοζυγίου στην Ελλάδα επιχειρείται εδώ και δυό χρόνια με  μέτρα περιορισμού της ζήτησης, Δεν έχουν ληφθεί  μέτρα προώθησης της εξαγωγικής δραστηριότητας (σημ μεταφρ:  λόγω αναστολής της διαδικασίας επιστροφής ΦΠΑ, πολλές μικρομεσαίες  εταιρείες, πχ. λατομεία μαρμάρου δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν τις εξαγωγές τους).

Δεν θα αρκούσε πάντως αυτή και μόνο η μόχλευση των  εξαγωγών  με την υποτιθέμενη  εισαγωγή  και την αναμενόμενη  υποτίμηση της  νέας δραχμής2 (πρέπει να συνεκτιμηθεί  η καταρράκωση του βιοτικού επιπέδου του ελληνικού πληθυσμού καθώς και  η έκρηξη του κόστους πρώτων υλών και ενέργειας). Η θεώρηση δεν πρέπει να είναι μονοδιάστατη. Παραβλέπεται ο σημαντικός ρόλος των επενδύσεων. Οι εξαγωγές  για να εξασφαλίσουν μερίδιο στην παγκόσμια αγορά απαιτούν νέες υποδομές, μηχανές και κτίρια.
Η εξέλιξη των επιμέρους μεγεθών των  Εθνικών Λογαριασμών  αναδεικνύει την πτώση κατά 43,1%  των επενδύσεων έναντι του 2008 (σημ. μεταφρ.: περιλαμβάνει και τις νέες κατοικίες, αφού η αγορά της νέας κατοικίας για τα νοικοκυριά θεωρείται επένδυση).

Πhγή:  ELSTAT   σε εκατ. EYΡΩ

                                                 2008             2009               2010                  2011

Κατανάλωση νοικοκυριών    169.125          168.169         169.363          162 320 
Επενδύσεις                              55.149            42.421            36.808            31.259
Δημόσια δαπάνη                       42.211           47.349            41.326            37.535
Εξαγωγές                                 56.238             44.457           48.880            51.665
Εισαγωγές                                89.803             70.754           69.059            67.691

Θέματα νομικής και οικονομικής φύσεως που θα ανακύψουν με την έξοδο από το ΕΥΡΩ

Σε περίπτωση που το  εξωτερικό χρέος παραμείνει  στην νομισματική βάση του Ευρώ, θα προκύψει για το Ελληνικό κράτος (αλλά και για όλους τους ιδιώτες) μια δυσθεώρητη αύξηση του  εκφρασμένο  σε νέες  δραχμές. Στην αντίθετη περίπτωση που μετατραπεί σε δραχμές θα επιβαρυνθούν οι πιστωτές με την απομείωση όσων  που έχουν αυτοί λαμβάνειν σε βάθος χρόνου. Αρα προκύπτει το  θέμα  του νομικού διακανονισμού στα πλαίσια της νομισματικής καθεστωτικής μεταβολής ποιοί τίτλοι θα παραμείνουν  εκφρασμένοι σε Ευρώ και ποιοί θα μεατραπούν σε δραχμές. Αναπόφευκτα  θα συγκρουσθούν δύο εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές (leges monetae) της  νομισματικής αρχής που διέπει τα συναφθέντα δάνεια.. Το κράτος στο επίσημο νόμισμα του οποίου έχει συναφθεί μια σύμβαση διαθέτει κατ αποκλειστικότητα το δικαίωμα να αποφασίζει για το status του νομίσματος του. Μπορεί λοιπόν η Ελλάδα να αποφασίσει αυτοβούλως να αλλάξει το νόμισμα της και  να ορίσει επίσης την σχέση αναταλλαγής με το νέο νόμισμα.
Οι  πιστωτές, οι οποίοι προφανώς δεν δέχονται "haircut στις απαιτήσεις τους" λόγω της διολισθαίνουσας ισοτιμίας της νέας δραχμής (ας αφήσουμε κατά μέρος το αν θα διαθέτει η Ελλάδα συναλλαγματικά αποθέματα)   σε ποιάς δικαιοδοσίας  δικαστήρια  θα προστρέξουν , στα ελληνικά η τα ευρωπαϊκά. Υπάρχoυν οι ρυθμιστικές διατάξεις  της ντιρεκτίβας της ΕΚ No 44 καθώς η κατηγοροποίηση  της BIS (Bank for International settlements)τόσο των  δανειστών όσο και των  υποκείμενων τίτλων με γωγραφικά κριτήρια. Το  δικαστήριο  θα πρέπει  να αποφανθεί ποια νομισματική αρχή θα κατισχύσει της άλλης  με βάση τρία κριτήρια:

• το δίκαιο που ορίζεται ότι διέπει την σύμβαση, το ελληνικό η το αγγλικό.
  Το αγγλικό προβλέπει ενισχυμένη προστασία των πιστωτών και βασίζεται σε  πυλώνες όπως: συλλογική δράση (collective action), negative Pledges, pari-passu-clauses (Οι υποχρεώσεις του εγγυητή θα κατατάσσονται πάντοτε κατ' ισομοιρία ως προς την προτεραιότητα πληρωμής) και cross-default-clauses(δυνατότητα να στραφούν εναντίον της χώρας ζητώντας να αποζημιωθούν πλήρως όσοι αγόρασαν ελληνικά ομόλογα υπό αγγλικό δίκαιο αν «κουρευτούν» άλλα ομόλογα που υπάγονται στο ελληνικό δίκαιο).
• τον τόπο εξόφλησης που ορίζεται στην σύμβαση
• τον τόπο διαμονής του οφειλέτη

Το κρατικό και  ιδιωτικό, συνολικό χρέος παρουσίαζε την  ακόλουθη διάρθρωση τον  Δεκέμβριο 2011 (Πηγή BIS Quartely review Μάρτιος 2012) σε δισ Ευρώ:
 
                                                  εσωτερικής αγοράς                        εξωτερικής αγοράς
Κρατικά  ομόλογα                             158,7                                                 206,2
Χρηματοπιστωτικα  ιδρυμάτων         109,5                                                 194,9
Εταιρικά ομόλογα                                  0,1                                                   10,7
           

Από τα παραπάνω στοιχεία  είναι προφανές, ότι όποια ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα λόγω του υποτιμημένου νέου νομίσματος πάρουν σάρκα και οστά  θα  βελτιώσουν  το ισοζύγιο πληρωμών και εξασφαλίσουν πολύτιμο συνάλλαγμα, αλλά κινδυνεύουν να χαθούν στην καταβόθρα  των τοκοχρεολυσίων, τα οποία στα πλαίσια  μιας δικαστικής διελκυνστίδας δεν θα μπορέσουν να μετατραπούν σε δραχμές και θα πρέπει να αποπληρωθούν με συνάλλαγμα και όχι με (πληθωριστικές?) δραχμές. Ουσιαστικά η χρεοκοπία θα είναι ανπόφευκτη και καθολική.

Διαδικασία μετατροπής και ανταλλαγής  με την έξοδο
 
Θα πρέπει η   ανακοίνωση της νομισματικής αλλαγής  να πραγματοποιηθεί σε μια δεδομένη  χρονική στιγμή επιλεγμένη έτσι ώστε με την αναγγελία  κατα την περίοδο υλοποίησης (που πρέπι να είναι όσο το δυνατόν πιό σύντομη) να αποφευχθεί το bank run με επιδρομή αναλήψεων  η με εμβάσματα internet banking. Για το μεταβατικό στάδιο υπάρχει η αντίστοιχη εμπειρία της Αργεντινής (corralito 2001 : Ο νόμος που ψήφισε η κυβέρνηση στην Αργεντινή και έβαζε πλαφόν στις αναλήψεις.) Θα πρέπει  να έχει δρομολογηθεί έγκαιρα η εκτύπωση των νέων χαρτονομισμάτων. Μέχρι την αποκατάσταση της τροφοδοσίας  της αγοράς με δραχμές θα πρέπει η κυβέρνηση να αποτρέψει στάση συναλλαγών ελλείψει μετρητών, αφού τα  ΕΥΡΩ που θα κυκλοφορούν θα  κατακρατούνται από τους πολίτες και θα ξοδεύονται μόνο  για τα απολύτως αναγκαία. Θα πρέπει να βρεθεί ένας μηχανισμός ασφαλούς  σφραγίσματος των κυκλοφορούντων χαρτονομισμάτων Eυρώ. Οσα χαρτονομίσματα δεν σφραγισθούν θα είναι ουσιαστικά άνευ αξίας,  δεν  πρόκειται να γίνονται αποδεκτά  για ανταλλαγή μετά την εισαγωγή της δραχμής, ούτε πρόκειται να γίνονται δεκτά για συναλλαγές στο εξωτερικό.

Ταυτόχρονα θα έχει αναπόφευκτα δρομολογηθεί η διαδικασία της  εξόδου της χώρας  από την Ευρωπαϊκή Ενωση, αφού η αναγκαιότητα επιβολής ελέγχου  στις  πληρωμές  και τα εμβάσματα εξωτερικού αντιβαίνουν στο άρθρο 63 της σύμβασης. Η συνθήκη της Λισσαβώνας (άρθρο 50) προβλέπει την αποχώρηση ένος κράτους μέλους από την Ευρωπαϊκή Ενωση, ενώ κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται στο θεσμικό πλαίσιο της Ευρωζώνης. Προκύπτει  ότι η παύση της ιδιότητος  μέλους της ΕΕ  έχει   συνεπακόλουθο την  έξοδο από την Ευρωζώνη, αφού η συμμετοχή στην δεύτερη δεν θα έχει νόημα χωρίς την πρώτη.

