Tι άλλο μας περιμένει ??

Mήπως μας κάνουν πλάκα??

Τα genpets είναι η καινούργια ανακάλυψη της βιο-μηχανικής. Πρόκειται για ζωντανά ανθρωποειδή τα οποία θα πωλούνται στα ράφια των super market ίσως και των pet-shop. Είναι φτιαγμένα από ανάμιξη ανθρώπινου και ζωικού DNA. Όταν δεν έχουν ανοιχτεί από τη συσκευασία βρίσκονται σε κατάσταση ύπνου, κάτι σαν την χειμερία νάρκη. Αναπνέουν όμως επειδή η συσκευασία έχει τρύπες να περνάει ο αέρας. Μόλις ο πελάτης ανοίξει την συσκευασία αρχίζει το κατοικίδιο ?? να ξυπνάει μετα από 20 λεπτά και ανοίγει τα μάτια του. Έχουν αίμα, οστά, μυς, μυαλό και οτιδήποτε άλλο έχουν τα θηλαστικά. Ζούνε με πρωτείνες. Επίσης έχουν προσωπικότητα και το χρώμα της συσκευασίας δείχνει τον τύπο τους. Αισθάνονται πόνο αλλά δεν έχουν αναπτυγμένες φωνητικές χορδές για να εκφραστούν. Αν τα κόψεις βγάζουν αίμα.

Υποτίθεται ότι η εταιρεία τα έχει βγάλει για να παίζουν τα παιδιά με κάτι ζωντανό αντί για κούκλες ή άψυχα ρομποτ. Το pet μόλις ανοιχτεί θεωρεί τον κάτοχο του κάτι σαν τη μάνα του. Δείχνουν συναισθήματα. Για να μην ξεφεύγουν σε επίπεδο συμπεριφοράς τους δίνουν ναρκωτικά. Συγκεκριμένα η εταιρεία γράφει: How are the personalities controlled? "The Genpet feeding packs are color coded and specially formulated with a custom drug mixture that can be used to control the Genpet, much like human drugs can such as Ritalin or Lithium and other behaviour modifying drugs. Thus we can calm them, or stimulate them without extra tampering to the DNA structure." Tο site της Εταιρείας http://www.genpets.com/index.php. Ακόμα καλύτερα δείτε τις "συχνές ερωτήσεις" http://www.genpets.com/faq.php για να  διαβάσετε και άλλα τρελά όπως το ότι αν σε δαγκώσουν, πουλάνε ειδικό kit για να τους βγάζεις τα δόντια !!!. Αναμένουν έγκριση και μετά πηγαίνουν για παγκόσμια παραγωγή.

ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ

Τύχη μεγαλόδωρος, ἀλλ΄ ἀβέβαιος, φύσις δ΄ αὐτάρκης  διόπερ νικᾶ τῶι ἥσσονι καὶ βεβαίωι τὸ μεῖζον τῆς ἐλπίδος.

Η τύχη είναι μεγαλόδωρη αλλά αβέβαιη, ενώ η φύση είναι αυτάρκης• γι΄αυτό και νικά με τα λιγότερα αλλά βέβαια τις μεγάλες υποσχέσεις της ελπίδας.
 ___________________________________________________________________________

Ἐρώει σαφῶς τὸν ἐν τῶι θώρηκί σου συνιστάμενον θυμὸν καὶ ταράσσειν τὴν ψυχὴν φυλάσσου, μηδὲ πάντα ἐπίτρεπε τῆι γλώσσηι πρήγματ’ αἰεί. Φυλάσσειν οὖν τοῦτο δεῖν ἡμᾶς τὸ μέρος ἐν ὧι κεῖται θυμός.

Κράτα με προσοχή τον θυμό που συγκεντρώνεται στον θώρακά σου και προφύλαξε την ψυχή σου από την ταραχή και μην τα επιτρέπεις όλα στη γλώσσα σου. Πρέπει, λοιπόν, να προφυλάσσουμε το μέρος όπου ευρίσκεται ο θυμός.
___________________________________________________________________________

Ἄλογοι τῶν ἀξυνέτων αἱ ἐλπίδες.

Οι ελπίδες των μη συνετών είναι παράλογες.
___________________________________________________________________________

Νόσος οἴκου καὶ βίου γίνεται ὅκωσπερ καὶ σκήνεος.

Κι ένας οίκος αρρωσταίνει κι ένας βίος, όπως ακριβώς συμβαίνει με το σώμα.
____________________________________________________________________________

Πλέονες ἐξ ἀσκήσεως ἀγαθοί γίνονται ἢ ἀπὸ φύσιος.

Περισσότεροι είναι αυτοί που γίνονται καλοί με την άσκηση, από αυτούς που είναι από την φύση τους καλοί.

______________________________________________________________________________
 
Μὴ πάντα ἐπίστασθαι προθυμέο, μὴ πάντων ἀμαθὴς γένηι. 

Μην είσαι πρόθυμος να τα γνωρίζεις όλα, για να μην γίνεις αμαθής ως προς όλα! 




Τα παραπάνω είναι  λήμματα  από το ιστολόγιο

ΠΥΡΙΣΠΟΡΟΣ ΖΩΣΑ  ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Tα καλύτερα συνθήματα στους τοίχους

"Τα πτυχία copies κτώνται"
(Σε τοίχο στην περιοχή Γκύζη)

"Κολόμβε, γαμώ την περιέργειά σου"
(Decadence, Αθήνα)

"Δεν υπάρχουν παθητικοί καπνιστές,
μόνο αντιπαθητικοί αντικαπνιστές"
(Τ.Ε.Ι., Αθήνας)

"Το Lifestyle είναι μαγικό,
από μηδενικό σε κάνει νούμερο"
(Γκάζι, Αθήνα)


"Θεσσαλονίκη, η μόνη πόλη που γράφεται με δύο Σίγμα και
προφέρεται με δύο Λάμδα"
(Μύλος, Θεσσαλονίκη)


"Διατηρείτε την Αθήνα καθαρή.
Πετάτε τα σκουπίδια σας στον Πειραιά"
(Μεταξουργείο, Αθήνα)


"Ο Χριστός πέθανε, ο Αινστάιν πέθανε,
και Εγώ δεν αισθάνομαι καλά τελευταία"
(Αν club, Αθήνα)

"Συμμετέχω, Συμμετέχεις, Συμμετέχει, Συμμετέχουμε, Συμμετέχετε,
Αποφασίζουν"
(οδός Σινώπης, Αθήνα)



"Αυτοί που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα, !
εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε"
(λεωφόρος Αλεξάνδρας , Αθήνα)


"Αν τα λάθη διδάσκουν, τότε έχω καταπληκτική μόρφωση"
(οδός Μπενάκη, Αθήνα)


"Η χώρα καταστρέφεται από την αδιαφορία,
αλλά τι με νοιάζει εμένα;"
(λόφος Στρέφη, Αθήνα)

 

 

"Θέλω να γίνω αυτό που ήμουν τότε
που ήθελα να γίνω αυτό που είμαι τώρα"
(πλατεία Εξαρχείων, Αθήνα)



"Οι τοίχοι έχουν αυτιά και τα αυτιά μας τοίχους"
(Ψυρρής, Αθήνα)



"Έγχρωμη TV, Ασπρόμαυρη Ζωή"
(οδός Στουρνάρα, Αθήνα)



"Μην τα περιμένετε όλα από την Αστυνομία.
Χτυπηθείτε μόνοι σας"
(Παπασωτηρίου, οδός Στουρνάρα, Αθήνα)

O ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

Από τον Mario de Andrade 
(Ποιητή, συγγραφέα, δοκιμιογράφο και μουσικολόγο από τη Βραζιλία).

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται
λιγότερος χρόνος ζωής απ'ότι έχω ζήσει έως τώρα...

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες
τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες,
άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά,
νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει
κανείς πουθενά.

Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική
τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.

Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.

Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.

Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.

Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να
οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.

Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές
αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο... μετά βίας για την
επικεφαλίδα.

Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω
την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται...Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα...

Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.

Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.

Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.

Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.

Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.

Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια

Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την
ειλικρίνεια.

Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.

Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των
ανθρώπων...

Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει
κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.

Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί
να σου χαρίσει.

Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν...Είμαι
σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ’όσες έχω ήδη φάει.

Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη
συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.

Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι
εσύ...»

Λες ν' απέκτησαν οι Γερμανοί φιλότιμο

DER SPIEGEL:
Θα έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες προς τους Έλληνες που δεν ζήτησαν πολεμικές αποζημιώσεις.

Γερμανία, ο μεγαλύτερος αμαρτωλός χρεών του 20ου αιώνα

(«Deutscland ist der größte Schuldensünder des 20. Jahrhunderts»)
Συνέντευξη του Albrecht Ritsch , Wirtschaftshistoriker ( καθηγητή Ιστορίας της Οικονομίας) στο Spiegel.

Spiegel: Κυριε Ritschl η Γερμανία συζητάει αυτό τον καιρό για περαιτέρω οικονομική βοήθεια για την Ελλάδα σαν υπεράνω όλων ηθικολόγος. Η κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία σύμφωνα με τη ρήση : ¨λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε αυτό που σας λέμε¨. Είναι δίκαιη αυτή η συμπεριφορά
Ritschl: Οχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη....
Spiegel: Μάλλον δεν το βλέπουν έτσι οι περισσότεροι Γερμανοί.
Ritschl: Μπορεί, αλλά η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Τ ην σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και τη θέση της ως Διδασκάλου της Ευρώπης την χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον 1ο αλλά και τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμα τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό δεν το θυμάται όμως κανείς.
Spiegel:Τι ακριβώς συνέβη τότε;
Ritschl: Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι 1929 αποκλειστικά με δανεικά, τα δε χρήματα για τις αποζημιώσεις του 1. Παγκοσμιου πολέμου δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Αυτη η ¨δανειακή Πυραμίδα¨ κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία καταστροφικές.
Spiegel: Τ ο ίδιο και μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο;
Ritschl: Η Αμερική τότε φρόντισε να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση των Γερμανιών (ανατολικής και δυτικής). Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία, ήταν στην ουσία η οικονομική βάση του γερμανικού μεταπολεμικού θαύματος. Αλλά παράλληλα, τα θύματα της γερμανικής κατοχής ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματα τους για αποζημίωση, μεταξύ αυτών και οι Έλληνες.
Spiegel: Στη σημερινή κρίση παίρνει η Ελλάδα από Ευρώπη και ΔΝ Τ 110 δις και συζητιέται ένα πρόσθετο πακέτο, που θα είναι εξ ίσου μεγάλο. Πρόκειται δηλαδή για πολλά χρήματα. Πόσο μεγάλες ήταν οι γερμανικές χρεοκοπίες;
Ritschl: Αναλογικά με την οικονομική  επιφάνεια που είχαν οι ΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του 30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008. Συγκριτικά, λοιπόν, τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά.