Οι επιπτώσεις της εξόδου από το ΕΥΡΩ  στο Ελληνικό Τραπεζικό σύστημα

Πέρα από τις αναπόφευκτες  επιπλοκές  στην καθημερινότητα των Ελλήνων θα υπάρξουν σοβαρότατες επιπτώσεις στο ήδη τραυματισμένο τραπεζικό σύστημα. Αφ΄ ενός έχει παγιωθεί η έλλειψη ρευστότητας λόγω της αναλήψεως στο διάστημα Σεπτεμβρίου 2009 -Μαρτίου 20102  συνολικού ποσού 72 δισ. Ευρώ. (από 240 δισ. Ευρώ στα 164 δισ.)
Ενα άλλο μεγάλο θέμα   αποτελεί η  ανησυχία   της  γερμανικής  κεντρικής τράπεζας για την απόκλιση των υπολοίπων που  διατηρούν οι κεντρκές τράπεζες των κρατών της  Ευρωζώνης στο σύστημα εκκεθαρίσεων  πληρωμών, το περίφημο TARGET -2
Η Τράπεζα της  Ελλάδος  έχει αρνητικό υπόλοιπο στο  σύστημα Target 2  ύψους 104 δισ.
Η Γερμανία ( η οποία έχει αρχίσει να κατακλύζεται   από τα εμβάσματα του Νότου) λόγω του συσσωρευόμενου σε βάθος χρόνου πλεονάσματος από τις εξαγωγές  της και στην Ευρωζώνη, έχει  υπόλοιπο με θετικό πρόσημο (λαμβάνειν)  ύψους 615 δισ. (Μάρτιος 2012).
Στην περίπτωση  αποχώρησης από την Ευρωζώνη το ποσό  των  104 δις ενδέχεται να καταστεί απαιτητό.Ενα μεγάλο μέρος τού ποσού αυτού  θα κληθούν οι Ελληνικές τράπεζες οι οποίες μέσω της Τράπεζας της Ελλάδος το έχουν δανεισθεί να το επιστρέψουν. Από που όμως ??


Για την μετάφραση στα Ελληνικά πήρα την έγκριση του κυρίου
Dipl. oec, Stergios Xouridas
Institute of Agricultural Policy and Markets
Hoheim University
Phone.: 0711/459-22609
Fax: 0711/459-22601
S.Xouridas@uni-hohenheim.de
 

 

To μετέωρο βήμα

εν όψει  της ελεύσεως της Τρόϊκας.

Πολύ ενδιαφέρον  άρθρο  του ερευνητή και μελετητή κ. Δημήτρη  Τρικεριώτη  σχετικά με την πολυθρήλυτη  βαθιά θαμμένη στην ελληνική συνείδηση  παραγωγικότητα.

Αποδοχές και ανταγωνιστικότητα ή μήπως διαφθορά και ανταγωνιστικότητα; 

Το πρόβλημα εντοπίζεται στην άνοδο του εργατικού κόστους /ανά μονάδα προϊόντος που είναι καθοριστική για την επιχειρηματική δραστηριότητα.
Από την στιγμή που δεν συνοδεύεται από την αντίστοιχη αύξηση της παραγωγής ώστε να επιμερισθούν αντίσιτοιχα οι συγκριτικά υψηλές δαπάνες μισθοδοσίας, η δυσαρμονία αυτή αποβαίνει μοιραία για την οικονομική ανέλιξη της εταιρείας και την δυνατότητα της να επενδύσει σε νέες αγορές.

Η διαμόρφωση του κατώτατου μισθού στο επίπεδο των δύο αλλων μεσογειακών χωρών της Πορτογαλίας και Ισπανίας, θα επισύρει αυτόματα και αυτοδικαίως την μείωση του 13ου και 14ου μισθού, καθ΄ όσον ο δείκτης του ΚΜ ώς ποσοστού των μέσων ακαθαρίστων αποδοχών πρέπει να διατηρηθεί σταθερός.
Το μέγα ερώτημα παραμένει εάν αυτή η επέμβαση , που συγκαταλέγει την Ελλάδα γεωπολιτικά στις μεσογειακές χώρες (το διαστροφικό "PIGS" επιτέλους εγκαταλείφθηκε) και οι συνεπαγόμενες θυσίες εξευμενίσουν την οικονομική ολιγαρχία και ανασταλεί η υλοποίηση της αποτελειωτικής φάσης της απολλοτρίωσης περιουσιών και συνειδήσεων, κερδίσουμε δηλαδή επιπλέον ζωτικό χώρο και χρόνο για την αντμετώπιση των ασφυκτικών οροσήμων.
Στα πλαίσια της ισονομίας και ισοπολιτείας τα θύματα (όσον αφορά την αυθαίρετη και βάρβαρη μείωση του εισοδήματος) θα απαιτήσουν επιβολή αναγκαστικών μέτρων επίταξης (για τον κοινό σκοπό της σωτηρίας) σημαντικού μέρους των κερδών των επιχειρήσων, των δήθεν επικαρπωτών των θυσιών τους, (κυρίως αυτών των χρηματικών και κεφαλαιακών ροών, όσες αποκρύπτονται λόγω της παντελούς παρανοϊκής έλλειψης του ορθολογισμού και της αντικειμενικότητας).
Ανεργία πέραν του 20% θα πυροδοτήσει την κοινωνική αναταραχή. Εάν δεν αντιμετωπισθεί άμεσα η αποκατάσταση της ευνομίας με καταστατικού χαρακτήρα εθνοσυνέλευση, κινδυνεύουμε όντως να βρεθούμε εκτός Ευρωπαϊκής ένωσης αντιμέτωποι με την λοιδωρία των νεόκοπων  πρώην βαλκανικών εταίρων μας (Βουλγαρία Ρουμανία), χώρες στις οποίες σημαντικά βήματα εξωστρεφούς οικονομικής πολιτικής Ελληνικών επιχειρήσεηων και τραπεζών έχουν πραγματοποιηθεί.

 

 

 

Η ΛΕΣΧΗ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ

Ο G.Soros, σε σημερινό άρθρο του, προτείνει τη χρεοκοπία της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, επίσης την έξοδο τους από την Ευρωζώνη, σαν τη μοναδική λύση για το ευρώ. Τι να επιδιώκει αλήθεια το εξέχων μέλος του κλάμπ;
Η σχετικά πρόσφατη απόφαση της κεντρικής τράπεζας της Ελβετίας (άρθρο Βιλιάρδου Β.), σύμφωνα με την οποία συνδέθηκε το φράγκο με το ευρώ, σημαίνει πιθανότατα το τέλος της εθνικής ανεξαρτησίας της μοναδικής χώρας που λειτουργεί σήμερα ολοκληρωμένα η άμεση δημοκρατία: το πολίτευμα της αποκεντρωμένης δημόσιας διοίκησης, στην οποία συμμετέχουν ενεργά όλοι οι πολίτες, ψηφίζοντας 4-5 φορές το χρόνο τους νόμους τους.

Άλλωστε, για την παγκόσμια ελίτ και ειδικά για τη «σκοτεινή» λέσχη Bilderberg, το ελβετικό πολίτευμα της άμεσης δημοκρατίας, η οποία απαιτεί τη συμμετοχή των πολιτών στην ψήφιση των νόμων, στον έλεγχο της λειτουργίας των δημοσίων οργανισμών και στις αποφάσεις του κράτους, ήταν ανέκαθεν ένα ενοχλητικό «σκουπίδι» στο δρόμο της κατάκτησης της απόλυτης εξουσίας στον πλανήτη.

Αυτό που θέλει να επιβάλλει η λέσχη Bilderberg είναι η κεντρική διοίκηση από μία μικρή ελίτ στο παρασκήνιο, χωρίς κανένα δημοκρατικό ή άλλου τύπου έλεγχο, έτσι ώστε να εκμεταλλεύεται ανενόχλητη τους απροστάτευτους ανόητους των χωρών που έχει καταπατήσει. Πιθανόν η δημιουργία μίας γερμανοκεντρικής ομοσπονδίας, με την ονομασία Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης (των Τραπεζών θα συμπληρώναμε), να είναι ο ιδανικός χώρος για την επικράτηση των συμφερόντων του κλαμπ των ισχυρών.

Είναι μάλλον καθαρό το ότι, σε πάρα πολλές χώρες δεν αντιπροσωπεύουν πλέον τα Κοινοβούλια τους Πολίτες αλλά, αντίθετα, τα συμφέροντα του χρηματοπιστωτικού καρτέλ (δεν πρέπει να «μπερδεύουμε» καθόλου το καρτέλ αυτό με τις χρηματαγορές, οι οποίες είναι ουσιαστικά τα δικά μας χρήματα από τα συνταξιοδοτικά ταμεία, από τις αποταμιεύσεις μας κλπ.). Επίσης, τα κοινοβούλια εκπροσωπούν τα συμφέροντα του καρτέλ των μονοπωλιακών πολυεθνικών θηρίων, τα οποία δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με τις επιχειρήσεις της ελεύθερης αγοράς (έτσι όπως τη γνωρίζαμε στο παρελθόν, πριν από την επικράτηση της νεοφιλελεύθερης σχολής της ελίτ).

Το χρηματοπιστωτικό Καρτέλ, το οποίο μαζί με την κεντρική τράπεζα της Ευρώπης κατάφερε να μονοπωλήσει την παραγωγή χρήματος, είναι ουσιαστικά αυτό που επέβαλλε στις κυβερνήσεις να χρησιμοποιήσουν τα χρήματα των φορολογουμένων πολιτών τους, για τη διάσωση των τραπεζών! Διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να διασωθούν οι υπερχρεωμένες τράπεζες, όπως για παράδειγμα η Commerzbank της Γερμανίας, η οποία έχει εκδώσει ομόλογα ύψους 860 δις €!

Δηλαδή, μία μόνο τράπεζα χρωστάει σχεδόν το 30% του ΑΕΠ της Γερμανίας (2,5 φορές περίπου το δημόσιο χρέος της Ελλάδας). Εάν τελικά υποχρεωθεί η Γερμανία να διασώσει μόνο αυτήν την τράπεζα (υπάρχουν πολλές άλλες),θα αυξήσει το δημόσιο χρέος της σχεδόν κατά 30% (στα 110% του ΑΕΠ της). Πιθανότατα λοιπόν για το λόγο αυτό η κυρία Μέρκελ εξανίσταται, όταν ακούει για τα προβλήματα της Ελλάδας, αφού φοβάται ότι έτσι μάλλον θα ανακαλυφτούν τελικά και τα δικά της, της Γερμανίας δηλαδή (το ίδιο συμβαίνει και στη Γαλλία του κ. Sarkozy).

Στο θέμα μας ξανά, μελλοντικά θα αποφασίζει για κάθε είδους «διασώσεις» (με τα χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων και εκτός κάθε δημοκρατικού ή νομικού ελέγχου), το κυβερνητικό συμβούλιο του ευρωπαϊκού μηχανισμού σταθερότητας (ESM). Για πολλούς, οι «σαδιστές» τότε θα είναι οι παράγοντες του καρτέλ, οι «σαδομαζοχιστές» οι κυβερνώντες, ενώ οι «μαζοχιστές» όλοι οι κυβερνώμενοι, αφού επιτρέπουν να γίνονται όλα αυτά χωρίς την παραμικρή αντίδραση εκ μέρους τους.

Οι «αστείες αντιδράσεις» των «διαμαρτυρομένων» πολιτών, αυτών δηλαδή που συγκεντρώνονται στις πλατείες της Ευρώπης χωρίς καν να γνωρίζουν τι θέλουν (κάποτε αυτοί που διαδήλωναν ήταν τουλάχιστον πολιτικοποιημένοι, δεν εννοούμε βέβαια «κομματικο-κρατούμενοι»), δεν πρόκειται φυσικά να εμποδίσουν τις κυβερνήσεις να αποφασίζουν όπως αυτές θέλουν, ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες της χρηματοπιστωτικής μαφίας.

Στην Ελβετία τώρα, η κεντρική τράπεζα αποφάσισε να συνδέσει το νόμισμα της με το ευρώ, παρά το ότι πρέπει να διαθέσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια φράγκων για τη διατήρηση της σταθερής ισοτιμίας του, με τεράστιο κόστος. Ταυτόχρονα, οι πολυεθνικές υπερτράπεζες θα μπορούν να δανείζονται σε ελβετικά φράγκα με ελάχιστο κόστος (τα επιτόκια είναι σχεδόν μηδενικά), χωρίς κανέναν συναλλαγματικό κίνδυνο, επενδύοντας τα δανεικά χρήματα σε κρατικά ή άλλα ομόλογα υψηλών αποδόσεων.

Πολλά κερδοσκοπικά Hedge funds λοιπόν ετοιμάζονται για επίθεση, με δανεικά χρήματα από την ίδια την Ελβετία, πιστεύοντας πως είναι φύσει αδύνατον να αντέξει η χώρα και πως θα αποτύχει παταγωδώς η παράλογη αυτή «κατασκευή», όπως απέτυχε και το σύστημα των σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών, πριν από την εισαγωγή του ευρώ. Σύμφωνα δε με διάφορους οικονομικούς αναλυτές, ο δισεκατομμυριούχος G.Soros, στέλεχος φυσικά της λέσχης Bilderberg, ήδη τρίβει τα χέρια του, αφού προβλέπει να κερδίσει από το ελβετικό φράγκο (από τον ελβετικό λαό ουσιαστικά), όσα κέρδισε κάποτε από την επίθεση του εναντίον της βρετανικής στερλίνας.

Είναι αυτονόητο δε ότι η κεντρική τράπεζα της Ελβετίας θα συγκεντρώσει πολλά δισεκατομμύρια ευρώ στα βιβλία της, αφού μόνο έτσι θα διατηρήσει την ισοτιμία του φράγκου σταθερή οπότε, όταν το ευρώ καταστραφεί (γεγονός μάλλον αναπόφευκτο), θα καταστραφεί και η Ελβετία. Ακριβώς για το λόγο αυτό, τα hedge funds στοιχηματίζουν με χρήματα που δανείζονται από την ίδια την Ελβετία, αφ’ ενός μεν στην άνοδο του φράγκου (την οποία τα ίδια θα προκαλέσουν), αφ’ ετέρου στην πτώση του ευρώ (την οποία τα ίδια θα φροντίσουν). Ένα διπλό στοίχημα λοιπόν, με τεράστιες πιθανότητες επιτυχίας και εγγραφής διπλών κερδών.

Το 2011 η λέσχη Bilderberg συνεδρίασε στο St.Moritz της Ελβετίας. Πριν από την κρίση της Ελλάδας και της Ισπανίας, η περιβόητη ελιτίστικη λέσχη είχε συνεδριάσει εκεί, κάτι που φυσικά μπορεί να θεωρηθεί σύμπτωση. Ανήκει μάλλον στις θεωρίες συνωμοσίας η πεποίθηση ότι, στις ετήσιες κλειστές συνεδριάσεις της Bilderberg, σε αυτές δηλαδή που δεν παρευρίσκονται οι εκάστοτε προσκεκλημένοι, ειδικά αυτοί των χωρών που τις φιλοξενούν, τα μέλη της λέσχης αποφασίζουν σε ποια χώρα θα εισβάλλουν, με στόχο τη λεηλασία του πλούτου της.

Όμως, εάν απλά σκεφθεί κανείς τι συνέβη στην Ελλάδα και στην Ισπανία, λίγο μετά τις συγκεντρώσεις της λέσχης, δεν χρειάζεται να προβληματιστεί ιδιαίτερα για να καταλάβει που αρχίζει και που τελειώνει μία πραγματική θεωρία συνωμοσίας. Εάν δε πιστεύει κανείς ότι η σημερινή κρίση της Ελλάδας και της Ευρωζώνης γενικότερα πρόκειται σύντομα να λυθεί από τους πολιτικούς, είναι πολύ εύπιστος, αφού η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπεί, αλλά θα στέκεται «σταθερά» στην άκρη του γκρεμού, για όσο χρονικό διάστημα (μπορεί μέρες, μπορεί μήνες ή και χρόνια) χρειάζεται η ελίτ για να πετύχει τους στόχους της. Πάντως, θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η επιλογή της χώρας για τη συνεδρίαση του 2012, η οποία πιθανόν δεν θα είναι η Γαλλία ή η Γερμανία, αλλά κάποια άλλη.

Εάν αντιδράσουν βέβαια οι πολίτες ή εάν αποδεχτούν παθητικά τη μοίρα τους, είναι κάτι που μόνο οι ίδιοι το γνωρίζουν. Εάν συνεχίσουν όμως να πιστεύουν ότι αυτοί φταίνε για όλα όσα συμβαίνουν στην πατρίδα τους, η δική τους σπατάλη δηλαδή και η τεμπελιά τους, είναι μάλλον άξιοι της μοίρας τους και πολύ καλά κάνουν όλοι αυτοί που τους εκμεταλλεύονται ασύστολα.

Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)

Αθήνα, 14. Σεπτεμβρίου 2011
viliardos@kbanalysis.com

Η ανάπτυξη της κατεχόμενης Βόρειας Κύπρου !!

Πολύ ενδιαφέρον βίντεο που τραβήχτηκε από γαλλικό τηλεοπτικό συνεργείο. Μια εικόνα που δεν έχουμε δεί από δικά μας κανάλια και είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα για το τι γίνεται στα κατεχόμενα

Το γεγονός ότι το βίντεο δεν έγινε από Έλληνα βοηθά ιδιαιτέρως στο ότι δεν μπορούμε να κατηγορηθούμε εμείς για προπαγάνδα. Μια προπαγάνδα που ανέκαθεν γινόταν από τους τούρκους εναντίον μας και γίνεται σε αντίθεση με την δική μας συνεχιζόμενη ανύπαρκτη πολιτική.

To πρόβλημα της λογιστικής δημιουργίας χρήματος

Ο γερμανός  καθηγητής oικονομικών επιστημών  Bernd  Senf σπούδασε  πολιτική  οικονομία  στο Βερολίνο (Freie Universitaet Berlin)  και  συνέγραψε το 1972 την διατριβή του με θέμα του ασυμβίβαστου της  οικονομικής  δεοντολογίας  με  την  κοινωνική συμπεριφορά  και την επίδραση σ' αυτήν του υποσυνειδήτου.  Συνέπεσε  η αρχή  της επιστημονικής  του  σταδιοδρομίας  με την ίδρυση το 1971  του οικονομικού πανεπιστημίου  στο Βερολίνο, στο οποίο εδίδαξε μέχρι το 2009, οπότε και συναξιοδοτήθηκε.
Ο Βernd  Senf  θεωρήθηκε αιρετικός (και πολλοί τον θεωρούν  ακόμη  και σήμερα), καθ' όσον  επέκρινε  τον αποκλεισμό των ευρημάτων  της ψυχανάλυσης  από την διατύπωση  των σύγχρονων οικονομικών θεωριών και την εφαρμογή των αντίστοιχων προς αυτές μοντέλων ανάπτυξης. Ξέθαψε βαθιά  καταχωμένες από το κατεστημένο και διάνοιξε ατραπούς επικοινωνίας προς  τις προσεγγίσεις  άλλων επιστημόνων   του πρώτου ημίσεος του 20ου  αιώνα , όπως  ο σύγχρονος μάρτυρας  Βίλχελμ Ράϊχ, ο ιδιοφυής Βίκτωρ Σαούμπεργκερ ο κοσμοπολίτης οικονομολόγος και επιχειρηματίας   Σίλβιο Γκεζέλ (Silvio Gesell), στου οποίου την οικονομική θεωρία   στηρίχθηκε   το καταστατικό για το κύρος  της  ως επιστήμης   δημιούργημα του Τζών Μαϊναρντ Κέϊνς.

Toν Απρίλιο του 2009, μεσούσης  της  "κρίσεως" στις  αναπτυγμένες  αγορές  ο Senf  δημοσίευσε  το άρθρο του "Bankgeheimis Geldschoepfung" ( το τραπεζικό επτασφράγιστο μυστικό της  δημιουργίας  χρήματος).

Αξίζει  να παραθέσω  μερικά  αποσπάσματα:

" Tα  μελανά  σημεία του  χρηματοπιστωτικού μας  συστήματος  συνοψίζονται  στα  εξής  δύο βασικά σημεία :

• την  δομή  και  την  καταλυτική   (καταστροφική) δυναμική των επιτοκίων.
• την   δημιουργία  χρήματος  (τόσο με την εκτύπωση  χαρτονομισμάτων όσο και λογιστικές  εγγραφές της στιγμής) από το τίποτα . Στα εκδοτικά  ιδρύματα η τις  κεντρικές τράπεζες ,όσες εκ των οποίων δεν έχουν ήδη  μερικώς ιδιωτικοποιηθεί έχουν πάρει το πάνω  χέρι πρώην μεγαλοστελέχη  η εκπρόσωποι συμφερόντων των τραπεζιτών(1).    