Spiegel Αν υποθέταμε ότι υπήρχε μια παγκόσμια λίστα για βασιλιάδες της χρεοκοπίας, ποιά θα ήταν η θέση της Γερμανίας;
Ritschl: Αυτοκρατορική. Σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της χώρας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και πιθανόν της νεότερης οικονομικής ιστορίας.
Spiegel: Ούτε η Ελλάδα δεν μπορεί να μας ανταγωνιστεί;
Ritschl: Όχι, η Ελλάδα παίζει ένα δευτερεύοντα ρόλο. Υπάρχει, βέβαια, το πρόβλημα του κινδύνου της μετάδοσης της κρίσης στις γνωστές ευρωπαϊκές χώρες.
Spiegel: Η ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας θεωρείται ως ενσάρκωση της σταθερότητας. Πόσες φορές έχει χρεοκοπήσει η Γερμανία;
Ritschl: Εξαρτάται πως το υπολογίζει κανείς. Τ ον τελευταίο αιώνα τουλάχιστο τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη δεκαετία του 30, ανακουφίστηκε η Γερμάνια από τις ΗΠΑ με μια μείωση χρεών, η αλλιώς ένα „Haircut", που ισοδυναμεί με ένα μεγαλόπρεπο Afro-Look που μετατρέπεται σε φαλάκρα. Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της, ενώ οι υπόλοιποι ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να ορθοποδήσουν από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. Κι ακόμη το 1990 είχαμε επίσης μια στάση πληρωμών.
Spiegel: Πως είπατε;
Ritschl: Βεβαίως! Ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των Γερμανίων θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμάνια όμως δεν πλήρωσε αποζημιώσεις μετά το 1990 (εκτός πολύ λίγων) ούτε τα αναγκαστικά δανεια, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα.
Spiegel: Σε αντίθεση με το 1953, συζητείται επί του παρόντος η διάσωση της Ελλάδας, λιγότερο μέσω μιας μείωσης των χρεών και περισσότερο μέσω μιας παράτασης του χρόνου πληρωμής των κρατικών ομολόγων, δηλαδή μιας ήπιας αναπροσαρμογής των χρεών. Μπορούμε εδώ να μιλάμε για επαπειλούμενη χρεοκοπία;
Ritschl: Οπωσδήποτε. Ακόμη κι αν ενα κράτος δεν είναι εκατό τα εκατό ανίκανο να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, μπορεί να είναι υπό χρεοκοπία. Ακριβώς όπως στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του 50, ειναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει μόνη της να πληρώσει τα χρέη. Και όποιος δεν το μπορεί είναι εξ ορισμού χρεοκοπημένος. Τ ώρα θα έπρεπε να καθοριστεί, ποια χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν. Δηλαδή θα πρέπει να βρούμε ποιός θα πληρώσει το μάρμαρο.
Spiegel Το κράτος που πληρώνει τα περισσότερα είναι η Γερμανία.
Ritschl: Μάλλον κάπως έτσι θα πρέπει να γίνει. Αλλά ήμασταν στο παρελθόν πολύ ανέμελοι. Η βιομηχανική μας παραγωγή κέρδισε πολλά από τις υπέρογκες εξαγωγές. Οι αντιελληνικές θέσεις που προβάλλονται από τα ΜΜΕ εδώ είναι πολύ επικίνδυνες. Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: Τ ο οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις.
Spiegel:Η Γερμανία δηλαδή θα έπρεπε να είναι πιο συγκρατημένη;
Ritschl:  Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους, τον δεύτερο δε τον διεξήγαγε ως πόλεμο αφανισμού και εξολόθρευσης και στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν το δικαίωμα τους εν μέρει η και καθολικά για αποζημιώσεις. Τ ο ότι η Γερμανία πραγματοποίησε το θαύμα της πάνω στις πλάτες άλλων ευρωπαίων δεν το έχουν ξεχάσει οι Έλληνες.
Spiegel: Τι εννοείτε;
Ritschl: Οι Έλληνες ξέρουν τα εχθρικά άρθρα και γνώμες στα γερμανικά ΜΜΕ πολύ καλά. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πολύ πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις, αρχίζοντας από την Ελλάδα, και αν η Γερμανία ποτέ αναγκαστεί να πληρώσει, θα μας «πάρουν ακόμη και τα σώβρακα». Θα έπρεπε αντίθετα να είμαστε ευγνώμονες, να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς εδώ παίξουμε το παιγνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, κάποτε κάποιοι θα μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς...........
 