Τα συσσωρευμένα   χρέη   τόσο  στον ιδιωτικό όσο και τον κρατικό  τομέα   αναπτύσσουν  την καταστροφική δυναμική καρκινικών κυττάρων. Τα  υγιή  κύτταρα  (κατασκευές- βιομηχανικός εξοπλισμός -εμπορεύματα - υπηρεσίες) του παραγωγικού ιστού δεν  μπορούν να  ανταποκριθούν στην αδηφάγα επέλαση  των καρκινικών  των οποίων η τοξικότητα είναι καταλυτική λόγω του μηχανισμού των επιτοκίων. Ακόμη   και   στην  φαινομενικά αθώα  περίπτωση ενός  ομολογιακό δανείου  100  EUR με κουπόνι  5%   απαιτούνται   στον χρονικό ορίζοντα 15 ετίας  τοκοχρεωλύσια  συνολικής αξίας  200 EUR.
Oι κεφαλαιούχοι αποζητούν  μεγαλύτερες  αποδόσεις  του 5%.  Δεν  μπορούν  να περιμένουν   15 χρόνια. Επιζητούν μεγαλύτερη απόδοση. Κατακλύζονται οι αγορές με  αμοιβαία  κεφάλαια - hedge funds και παράγωγα  Δημιουργείται  η  δεξαμενή της  κερδοσκοπικής  ρευστότητας  της οποίας  η υπερχείλιση η  καταστρέφει  η  ενεχειρίαζει  την πραγματική οικονομία  στους πιστωτές της.
Από που  προέρχονται τα  ιλλιγιώδους ύψους χρηματικά ποσά τα οποία τροφοδοτούν τις φούσκες;;
Kαι  στον αντίποδα που  βρίσκονται πάλι τα  τεράστια ποσά  για τις ασπίδες προστασίας και τα bailout;;
O τρόπος  δημιουργίας ρευστότητας και οι μηχανισμοί  μόχλευσης αποτελούν επτασφράγιστο  μυστικό που αφορά  ενα  πολύ μικρό κύκλο μυημένων   του νεοφιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης, των οποίων όμως οι επιπτώσεις  έχουν οδηγήσει  εκατοντάδες εκταμμύρια   πολιτών στην μέγγενη της εξάρτησης .

Ο πρώτος  διδάξας - Η Τράπεζα της  Αγγλίας
Ουσιαστικά  επρόκειτο  για ιδιωτική τράπεζα που ιδρύθηκε  το 1694 από τον William Patterson, στην οποία δόθηκε το προνόμιο από τον βασιληά Williams III, να τυπώνει και να θέτει σε κυκλοφορία  χαρτονομίσματα τα οποία έφεραν την  προσωπογραφία του βασιληά και την υπογραφή του, προσδίδοντας έτσι κύρος φερεγγυότητας. Τα καλύμματα της τράπεζας ήταν απόθεμα  χρυσού έναντι μετοχών  που εξεδόθσαν. Η ανάπτυξη  της  αγγλικής  αυτοκρατορίας βασίσθηκε  εν μέρει  σε δανεικά  από ιδιωτικά τράπεζα στην οποία είχε  εκχωρήσει το δικαίωμα να την δανείζει  με  επαχθείς όρους.
Για να ανταποκριθεί στην  εξυπηρέτηση του διογκούμενου χρέους  ο βασιληάς λογοδοτούσε   στους πιστωτές του.  Για περίπου 250  χρόνια  κράτησε το παιχνίδι   αυτό που οδήγησε  στην βιομηχανική ανάπτυξη   αλλά  και την δημιουργία   των πλουτοκρατών οι οποίοι  είχαν  εκμαιεύσει  τεράστιες περιουσίες όταν τελικά το 1948  κρατικοποιήθηκε   η τράπεζα με απόλυτη μυστικότητα και αδιαφανείς διαδικασίες  (η σχετική νομοθετική ρύθμιση έγινε με μια προσθήκη σε άσχετο πος  ψήφιση νομοσχέδιο που αφορούσε " ρυθμιστικό πλαίσιο  για φορτία πλοίων")

Ενας από τους λίγους υποψιασμένους υπήρξε ο μέγας  Γιόχαν  Βόλφγκανκγ φον Γκαίτε. . Στο έργο του "Φάουστ ΙΙ " ο  Μεφιστοφελής   μυεί  τον  Δρ. Φάουστ στην διαδικασία δημιουργίας χρήματος  από την κεντρική τράπεζα  και τον παροτρύνει να προσπαθήσει  να πείσει  τον Kάϊζερ  να την εφαρμόσει.

Προξενεί  εντύπωση ότι   πολλοί λαμπροί  επιστήμονες έχουν επιστήσει   την προσοχή  στην αθέατη πλευρά  του συστήματος.   Κανείς απ΄αυτούς δεν έτυχε  παγκόσμιας προβολής, οπως  αυτή έχει καθιερωθεί  με την απονομή βραβείων Νόμπελ. Για  την οικονομία  ειδικά για την βράβευση αποφαίνεται η σουηδική κεντρική τράπεζα και όχι το ίδρυμα. η οποία διέπετο   από το ίδιο καθεστώς όπως η αγγλική. Αυτοί δώσανε  στο χαρτονόμισμα τη μεγαλύτερη  δυνατή  εγγύηση ονομάζοντας το κορώνα. 

Για το  καθεστώς   της  Fed λόγω και του ότι η ίδρυση της   δεν  είναι τόσο μακρινή υπάρχει περισσότερη  ενημέρωση και  έρευνα . Πάντως  ελλοχεύει  ο κίνδυνος   για κάθε  αντικειμενικό   ερευνητή  οι  απόψεις  και τα επιχείρηματα του  να  απαξιωθούν ευθύς εξ' αρχής σαν αποκύημα  νοσερής   συνωμοσολογίας . Στο Jekyll  Island  που  διατυπώθηκαν  οι αρχές λειτουργίας της οι μεγαλοτραπεζίτες και αντιπρόσωποι  της οικονομικής ολιγαρχίας είχαν αμφιεσθεί  σαν  κυνηγοί  αγριόπαπιας  για  να παραπλανήσουν  μερικούς  περίεργους  δημοσιογράφους. Το νομοσχέδιο (Federal reserve act)  κατατέθηκε  για ψήφιση παραμονές Χριστουγέννων του 1913,όταν  τα αντανακλαστικά στο κογκρέσσο  ήταν αμβλυμένα λόγω ης  εορταστικής ατμόσφαιρας.(2)

Χρονικά συμπίπτει  και η έναρξη  είσπραξης   φόρου εισοδήματος ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί  η ομοσπονδιακή κυβέρνηση στην καταβολή  των τόκων  για τα ομόλογα   τα  οποία της  αγόραζε η Fed. Ετσι άρχισε  η  μετακύλιση  του  κόστους ανάπτυξης  και  της  γενναιόδωρης ανταμοιβής  των κεφαλαιούχων στην πλατιά βάση των πολιτών  Είναι χαρακτηριστικό  ότι  για  την φορολογία   αυτή δεν υπήρξε νομοθετική ρύθμιση....."
______________________________________________________________________________ 
Σχόλια:
(1)  στις ελάχιστες  περιπτώσεις  πρόκειται περί προσώπων  με σημαίνουσα μετοχική συμμετοχή.  Η σύνθεση των  τραπεζών είναι πολυμετοχική. Τραπεζίτες  μπορούν να θεωρηθούν τα  μέλη διοικητικών  συμβουλίων  που  εκπροσωπούν συνάμα τα  συμφέροντα  cluster  μεγαλομετόχων (funds, ασφαλιστικά ταμεία)
(2) Στα πλαίσια  μιας  συναρπαστικής διάλεξης του καθηγητή  Ρίτσαρντ  Βολφ στην ΑΣΟΕΕ την 27/06/2010 γίνεται   συγκεκριμένη αναφορά   για το πρωτοφανή    αυτή   μεθόδευση. 

Στην σημερινή  εποχή  βέβαια  το   αμερικάνικο δημόσιο  χρέος  έχει πάρει τέτοιες  τρομακτικές  διαστάσεις, ώστε  η νέα  έκδοση ομολόγων δεν έχει καμμιά  πλέον επίδραση  στα  πραγματικά μεγέθη και  τις  λειτουργίες, Πρόκειται    για  ασθενή  ο οποίος  βρίσκεται   στα πρόθυρα της  πολυοργανικής  ανεπάρκειας. 
Το  2009 διεσώθηκαν μεταξύ των άλλων οι  αμερικανοί  κολοσσοί της Citibank,  AIG  και της  GM  με  λογιστικές συμψηφιστικές  εικονικές  εγγραφές  κρατικής  κεφαλαιακής  ενίσχυσης έναντι   των τεραστίων  ζημιών  τις  οποίες  παραγματικά υπέστησαν μικρομέτοχοι ασφαλιστικά ταμεία και λοιποί πιστωτές. Τώρα  η Citibank εγγράφει πάλι κέρδη, το ίδιο και  η GM.  Επιλεκτική  ιδιωτικοποίηση το επόμενο  βήμα??  Μπορεί  ν'   αρχίσει  να  αγοράζει  ο  Steve Jobs;;

                                                           O EΛIKOΠTEΡAKIAΣ

Ο  Ben  Bernake σε δράση. Ρε  μεγάλε  δεν παίρνεις  κανένα  jet  νάρθεις  και στην Ελλαδίτσα!!!
_____________________________________________________________________________

Στην συνέχεια ο καθηγητής  Bernd Senf προτείνει  την  καταστατική συνταγματική της πρωτογενούς   χρηματικής κυκλοφορίας  ως  του τέταρτου πυλώνα  εξουσίας:
Γίνεται αναφορά   στην  δημιουργία  χρήματος   στα  πλαίσια της πιστωτικής  πολιτικής των εμπορικών τραπεζών (3):
"O  συσχετισμός της  νομισματικής βάσης  προς  την συνολική προσφορά χρήματος τείνει  να ταυτίζεται   με την ιστορική αναλογία της  διαθέσιμης   αξίας  χρυσών νομισμάτων προς  χαρτονομίσματα.
Υπάρχουν  δύο μηχανισμοί  οι οποίοι θέτουν  φραγή στην ανεξέλεγκτο  φούσκωμα  των ισολογισμών   των τραπεζών  από τις  εγγραφές  δανείων και απαιτήσεων (4): το ύψος των υποχρεωτικών καταθέσεων των εμπορικών τραπεζών  στην κεντρική καθώς  και η   δέσμευση  εκ μέρους των εμπορικών τραπεζών να τηρούν σχολαστικά τον  δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας. Kαθοριστικό  ρόλο  για  τον συντονισμό της  δράσης  των κεντρικών τραπεζών παίζει ένας  άλλος άγνωστος Χ, η τράπεζα  διεθνών διακανονισμών  -  Bannk for international settlements (BIZ)  στην Βασιλεία. Αυτή είναι που έχει  διατυπώσει  το νέο πλαίσο συμμόρφφωσης  για  τις  εμπορικές  τράπεζες  (Basel III)........
_____________________________________________________________________
Σχόλια:
(3)Γιά όποιον  ενδιαφέρεται   για  περισσσότερη τεκμηρίωση και  μαθηματική ανάδειξη  της επίδρασης του πολλαπλασιαστή  βοηθάει πολύ  η  κατατοπιστική  μελέτη  του  καθηγητή κ.Αθανάσιου Παπαδόπουλου:"Noμισματική θεωρία και πολιτική"  (σελ.95-126).
(4) Πρόκειται  για  θαλασσοδάνεια , γιατί   και να θέλουν  να ανταποκριθούν οι  χρεώστες  και  να ισοσκελισθούν  δούναι  και λαβείν  δεν φτάνει με τίποτα η  αξία των  υποκείμενων  περιουσιακών  στοιχείων.
Είναι  τρομακτικό...  Το παγκόσμιο  τραπεζικό σύστημα  με όλα τα πραμάγαζα του , και με τον εναγκαλισμό και  θηλασμό από τα πλούσια ελέη  και του  πολιτικού συστήματος,  μπόρεσε στις  δύο τελευταίες  δεκαετίες να αποκομίσει τεράστια κέρδη από  δάνεια  και τιτλοποιήσεις απαιτήσεων  με μια τεράστεια  φούσκα,   με μόχλευση  που  υπολογίζεται  ξεπερνούσε κατά πολύ το 1:10.
Mε τις  χρηματιστηριακές κρίσεις  και όλως ιδιαιτέρως την τελευταία  κρίση των subprime επιτύχθηκε   μια εκτόνωση  που  συμπαρέσυρε    στην  οικονομική αφαίμαξη τους μικροκαταθέτες, τους μικρομετόχους  και τα ασφαλιστικά ταμεία..
Τώρα  απομένει στην οικονομική  ολιγαρχία  η υλοποίηση  της τελευταίας  φάσης της απολλοτρίωσης περιουσιών και συνειδήσεων στην αλληλουχία ( δανειοδότηση - ανάπτυξη - υπερχρέωση - αναδιάρθρωση ) ως  αντίδραση στο διαφαινόμενο αδιέξοδο  και  για να αποσοβηθεί  η πλήρης  κατάρρευση τους.