Ο μάνατζερ που φέρνει κέρη στα τρένα

Ο κ. Αθ. Ζηλιασκόπουλος, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, έχει διδάξει επί 16 έτη σε πανεπιστήμια της Αμερικής και της Ελλάδας, με ειδίκευση στη βελτιστοποίηση συστημάτων μεταφορών. Θα μπορούσε να έχει το τουπέ του ειδήμονα, αλλά είναι ένας απλός και εξαιρετικά ευγενικός άνθρωπος, ο οποίος δεν έχει προδώσει τις ρίζες της καταγωγής του από το Θούριο Εβρου. Οταν προκηρύχθηκαν θέσεις μέσω του open.\gov, αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να αφήσει τη θεωρία και να περάσει στη δράση. «Πιστεύω ότι μπορώ να σώσω τον ΟΣΕ, διαφορετικά δεν θα δεχόμουν τη θέση αυτή» έλεγε τις πρώτες ημέρες που βρέθηκε στην καρέκλα του επικεφαλής της ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Οι συνομιλητές του τον αντιμετώπιζαν με συγκατάβαση. Εκείνος όμως μιλούσε με την πείρα πολλών ετών εργασίας στους αμερικανικούς σιδηροδρόμους. Εναν χρόνο αργότερα κατάφερε να μειώσει εντυπωσιακά το έλλειμμα του ΟΣΕ. Από 230 εκατ. ευρώ το έφθασε στα 55 εκατ. ευρώ. Ως το τέλος του έτους εκτιμά ότι ο ΟΣΕ θα μπορεί να παρουσιάσει τα πρώτα ευρώ κέρδους από την εποχή ίσως της ίδρυσής του!
Oι αριθμοί, όσο εντυπωσιακοί και αν είναι, δεν μπορούν να αποτυπώσουν το μέγεθος της προσπάθειας την οποία καταβάλλει ο κ. Ζηλιασκόπουλος. Η σύγχρονη ιστορία του ελληνικού σιδηροδρόμου είναι ένα απίστευτο αφήγημα σκανδάλων, πελατειακών σχέσεων, πλιάτσικου και παραλογισμού. Μια μικρογραφία, δηλαδή, του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Το «ξήλωμα» του... παρα-ΟΣΕ που είχε θεριέψει στο πλάι του κανονικού Οργανισμού, ο οποίος ρήμαζε, δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Χρειάστηκε να βάλει βαθιά το μαχαίρι ο κ. Ζηλιασκόπουλος, να υψώσει σθεναρή αντίσταση απέναντι σε αδίστακτα συμφέροντα ο υπουργός Μεταφορών κ. Δ. Ρέππας και να βάλουν πλάτη κόντρα στις πιέσεις συνδικαλιστικών στελεχών του ΠαΣοΚ ορισμένοι βουλευτές που γνώριζαν σε βάθος την υπόθεση, όπως ο κ. Γ. Φλωρίδης. Στην πορεία η υπόθεση εξυγίανσης του ΟΣΕ μετατράπηκε σε θρίλερ. Εκτοξεύτηκαν απειλές, σημαντικά έγγραφα φυγαδεύτηκαν από τις κεντρικές υπηρεσίες και κρύφτηκαν για λόγους ασφαλείας και κάποια παρακλάδια του θέματος έφθασαν ως το Μέγαρο Μαξίμου.

Η «Πρόοδος» των συνδικαλιστών
Το πουλόβερ άρχισε να ξηλώνεται από την εταιρεία «Πρόοδος», την οποία είχαν συστήσει συνδικαλιστές του ΠαΣοΚ με διευθυντικές θέσεις στον ΟΣΕ το 1995. Το σύστημα με το οποίο δούλευε η εταιρεία ήταν απλό: όταν ένας πελάτης ενδιαφερόταν για μεγάλες μεταφορές, οι αρμόδιοι του ΟΣΕ του έλεγαν ότι ο Οργανισμός δεν έχει την κατάλληλη υποδομή και τον έσπρωχναν προς τους ιδιώτες. Αυτοί έπαιρναν τη δουλειά και στη συνέχεια ο ΟΣΕ... έβρισκε την υποδομή και διακινούσε τα εμπορεύματα με έκπτωση που έφθανε ως 87%! Η «Πρόοδος» είχε κέρδη περί τα 70 εκατ. ετησίως και ο ΟΣΕ συσσώρευε ζημιές.
Οταν το πάρτι σταμάτησε, οι αντιδράσεις ήταν τόσο έντονες ώστε παρ΄ ολίγον να προκληθεί και διπλωματικό επεισόδιο. Σε κάποιο στάδιο της μεταφοράς εμπορευμάτων εμπλέκονταν και εταιρείες αυστριακών συμφερόντων. Οταν καταγγέλθηκαν οι συμβάσεις τους, ο αυστριακός πρεσβευτής χτύπησε την πόρτα του κ. Ζηλιασκόπουλου. Ο πρόεδρος της ΤΡΑΙΝΟΣΕ τον άκουσε και του απηύθυνε μόνο μία ερώτηση. «Πώς γίνεται οι αμοιβές για αντίστοιχες μεταφορές με τον αυστριακό σιδηρόδρομο να κοστίζουν 18 ευρώ και με τον ελληνικό 3,5 ευρώ;». Ο πρεσβευτής κατανόησε την κατάσταση και έφυγε χωρίς να πει τίποτε άλλο. Από την πρώτη ημέρα της θητείας του ο πρόεδρος της ΤΡΑΙΝΟΣΕ ασχολήθηκε μόνο με την περιστολή των δαπανών. Εβαλε φρένο στις σπατάλες συντήρησης του δικτύου και στις κλοπές των υλικών. Επανεξέτασε τα φαραωνικά έργα που είχαν προγραμματιστεί και κατήγγειλε συμβάσεις. Περπάτησε μόνος του τα τρία χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη, το μοναδικό τμήμα της γραμμής που συνδέει τα Σκόπια με την Αθήνα που δεν είναι ηλεκτροφόρο και έλυσε το μυστήριο των «βαγονιών-φαντασμάτων». Τα βαγόνια οδηγούνταν σε μια αποθήκη έξω από τη Θεσσαλονίκη και χρησίμευαν ως αποθήκες, τις οποίες το κύκλωμα μίσθωνε σε ιδιώτες για τη φύλαξη των εμπορευμάτων αντί 50 ευρώ την ημέρα ανά βαγόνι. Συνολικά στην αποθήκη βρέθηκαν 700 βαγόνια. Ξενοίκιασε το κτίριο του Προαστιακού στην Κρατίνου, το οποίο κόστιζε 1 εκατ. ευρώ ετησίως, και εγκατέστησε το προσωπικό στο κτίριο της Καρόλου.

Οταν τελείωσαν τα σκάνδαλα ξεκίνησε ο παραλογισμός. Ο ΟΣΕ την 1η Μαρτίου 2008 υπέγραψε μια σύμβαση με την εταιρεία Wasteel Ηellas. Αντικείμενο η υποστήριξη των κλιναμαξών με προσωπικό. Μέσω ενός υπεργολάβου το προσωπικό αυτό έφθασε στα 60 άτομα, τα οποία, όπως προβλεπόταν στη συμφωνία, δεν τα πλήρωνε η εταιρεία αλλά ο... ΟΣΕ. Ο μηνιαίος μισθός του κάθε υπαλλήλου ήταν 4.000 ευρώ, με υπερωρίες, επιδόματα και τα δώρα. Το μηναίο κόστος για τον Οργανισμό ανερχόταν σε 250.000 ευρώ.

Η σύμβαση δεν μπορούσε να σταθεί. Οταν όμως ολοκληρώθηκε ο έλεγχος αναδύθηκαν και άλλες λεπτομέρειες. Από τα 60 άτομα εμφανίζονταν στη δουλειά τους μόνο 20. Οι υπόλοιποι ήταν άφαντοι. Επιπλέον δεν μπορούσε να εφαρμοστεί σε αυτούς η ρύθμιση για την περικοπή των μισθών που έγινε στο Δημόσιο επειδή τυπικά δεν ανήκαν στον ΟΣΕ.