ΠΟΥΘΕΝΑ  ΟΠΟΥ   ΚΑΙ    ΝΑ   ΞΕΦΥΛΛΗΣΑ (ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ)  ΔΕΝ  ΒΡΗΚΑ  ΚΑΠΟΙΑ  ΕΝΔΕΙΞΗ  ΟΤΙ    ΤΟ ΔΝΤ ΠΑΙΖΕΙ  ΚΑΠΟΙΟ ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΟ  ΡΟΛΟ.  Η  ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ  ΒΡΙΘΕΙ  ΑΠΟ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΥΣ  ΚΑΙ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ.  ΟΛΟΙ   ΑΥΤΟΙ  ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ  ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΕΝΑ  ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΠΟΥ  ΕΙΧΕ  ΞΕΜΕΙΝΕΙ ΑΠΟ ΠΕΛΑΤΕΣ...........

Το  βιντεάκι   αυτό   μας  αφήνει  άναυδους!!!

H διάλεξη του Σλάβοϊ Ζίζεκ στο EMΠ (Κυριακή 19.12.2010)

Εκπληκτική επιτυχία σημείωσε η διάλεξη του Σλάβοϊ Ζίζεκ στο ΕΜΠ, την Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου 2010, με θέμα "Ζώντας στην εποχή των τεράτων- Η κρίση, η Ευρώπη, ο Κομμουνισμός". Επί τρεις ώρες, περίου δύο χιλιάδες άνθρωποι άκουσαν και συζήτησαν με τον Σλοβένο φιλόσοφο καίρια ζητήματα που αφορούν την κρίση του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού και της πολυπολιτισμικότητας, τη σύγχρονη δικτατορία των ειδικών και την επίθεση του κεφαλαίου εναντίον της κριτικής σκέψης, τη συστημική βία και το νόημα της κοινωνικής επανάστασης, ως διεργασίας που δεν αρνείται απλώς το υπάρχον, αλλά θεμελιώνει μια νέα κοινωνική τάξη πραγμάτων..........

Σαρωτικές αλλαγές εν όψει εμφυλίου των γενεών

Γράφει ο κ.   Κώστας Στούπας:

Οι κοινωνικοί εταίροι τα συμφώνησαν ενάντια στο μνημόνιο και αυτό κατά την κυρία Κατσέλη αποτελεί ελπίδα για τη χώρα. Η κοινή γνώμη έχει πειστεί ότι το μνημόνιο είναι μια συμφωνία εξασφάλισης των δανειστών, άρα ό,τι πάει κόντρα σε αυτό είναι καλό για το λαό...
 Όπερ, αν δεν είχαμε μνημόνιο θα ζούσαμε όλοι καλά όπως ζούσαμε για πολλά χρόνια με τα δανεικά;

Πολύ φοβάμαι πως είμαστε μακράν νυκτωμένοι...Αυτό που έχει ανάγκη η χώρα είναι μια επανάσταση προκειμένου να δοθεί χώρος στους παραγκωνισμένους για δεκαετίες από το πελατειακό κράτος σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Μια παραγωγική και πολιτιστική κοινωνική επανάσταση χρειάζεται.  

Τα συνδικάτα της συντήρησης... 

Ας μη γελιόμαστε, τα συνδικάτα των εργαζομένων και των εργοδοτών υπάρχουν για να υπερασπίζονται τα κεκτημένα τους, είτε θεμιτά είναι αυτά είτε αθέμιτα... Δεν θα ανακαλύψουμε τώρα τον τροχό.
 

Οι εργαζόμενοι...Στην προκειμένη περίπτωση στόχος των συνδικάτων* των εργαζομένων είναι να υπερασπιστούν τα συμφέροντα αυτών που έχουν ήδη εργασία απέναντι σε δυο εκ θέσεως «ανταγωνιστές» τους: Τις επιχειρήσεις και τους ανέργους.

Η παρουσία του ανέργου αποτελεί μειονέκτημα στην ισορροπία που προσπαθούν να πετύχουν οι ήδη εργαζόμενοι με τις επιχειρήσεις και πλεονέκτημα για τους επιχειρηματίες. Ένας νεότερος και φθηνότερος, λόγω βιοποριστικής πίεσης, εργαζόμενος συμφέρει στις περισσότερες των περιπτώσεων μια επιχείρηση... 

Οι επιχειρήσεις...Οι επιχειρήσεις από την πλευρά τους έχουν δυο ανταγωνιστές. Από την μια πλευρά είναι οι εργαζόμενοι που πάντα θα επιδιώκουν υψηλότερο εισόδημα και από την άλλη ο ανταγωνισμός.Περισσότερο από τον ανταγωνισμό των ήδη υφιστάμενων επιχειρήσεων μια επιχείρηση φοβάται τους νέους παίκτες που ενδεχομένως εμφανιστούν στην αγορά κάποια στιγμή. Οι νέες επιχειρήσεις φέρνουν καινοτομίες και στρατολογούν εύκολα νέους εργαζόμενους από τη δεξαμενή της ανεργίας όταν η τελευταία ξεχειλίζει. Μην σας φαίνεται παράδοξο λοιπόν πόσο εύκολα ΣΕΒ και ΓΣΕΕ, δυο από τους βασικότερους κοινωνικούς εταίρους, βρίσκονται από την ίδια πλευρά αφού υπάρχει ευρύ πεδίο κοινών συμφερόντων...

Μια κυβέρνηση όμως, είναι κυβέρνηση και αυτών που ήδη επιχειρούν και εργάζονται, αλλά και αυτών που θέλουν να επιχειρήσουν και να εργαστούν.Μια κυβέρνηση σε μια περίοδο που τα λουκέτα πέφτουν βροχή, εκτός από την ανακοπή του σπιράλ της ύφεσης πρέπει να έχει στο μυαλό της και την αντεπίθεση. Δηλαδή τη δημιουργία των προϋποθέσεων για να προκύψουν νέες επιχειρήσεις που θα προσφέρουν θέσεις εργασίας...Κατά συνέπεια, η «επιτυχία» της αρμόδιας υπουργού και του πρωθυπουργού της διατήρησης ρυθμίσεων περί τα εργασιακά, επειδή τις αποδέχονται ο κοινωνικοί εταίροι, δηλ. η ΓΣΕΕ, ο ΣΕΒ και οι επαγγελματοβιοτέχνες, κόντρα στο πνεύμα της τρόικα, δεν σημαίνει ότι αποτελούν και βιώσιμη λύση για τον πυρήνα του ελληνικού προβλήματος.

Αν η κυβέρνηση και κατ΄ επέκταση η κοινωνία μας δεν καταφέρει μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια να βάλει μπροστά την οικονομία και να δημιουργήσει θέσεις εργασίας και ελπίδες, οι κοινωνικές εκρήξεις θα είναι αναπόφευκτες, ανεξέλεγκτες και σαρωτικές.  

Νέο υποκείμενο...

Φυσικά δεν μιλάμε για κινητοποιήσεις των επαγγελματιών συνδικαλιστών και επαγγελματιών κινητοποιούμενων του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα που κλείνουν καθημερινά το κέντρο.Μιλάμε για τον κόσμο απόγνωσης που ο γόρδιος δεσμός του πελατειακού κράτους έχει θέσει εκτός συστήματος και η κρίση απειλεί να θέσει εκτός κοινωνίας. Υπάρχει μια δεύτερη κοινωνία υπό ταχεία διεύρυνση που έχει διάφορες εκφάνσεις. Ένα μέρος της π.χ. εντοπίζεται στις δημοσκοπήσεις να εκπροσωπείται από τον κανένα. Για ένα άλλο, το Δεκέμβρη του 2008 η σπίθα μιας άδικης και καταχρηστικής δολοφονίας ήταν αρκετή για να μετατρέψει το κέντρο σε «Βυρηττό». Υπάρχει ένα κοινωνικό μείγμα που αυξάνεται σε ποσότητα και αναφλεξιμότητα. Αν δεν υπάρξουν επαναστατικές αλλαγές που θα μειώσουν τα προνόμια των κρατούντων (εργαζομένων και επιχειρήσεων) και δεν δημιουργήσουν χώρο και για τους νέους εργαζόμενους και νέες επιχειρήσεις, το αδιέξοδο θα οδηγήσει στην έκρηξη. Η αριστερά και η δεξία εκτός από ιδεολογικά νεκρές στη χώρα μας, είναι μόνιμα απασχολημένες με την μικροπολιτική του κομματικού και συνδικαλιστικού βιοπορισμού, με τα μικρά και μεγάλα προβλήματα της πελατείας τους. Καθώς δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα νομίζουν ότι θα ωφεληθούν κι από πάνω, λόγω της έντασης.

Όμως αν  το «τζίνι» βγει από το μπουκάλι δύσκολα θα ξαναμπεί. Μια έκρηξη εκτός από ό,τι θα σαρώσει τα πάντα, θα καταστρέψει περισσότερα απ’ όσα θα καταστραφούν ή θα χάσουμε ως κοινωνία  αν πάμε συντεταγμένα σε σαρωτικές αλλαγές. 

Εκτός των άλλων έχει δημιουργηθεί και ένα χάσμα γενεών στην Ελλάδα μας πιο έντονο από ό,τι στις άλλες δυτικές κοινωνίες με την κοινωνική ασφάλιση. Οι μεγαλύτεροι ελέγχουν τις θέσεις ισχύος και το αρτηριοσκληρωτικό σύστημα δεν ευνοεί την προοδευτική ανακύκλωση, τον υγιή ανταγωνισμό και την αξιοκρατία. Κυκλοφορούν π.χ. μεταξύ μας και θα κυκλοφορούν για δεκαετίες (ζωή νάχουν οι άνθρωποι...) δεκάδες χιλιάδες συνταξιούχοι του δημοσίου και των ΔΕΚΟ σε ηλικίες κοντά στα 50 έτη, με συντάξεις πέριξ των 2.000 ευρώ. Τις συντάξεις αυτών των ανθρώπων τις χρηματοδοτούν και θα κληθούν να τις χρηματοδοτήσουν περαιτέρω οι γενιές των 700 ευρώ μεικτών... Ο «κανιβαλισμός» των γονέων που τους φόρτωσαν μια χρεοκοπία στην πλάτη θα είναι το επόμενο επεισόδιο του έργου.  Αυτό για το οποίο αγωνίζονται οι κρατούσες δυνάμεις και οι εκπρόσωποί του στα συνδικάτα και την πολιτική είναι η διατήρηση του νεκροζώντανου «ζόμπι» συστήματος που  ρουφά το αίμα των επόμενων γενιών.Τι άλλο είναι το χρέος των 300 δισ. της ευημερίας μας από το «αίμα» των επόμενων γενιών; Όσο πιο γρήγορα φέρουμε τα πάνω κάτω στη χώρα, τόσο πιο γρήγορα θα βγάλουμε το κεφάλι από τη βουτιά μας  στην καυτή σούπα της κρίσης, τόσο λιγότερο επώδυνες  θα είναι οι συνέπειες...

*Αυτό θα ίσχυε στην περίπτωση που στην ηγεσία της ΓΣΕΕ είχαμε εκπροσώπους εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα. Το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία είναι εκπρόσωποι των ελλειμματικών και αμαρτωλών ΔΕΚΟ, σημαίνει απλά ότι τα συνδικάτα στη χώρα μας παριστάνουν τους εκπροσώπους του ιδιωτικού τομέα, ενώ επί της ουσίας δεν αποτελούν τίποτα άλλο από άλλη μια πλευρά της πολικοπελατειακής διαπλοκής.

Πηγή:www.capital.gr

13.12.2010

Γιατί έγινε άραγε η ανακοίνωση της προσφυγής στο ΔΝΤ από το Καστελόριζο;;;

Να  γιατί !!!!

http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/2010-11-23-23-25-39-2010112330765/

Με δεύτερη κρίση απειλείται η Ευρώπη απ’ τη Μέρκελ .

από την ιστοσελίδα   http://www.sofokleous10.gr/

Όταν τον Οκτώβριο του 2009 η Ελλάδα χτυπήθηκε από τους μεγάλους παίκτες της αγοράς χρέους και βρέθηκε στο επίκεντρο ενός διεθνούς χρηματοπιστωτικού παιχνιδιού που εξυπηρετούσε τα αμερικανικά συμφέροντα, στράφηκε στους Ευρωπαίους εταίρους της ζητώντας τη βοήθεια και την υποστήριξη τους.  Η μεγαλύτερη αντίπαλος της ιδέας μίας αμιγώς ευρωπαϊκής λύσης στο ελληνικό πρόβλημα ήταν η Γερμανίδα Καγκελάριος Μέρκελ, η οποία πέρα απ’ ότι το ότι καθυστέρησε τη διαδικασία στήριξης της Ελλάδας κατά τέσσερις μήνες προκαλώντας στη χώρα μία τεράστια χρηματοπιστωτική και οικονομική βλάβη και πυροδοτώντας την ‘ευρωπαϊκή’ κρίση, άνοιξε την πόρτα της Ευρώπης στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προσκαλώντας το αγγλοσαξονικό ίδρυμα, προπύργιο της ελίτ του χρήματος, να αναλάβει θέση επόπτη και εγγυητή της δημοσιονομικής σταθερότητας στην Ευρώπη.

Το ‘όραμα’ της Μέρκελ να εμπλέξει το ΔΝΤ στην εποπτεία της ελληνικής οικονομίας και να ωθήσει την Ελλάδα στον έλεγχο του δεν γεννήθηκε στο ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης αλλά πολύ νωρίτερα, τουλάχιστον από το Φθινόπωρο του 2008. Στον περίφημο λόγο του κυρίου Κώστα Σημίτη στη Βουλή, στις 18 Δεκεμβρίου του 2008, ο πρώην Πρωθυπουργός είχε αναφέρει χαρακτηριστικά: ‘Η Ελλάδα, πιστεύουν (οι ‘ευρωπαϊκοί κύκλοι’), καλό θα ήταν να αναγκαστεί να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για να εξασφαλίσει τον απαραίτητο δανεισμό, ώστε η παρακολούθηση της ελληνικής οικονομίας να είναι αρμοδιότητά του και όχι φροντίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αφορμές για μια τέτοια κίνηση μπορούν να βρεθούν… Στην περίπτωση που παρουσιαστούν δυσκολίες δανεισμού του ελληνικού κράτους θα έχει δοθεί η αφορμή να διατυπωθεί η υπόδειξη, ότι η λύση του προβλήματος θα πρέπει να επιζητηθεί μάλλον με προσφυγή στο ΔΝΤ»

Η πολιτική της Μέρκελ προκάλεσε την οικονομική ανάσταση της Γερμανίας, η οποία χάρη στην προσωρινή κατάρρευση του ευρώ και την απογείωση της ζήτησης για γερμανικά ομόλογα, πέτυχε να αναπτυχθεί με ρυθμό  2,2% στο β εξάμηνο του 2010, που είναι ο μεγαλύτερος από την ένωση Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας πριν από 20 χρόνια. Επιπλέον, με τα γερμανικά ομόλογα να ενισχύονται κατά 8,2% στο 2010, όταν τα ελληνικά καταγράφουν πτώση κατά 16,2% η Μέρκελ εξασφάλισε για τη χώρα της το χαμηλότερο κόστος κρατικού δανεισμού τουλάχιστον από το 1989, χρηματοδοτώντας με επιτόκιο λίγο πάνω από το 2% κρατικές δανειακές ανάγκες της τάξης των 320 δις ευρώ για το 2010 και θέτοντας τις βάσεις για φθηνό δανεισμό και το 2011 όταν η Γερμανία θα στραφεί στις αγορές για την άντληση 320 δις ευρώ.

Η  αύξηση της πολιτικής επιρροής του ΔΝΤ στην Ευρώπη, όμως, οδήγησε στην παράλληλη αύξηση της πολιτικής επιρροής των ΗΠΑ και της Βρετανίας σε αυτήν, οι οποίες πέτυχαν τη  συνεργασία ΕΚΤ, χωρών της ΕΕ και ΔΝΤ προκειμένου να στηθεί ένας εντυπωσιακός μηχανισμός προστασίας της ελίτ των εμπόρων χρέους από τα ‘τοξικά’ ομόλογα της Ελλάδας και των υπόλοιπων περιφερειακών ευρωπαϊκών κρατών, ο οποίος ξεκίνησε με το ελληνικό πακέτο στήριξης και συνεχίστηκε με το κεφάλαιο των 750 δις ευρώ.

Και ενώ αρχικά η Μέρκελ φάνηκε να κερδίζει το παιχνίδι των εντυπώσεων στη χώρα της παρουσιάζοντας την υποχρέωση της Ελλάδας να αποδεχτεί εξαιρετικά σκληρά δημοσιονομικά μέτρα ως προσωπική της επιτυχία, στη συνέχεια άρχισε να γίνεται κατανοητό τόσο από τους πολιτικούς της αντιπάλους όσο και από τα γερμανικά ΜΜΕ ότι με την πολιτική της παρέδωσε την Ευρώπη στους δανειστές της και προετοίμασε το δρόμο για τη διάσωση τους και για τη μεταφορά ‘τοξικού’ χρέους που μπορεί να ξεπεράσει τα 2 τρις ευρώ από τους ισολογισμούς των τραπεζών σε αυτούς της ΕΚΤ και των χωρών της ΕΕ.

Το αποτέλεσμα ήταν το κόμμα της να δεχτεί ένα από τα σημαντικότερα πλήγματα των τελευταίων δέκα ετών και παρά το γεγονός ότι η γερμανική οικονομία αναπτύχθηκε με ρυθμούς ρεκόρ τους τελευταίους 10 μήνες, με τις εξαγωγές να απογειώνονται και την ανεργία να μειώνεται κατακόρυφα, σε δημοσκόπηση που έλαβε χώρα στις 27 Οκτωβρίου φάνηκε πως το κόμμα της κυρίας Μέρκελ υπολείπεται 12 ποσοστιαίες μονάδες των Σοσιαλδημοκρατών.

Η απειλή για μία συντριπτική ήττα στις τοπικές εκλογές του Μαρτίου του 2011 στις οποίες συμμετέχει το 25% του γερμανικού εκλογικού σώματος και η συνειδητοποίηση ότι το σχέδιο της να χρησιμοποιήσει την Ελλάδα ως Δούρειο Ίππο για να φέρει το ΔΝΤ στην ΕΕ μπορεί να οδηγήσει στον πολιτικό της θάνατο, έκανε τη Γερμανίδα Καγκελάριο να κάνει στροφή 180 μοιρών τις τελευταίες ημέρες και να δηλώσει πως η ΕΕ χρειάζεται να σχεδιάσει μέχρι το Δεκέμβριο ένα νέο μηχανισμό που θα αντικαταστήσει τον υπάρχοντα των 750 δις ευρώ ο οποίος έχει ημερομηνία λήξης το 2013. Σύμφωνα με τις δηλώσεις της, ο νέος αυτός μηχανισμός δε θα προστατεύει τους δανειστές αλλά θα τους υποχρεώνει να συμμετέχουν στις απώλειες που μπορεί να προκαλέσει μία πτώχευση ή μία αναδιάρθρωση χρέους ενώ αντίθετα θα παρέχει προστασία στους φορολογούμενους. Επιπλέον έθεσε θέμα εξέτασης του αν θα πρέπει να επιτραπεί στο ΔΝΤ να συμμετέχει στο νέο μηχανισμό ή όχι.