Γιοι, κόρες και συγγενείς

Ο κ. Ζηλιασκόπουλος αποφάσισε να καταγγείλει τη σύμβαση, η οποία λήγει στις 28 Φεβρουαρίου. Αμέσως άρχισε η κατάθεση επερωτήσεων στη Βουλή για απολύσεις στον ΟΣΕ. Επιπλέον, οι 60 υπάλληλοι απαιτούν πλήρη αποζημίωση από τον ΟΣΕ σε περίπτωση απόλυσής τους και απειλούν ότι θα διεκδικήσουν δικαστικώς την επαναπρόσληψή τους στον Οργανισμό! Αν χάνεται κάπου το νήμα της λογικής, αυτό συμβαίνει επειδή ο εσωτερικός έλεγχος αποκάλυψε κάτι ακόμη. Οι περισσότεροι από τους υπαλλήλους αυτούς είναι γιοι, κόρες και συγγενείς συνδικαλιστών του ΟΣΕ, κυρίως προσκείμενων στη ΝΔ, αλλά όχι μόνο.

Αυτά που έγιναν μέσα σε έναν χρόνο μπορούν να γεμίσουν ολόκληρους τόμους. Αλλά αυτό που έχει σημασία είναι το μέλλον. Και στο μέλλον θα πρέπει να εξαλειφθούν τα τελευταία 55 εκατ. ευρώ του ελλείμματος. Οι επιλογές είναι δύο: Αύξηση των εισιτηρίων σε ορισμένες γραμμές με χαμηλό κόστος ώστε να φθάσουν στο 80% της τιμής του εισιτηρίου ΚΤΕΛ. Τα προσδοκώμενα έσοδα υπολογίζονται σε 25 εκατ. ευρώ ετησίως. Επίσης, «κόβονται» οι πολύ ζημιογόνες γραμμές, π.χ. Πάτρα- Καλαμάτα, η οποία έχει κόστος λειτουργίας 7,5 εκατ. ευρώ για τη μεταφορά κατά μέσο όρο τριών επιβατών ημερησίως. Οταν ολοκληρωθούν οι μετατάξεις και η διαπραγμάτευση των συλλογικών συμβάσεων, υπάρχουν πολλά και φιλόδοξα σχέδια για την ανάπτυξη του σιδηροδρόμου ώστε να γίνει ανταγωνιστικός, όπως συμβαίνει σε όλη την Ευρώπη. Οι αγκυλώσεις του συστήματος όμως είναι τόσο μεγάλες ώστε σε ό,τι αφορά τον σιδηρόδρομο ισχύει η αρχαία ρήση «μηδένα προ του τέλους μακάριζε».

1,5 εκατ. ευρώ τον χρόνο στοίχιζαν οι πληροφορίες για τα δρομολόγια! 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα θεωρείται η σύμβαση με το «11888» του ΟΤΕ. Προκειμένου να δίνει η υπηρεσία του ΟΤΕ πληροφορίες για τα δρομολόγια των τρένων ο ΟΣΕ κατέβαλλε 1,5 εκατ. ευρώ τον χρόνο. Το ποσό αυτό κάλυπτε τις ανάγκες μισθοδοσίας 60 τηλεφωνητών και τηλεφωνητριών, δηλαδή ολόκληρου του προσωπικού που απασχολούσε η υπηρεσία «11888». Η σύμβαση καταγγέλθηκε. Με την αγορά ενός τηλεφωνικού κέντρου αξίας 35.000 ευρώ και με 10 υπαλλήλους του ΟΣΕ οι πληροφορίες δρομολογίων λειτουργούν άψογα χρησιμοποιώντας τον αριθμό 1110. Το «11888» όμως δεν έμεινε με σταυρωμένα χέρια. Εχει στείλει δύο εξώδικα καταγγέλλοντας τη διακοπή της σύμβασης. Επιπλέον, οι τηλεφωνητές έδιναν στους ενδιαφερόμενους πολίτες το προσωπικό τηλέφωνο στο γραφείο του διευθύνοντος συμβούλου. Η κατάσταση είχε γίνει αφόρητη ώσπου να βρεθεί λύση. Δύο γραμματείς ανέλαβαν να δίνουν πληροφορίες για τα δρομολόγια. Επίσης, έφτιαξε υπηρεσία web ticketing αντί 300.000 ευρώ χρησιμοποιώντας το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και σπάζοντας μια σύμβαση 8 εκατ. ευρώ με ιδιωτική εταιρεία.