Με τις δηλώσεις τις αυτές η Μέρκελ προκάλεσε ξεπούλημα των ομολόγων της Ιρλανδίας, της Ελλάδας και της Πορτογαλίας με το spread του 10ετούς ιρλανδικού ομολόγου έναντι του αντίστοιχου γερμανικού να εκτοξεύεται στο υψηλότερο επίπεδο από το 1996 και με αυτό της Ελλάδας να αγγίζει τις 900 μονάδες βάσης.

Και το ερώτημα που τίθεται είναι αν η Μέρκελ σκοπεύει, πράγματι, να ανοίξει ένα μέτωπο πολέμου με το ΔΝΤ, τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και την ελίτ της αγοράς κεφαλαίων ή αν για άλλη μία φορά παίζει ένα παιχνίδι πολιτικών εντυπώσεων για εγχώρια κατανάλωση, ελπίζοντας να ανατρέψει το αρνητικό πολιτικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί εις βάρος της.

Το κακό είναι πως όποιο από τα δύο και αν ισχύει, με τους άκομψους, ανακόλουθους και επικίνδυνους πολιτικούς της χειρισμούς η Μέρκελ απειλεί να πυροδοτήσει την ευρωπαϊκή κρίση νούμερο δύο, με ανυπολόγιστες συνέπειες τόσο για την Ελλάδα όσο και τα υπόλοιπα περιφερειακά ευρωπαϊκά κράτη.

Με το ΔΝΤ να έχει στηρίξει την ανασύσταση του και την εδραίωση του νέου και αναβαθμισμένου ρόλου του ως παγκόσμιου δημοσιονομικού, οικονομικού και νομισματικού επόπτη πάνω στο ελληνικό και το ευρωπαϊκό πείραμα, τις ΗΠΑ και τη Βρετανία να θέλουν να διατηρήσουν το νέο ‘πολυεθνικό’ staus quo της ΕΕ ώστε να μπορούν να έχουν μεγαλύτερη επιρροή στις αποφάσεις της και με τους δανειστές να έχουν να χάσουν τα περισσότερα αν η φαινομενική αλλαγή πολιτικής της Μέρκελ αποδειχτεί αληθινή, προκαλεί φόβο ακόμη και η σκέψη της ανταπόκρισης τους στην περίπτωση που νιώσουν ότι η απειλή εναντίον των συμφερόντων τους είναι ουσιαστική.

Το μεγαλύτερο πτωτικό σερί των ιρλανδικών ομολόγων στα τελευταία δύο χρόνια και το ξεπούλημα των ελληνικών και των πορτογαλικών ομολόγων αποτελούν μία μικρή μόνο γεύση της δυνατότητας των δανειστών και των συμμάχων τους να επιτεθούν στην Ευρώπη με χρηματοπιστωτικούς ‘βομβαρδισμούς’ και να διεκδικήσουν με την άσκηση χρηματιστηριακής πίεσης τη διατήρηση των κεκτημένων τους.

Αυτό που αδυνατεί να αντιληφθεί η Μέρκελ είναι πως αν το ΔΝΤ και οι συνεργάτες του πιστέψουν ότι ένας νέος μηχανισμός στήριξης δε θα προστατεύει τα συμφέροντα τους και δε θα συμπεριλαμβάνει το ΔΝΤ ως επόπτη ώστε να αισθάνονται εξασφαλισμένοι, το πιθανότερο θα είναι να βιαστούν να ωθήσουν τα ‘τοξικά’ ευρωπαϊκά κράτη έξω από την αγορά κεφαλαίων ώστε να ενεργοποιηθεί ο υπάρχον ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης που έχει δημιουργηθεί πάνω στις ανάγκες τους και που τους εξυπηρετεί απόλυτα. Σε αυτήν την περίπτωση αυτό που η Μέρκελ διατείνεται ότι θέλει να αποφύγει και να πολεμήσει θα γίνει μία ώρα αρχύτερα και με βασική υπεύθυνη για άλλη μία φορά την ίδια.

Πάνος Παναγιώτου
χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής
διευθυντής GSTA/EKTA

Tι να τα κάνεις τα λεφτά ;;;;

Tα  εταιρικά  θησαυροφυλάκια  ξεχειλίζουν

Σύμφωνα  με   δημοσίευμα  της γερμανικής  ηλεκτρονικής έκδοσης των  Financial Times  της  27.10.2010 η Apple έχει  συσσωρεύσει  σε  ταμειακά  διαθέσιμα  το αστρονομικό ποσό των 25 δισ $  , από τα οποία  ο πρόεδρος  της  δεν  διατίθεται  να διανείμει  κατι τις  (μερισματική απόδοση κάτω από 1%) στους  μετόχους.   Δεν   είναι  ότι  δεν ξέρει  τι  να κάνει τα  λεφτά. Μάλλον  σπασοκεφαλιάζεται  για την  προίκα        ( Adobe, Disney, ARM  η  ακόμη  και η Sony) .
Σε άλλο αρθρο   της  ίδιας  έκδοσης  γίνεται  αναφορά  σε έρευνα της  Moodys, σύμφωνα με  την οποία τα  χρηματικά  διαθέσιμα   των αμερικάνικων εταιρειών (χωρίε αυτές του  χρματοοικονομικού τομέα)  φτάνουν  το ένα τρισεκατομμύριο δολλάρια.  Τέλη του 2008, με την  κατάρρευση της  Lehman  το  μαζιλαράκι ήταν  775  δισ. δολλάρια  Η  πραγματική  οικονομία  έκανε πάρτυ  ενώ  πιό πέρα  ενταφιαζόντουσαν  τα  τερατάκια της  μόχλευσης  με θρήνο και  οδυρμό των  κερδοσκόπων.  Δεν πειράζει  τα  CDS  να είναι καλά,  και  κάτι παλληκάρια  στυλ  νεόκοπου  τεχνοκράτη,  φωστήρα  και ωλετήρα . Που΄ σε λοχία  δεν είναι   το χωράφι  σου   με  τ' αγγούρια   που έσκασες  μέσα και  ζωρίζεσαι , ναρκοπέδιο είναι   και θερίζεται ο κόσμος. 


Είναι  άραγε  υγιές  το να  στοιβάζονται  αυτά τα τεράστια ποσά  και  να θωρακίζονται  οι παγκόσμιου  εμβέλειας  και  τεράστειας τεχνολογικής  συμβολής με  υλικό  το  οποίο  μπορεί να   μετεξελιχθεί  σε παθογενές περιουσιακό  στοιχείο, αφού  η  μη παραγωγική  αν και προσωρινή συσσώρευση του εμποδίζει  την διάχυση και την γονιμοποίηση παραγωγικών  δραστηριοτήτων. 


Θεωρώ ότι  η  μακροοικονομική  θεωρία  της  ελεύθερης  ροής  του  χρήματος , όπως  την είχε  αρχικά διατυπώσει ο  γερμανός  καθηγητής   Dr.  Bernd  Senf    έχει  εξ ίσου  μεγάλη  σημασία και εφαρμογή  στο μικροοικονομικό πεδίο. Μέσα  σε  δύο  μόνο  χρόνια,  χρόνια της κρίσης,  ο  εσωτερικός  πολλαπλασιαστής  κερδών, δείκτης   δυναμικότητας  και της  δεσπόζουσας  θέσης των  εν λόγω  εταιρειών,  επισώρευσε  πρόσθετα   χρηματικά  διαθέσιμα  225 δισ $,  τα  οποία   σύμφωνα   με την  κλασική  θεωρία  της  απασχόλησης   θα  μπορούσαν  με  επενδύσεις  να συμβάλλουν  μεσοπρόθεσμα   στην μείωση  της  ανεργίας   στις  HΠΑ. Θα  μπορούσαν να  επενδυθούν  σε χώρες  του αναπτυσσόμενου  κόσμου,  για  να αναχαιτίσουν τον  εναγκαλισμό των  εκκολαπτόμενων οικονομιών τους από τους  ασιατικούς   γίγαντες. Οι εταιρείες  αυτές  θα  μπορούσαν  να  αλλάξουν πράγματι  πολλά  στις   χώρες του τρίτου κόσμου   αφού    πρωτοστατούν  στην ηλεκτρονική τεχνολογία και τα  δίκτυα,   την  φαρμακευτική βιομηχανία  και  την παραγωγή  ενέργειας. Οχι  ούτε   να  επενδύσουν μέρος  του πλεονάσματος θέλουν (διαβλέπεται  η  αδηφάγα και  ηθικά έωλη πρακτική διακράτησης  η εάν όχι διόγκωσης  των  κοινωνικών ανισοτήτων μεταξύ  ισχυρών  και  εξαρτούμενων κοινωνιών και λαών)  , ούτε  να μοιράσουν  μέρισμα, ώστε   να υπάρξει  κατανάλωση , ανάπτυξη  και περισσότερη  ροή αγαθών  και υπηρεσιών (που  να μην  βασίζεται   στον άρρωστο  διαστροφικό μηχανισμό της  μόχλευσης  των   δυναστών  μεγιστάνων).

To  υποτιθέμενο  δίλημμα  των μεγάλων  αυτών  διαχειριστών τεχνολογίας  και των καρπών της  δημιουργικότας  της πανστρατιάς  των  ερευνητών και αναλυτών τους  σερβίρεται  σαν  λιχουδιά  και ανοίγει την όρεξη   για μεγάλο φαγοπότι  των  βρυκολάκων  golden boys.  Tι σε  νοιάζει  εσένα  τους  λένε. Τα κορόϊδα  οι   μέτοχοι  φάγανε τέτοιο στραπάτσο με τα subprime,  που και  το 1% μέρισμα πολύ τους πέφτει. Εισαι   για  ζαριές;;;

Οι  πρόεδροι των  εταιρειών που  οι ίδιοι  δημιούργησαν  και η δράση τους παραμένει   συνειφασμένη με τις τύχες  εκατοντάδων  χιλιάδων οικογενειών   δεν είναι   ψώνια  και  για να μην κινδυνέψουν να γίνουν   ματαιόδοξοι εραστές της οικονομικής επικυραχίας, θα πρέπει ένας η μιά  από τους  assistants που τους περιτρυγιρίζουν ,να έχει την αποστολή  συνέχεια  να  μουρμουρίζει  μονολογώντας "μη ξεχνάς ότι είσαι θνητός".  Τουλάχιστον  ο Steve Jobs, που νίκησε τον καρκίνο, γνωρίζει την σημασία της  ρήσης αυτής, που  αναφέρεται , νομίζω, στον υπηρέτη που ακολουθούσε  κατα πόδας  τον αυτοκράτορα Μάρκο Αυρήλιο.


Τι να σκέφτεται  λοιπόν ο πρόεδρος  όταν  ξυρίζεται το πρωί  μπροστά  στον  καθρέφτη. Τι να κάνω τόσ  δις, που να τα χώσω;;

Εχω παρατηρήσει οσον αφορά την μετριότητα μου  ότι  πράγματι το πρωί  αγουροξυπνημένος και φρεσκαρίζοντας την μάπα μου,  διερωτάμαι τι  βασικό  πρέπει  να αλλάξω στην δουλειά  για  να έχει αυτή  η μέρα  επαγγελματικά  μια   προσοδοφόρα  προοπτική.













 

Τσάβες, γέρνει ο Παπανικολής ??

                                                      
 
Με ρωτάτε γιατί στείλαμε φυλακή όσα στελέχη μας κλέψανε;

Γιατί κλέψανε!

 
 Και δεν τους τιμωρήσαμε εμείς αλλά οι θεσμοί.
Μου λένε «γιατί άφησες να μπει φυλακή ο υπουργός άμυνας και δεν τον κάλυψες επειδή ήταν προσωπικός σου φίλος;».
Μα γιατί έκλεψε! Πρόδωσε την εμπιστοσύνη μας, την πίστη του λαού στη κυβέρνηση.
Πρόδωσαν τον Λαό, τη Δημοκρατία, το Στρατό, την Πατρίδα, το Έθνος;  Τιμωρούνται από τη Δικαιοσύνη ! Αν τους αφήσεις θα διαφθείρουν κι άλλους.Γι’ αυτό φυλακίστηκαν. Τιμωρώντας τη διαφθορά κρατάμε γεμάτα τα ταμεία και τη Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τη μαφία των τραπεζών μακριά απ’ τα πόδια μας.
 

Tην  ανάρτηση  αυτή έχουν  έχουν  βάλει  και άλλοι  δεκάδες   bloggers  πολύ  πριν από  μένα. αλλά   δεν έχει  απολέσει το παραμικρό   σε  επικαιρότητα  και  σημασία  παρατηρώντας  τα  τεκταινόμενα  στο  ελληνικό  κοινοβούλιο με  το κρυφτούλι  των  επιτροπών, με τον πρωτοφανούς  έκτασης    παλιμπαιδισμό των  προέδρων  τους .   Για  τον  λογικά  σκεπτόμενο άνθρωπο και  τον  συνετό πολίτη  που  δεν  απολαμβάνει  ασυλίας  όπως  οι εκπρόσωποι του   είναι  προφανές, ότι  όταν  συστήνεται μια  επιτροπή  η  απόφαση  της  μπορεί  να  είναι ομόφωνη  η  πλειοψηφική  σύμφωνα  με  τα  προβλεπόμενα  στο υποκείμενο  θεσμικό πλαίσιο. Είναι επίσης ηλίου  φαεινότερον  ότι  η εισήγηση  της  πρέπει  να είναι  ενιαία,   και  να μην  αφήνει  την  παραμικρή  υποψία  αμφισβήτησης από τρίτους  ειδάλλως  δεν  θα μπορούσε  να γίνει  κατακύρωση  ενός  διαγωνισμού  π.χ.    Η ας  σκεφθούμε τις  συνέπειες  της  διατύπωσης επιφυλάξεων εκ μέρους  των  ενόρκων   για  την ενοχή  η όχι.  Στα  αμερικάνικα  έργα είναι  συναρπαστική  η συνεδρίαση  τους   στο οβάλ  τεράστιο  τραπέζι  αλλά  όταν  εγείρονται  για την ετυμηγορία  τους   έχουν  μιά  φωνή. Οι  δικοί μας   μας  φλόμωσαν με  δικολαβί- στικα τερτίπια   και  τις  παπαριές  που  απορρέουν  από τον προσβλητικό  για  το ελληνικό   φιλότιμο  νόμο  περί ευθύνης   υπουργών.  Μα πως  να  τον  αναιρέσουν  αφού  χριάζονται την προστασία  του για   να  χουζουρεύουν   στα  έδρανα  και τα  καλά  να τα αφήνουν για  τις  ατάκες  στο κυλικείο του   τέως παλατιού  του  βαυαρού  ηγεμόνα.

Φαντασθείτε  τώρα  την  γερμανή  πρωθυπουργίνα να  εισηγείτο  στην  πολιτική  ηεγεσία  του υπυργείου  άμυνας   να  συσταθεί επιτροπή  του  κοινοβουλίου  για  να αποφανθεί  πόσο  γέρνει  ο Παπανικολής (πού έχει προπληρωθεί σε μεγάλο ποσοστό)   που  έχει παρκάρει στο ναυπηγείο  του Κιέλου  και  το μπανίζουν  τα γλαρόνια  της βόρειας θάλασσας τρία  χρόνια  τώρα.  Ε ρε πλάκες :  θα έλεγαν οι μέν, όχι  δεν  γέρνει καθόλου (του  γερμανοτραφούς  μπλόκ),  οι άλλοι  3 μοίρες  δεξιά  αλλά  μόνο στο στενό μεταξύ Τήνου Μυκόνου  σε βάθος  100  καί οταν περνάει  το  χαϊσπιντ και  με τις δύο  μηχανές  σε λειτουργία  και πάει  λέγοντας.

Τελικά  ο Παπανικολής  θα μείνει  εκεί  και  οι  γερμαναράδες  θα  το  δείχνουν  σαν  το τρίτης γενεάς  super υποβρύχιο  άξιο  απόγονο  των  τρομερών   killer machines  με  την μουτσούνα καρχαρία  που  είχαν ρημάξει τις  νηοπομπές   που  άρχισαν να  ταίζουν   το λιοντάρι της  Αγγλίας, από την οποία ξεκίνησε  η συμμαχική  αρμάδα   και λύγισε   την  πιο αποτρόπαια  (αθεράπευτα??) πολεμοχαρή εθνότητα . Η νέα  πάντως  ηγεσία  τους  μας   δείχνει πάλι τα δόντια της  και  της  ανοίγει η όρεξη φαίνεται.

O Bέλγος ασθενής

Σε ποιό τομέα θα  συνεδριάζει  η ευρωπαϊκή  επιτροπή ;;             στον  φλαμανδικό   η τον βαλωνικό;;

Αφορμή   για την διατύπωση   αυτού  του  ειρωνικού   εκ μέρους μου  σχολίου  είναι   το άρθρο  του Peter  Ehlich  της  γερμανικής έκδοσης των Financial Times  με τίτλο  " Die  Belgische  Krankheit", στο  οποίο  γίνεται  εκτενής  αναφορά   στο βελγικό παράδοξο.   Επί  100 ημέρες δεν  στάθηκε  δυνατόν να σχηματισθεί κυβέρνηση, καθόσον  εξακολουθεί  να υπάρχει  βασική διάσταση απόψεων όσον  αφορά βασικά  άρθρα  του  συντάγματος.  Φαίνεται πάντως ότι  οι διαστάσεις  του προβλήματος  έχουν  μια παθογένεια  πρωτοφανούς  δυισμού  και  κοινωνικού διχασμού  για  μια  από τις  πιό αναπτυγμένες  ευρωπαϊκές  χώρες , στην πρωτεύουσα  της οποίας  εκκολάφθηκε και καλλιεργήθηκε με τόση γραφειοκρατική   εμμονή η ευρωπαική ενοποίηση.  Πιθανόν να  βοηθάει στην  κατανόηση του προβλήματος (για  να μην χρειασθεί να  μεταφράσω  το γερμανικό άρθρο) η παραπομπή  στην ανάρτηση στο ellispoint.gr.

Η  ιστορία  εκδικείται  τους  γηγενείς  αυτού του " βασιλείου",  το οποίο  στήριξε  την ανάπτυξη του κατά το 2ο ημισυ του 19ου και  το  1ο ήμισυ του 20  αιώνα   στην απάνθρωπη εκμετάλλευση  των αποικιών του. Τα  μεγαλύτερα  εγκλήματα  έγιναν στο  Κογκό όπου  η διαστροφή  των Βέλγων τοποτηρητών  των ευρωπαικών συμφερόντων εταιρειών επεξεργασίας  καουτσούκ έφτασε  στο ανοσιούργημα του ακρωτηριασμού των άνω άκρων όσων ¨από τον ντόπιο πληθυσμό δεν ανταποκρίνονταν στην προσαγωγή  της  ημερησίας  ελαχίστης ποσότητας  της κολλώδους αυτής ουσίας   τόσο σημαντικής   για την βιομηχανική  ανάπτυξη.

Πρέπει  να  ήταν  "κολλημένοι"  με τα  κομμένα   χέρια. Στο κέντρο της πλατείας της  Αμβέρσας  πολλοί αναρωτιούνται  για το κομμένο χέρι και  το άγαλμα του Ρωμαίου στρατιώτη Silvius Brado που κυριαρχεί. Σύμφωνα με την παράδοση, ο στρατιώτης  απελευθέρωσε το λιμάνι της Αμβέρσας νικώντας τον γίγαντα Antigoon, ενώ στη συνέχεια  πέταξε  το κομμένο χέρι του μέσα στο ποτάμι.

 Κινδυνεύουν  να  γίνουν  θύματα  της βαρεμάρας τους.   Εάν συνεχίσουν  με την αδιαλλαξία τους   και την εγγενή  πλέον βρυκολιασμένη από το  γιουγκοσλαβικό σύνδρομο μισαλλαδοξία τους   θα  τους  κοπούν τα  χέρια,  όταν  οι κομισσάριοι και όλο το συνοθύλευμα  αποφασίσει  να  μετοικήσει   στο Λουξεμβούργο  η το  Στασβούργο.  Να  δούμε  εάν τότε  στα  εργοστάσια   στα προάστεια των  Βρυξελών Βαλώνοι και  Φλαμανδοί έρθουν  στα  χέρια. Kαθαρές λύσεις  και διαχωρισμοί  τύπου  Κόσσοβου και  Βοσνίας (που φυτοζωούν (οπιο)  και  φροντίζουν για την πανευρωπαική εγκληματικότηυα   απομυζώντας ταυτόχρονα σημαντικά κοινοτικά κονδύλια)  στο κέντρο της  Ευρώπης.  Είναι  σενάριο  καφενόβιας   συζήτησης   η  στρατηγική  προσέγγιση   των  διασπαστικών  θυλάκων  ευρωπαικής  απαγκίστρωσης και απόσχισης: Λέγκα του  Βορρά  -Καταλωνία (στα όπλα στα όπλα - κατεβαίνει η Barcelona).