_______________________________________________________________________________

Θα ξαναφάτε χταπόδι???

 Αυτό  το γνωρίζατε???


* Η ΠΕΠΣΙ ΚΟΛΑ ΣΑΝ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΧΕΙ ΠΤΩΧΕΥΣΕΙ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ

* ΤΟ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΛΟΚΑΜΙΑ ΤΟΥ ΟΚΤΑΠΟΔΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΕΟΣ ΤΟΥ

* Ο ΜΕΣΟΣ ΑΝΤΡΑΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΓΕΙ 18 ΚΙΛΑ ΣΠΕΡΜΑ

* ΤΑ ΜΗΡΙΑΙΑ ΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΝΘΕΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟ

* ΤΟ 98.5 % ΤΟΥ DNA ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟ ΜΕ ΤΟΥ ΧΙΜΠΑΝΖΙ

* Ένα ανθρώπινο σώμα περιέχει 0.2mg χρυσού. (Για βάρος 70 kg ).

* Σύμφωνα με την Κομισιόν το όριο φτώχειας είναι τα 22ευρώ την ημέρα. Ενώ ο βασικός μισθός στην Ελλάδα είναι 18ευρώ ανά ημέρα. Δηλαδή 4ευρώχαμηλότερα από το όριο φτώχειας.

* O μέσος άντρας βγάζει ένα κιλό γένια σε περίπου 30 χρόνια.

* Η κοκα κολα θα ήταν πράσινη αν δεν προσθέτανε χρώμα μέσα της

* Ο πιο ακριβός καφές του κόσμου, ο Kopi Luwak, φτιάχνετε από κόπρανα

* WC σημαίνει Water Closet

* 52 χιλιάδες αγγλικές λέξεις, είναι ελληνικές

* ΟΙ δεξιόχειρες ζουν σύμφωνα με έρευνες κατά μέσο όρο 9 χρόνια περισσότερο από τους αριστερόχειρες

* Το ηφαίστειο της Καλντέρας στην Σαντορίνη είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο. Έχει ύψος 300 μέτρα και διάμετρο 11 χιλιόμετρα .

* H Coca Cola όταν ανακαλύφθηκε το 1886 προοριζόταν για φάρμακο εναντίον του πονοκεφάλου.

* O ιδιοκτήτης της Αdidas και ο ιδιοκτήτης της Puma ήταν αδέρφια. (τσακωμένα)

* Το αεροδρόμιο Kansai στην Ιαπωνία είναι χτισμένο μέσα στην θάλασσα.

* H μαμά του Χίτλερ πήγε να κάνει έκτρωση, αλλά ο γιατρός δεν την άφησε και έτσι γεννήθηκε ο μικρός Αδόλφος.

* Το Bacardi έχει σαν σύμβολό του την νυχτερίδα, γιατί τις νύχτες έμπαιναν στο αποστακτήριο παραγωγής του ποτού πάρα πολλές νυχτερίδες.

* Το λάμα εάν σε συμπαθήσει μπορεί να σε φτύσει

* Ο Ειρηνικός ωκεανός απέκτησε το όνομά του από τον Μαγγελάνο, ο οποίος δεν συνάντησε καμία κακοκαιρία όσες φορές τον διέσχισε.

* Η έρημος Ατακάμα στην Χιλή, είναι το πιο άνυδρο μέρος του πλανήτη. Bρέχει περίπου 1 χιλιοστό των χρόνο.

* Κρεμλίνο στα ρωσικά σημαίνει φρούριο.

* Η Wall Street πήρε το όνομά της από έναν τοίχο ο οποίος κατασκευάστηκε με σκοπό να εμποδίζει τα γουρούνια από το να μπαίνουν στηνπόλη.

* Ο μικρότερος πίθηκος που υπάρχει είναι ο Cebuella pygmaea, ο οποίος έχει μήκος σώματος 13,6 εκατοστά με ουρά από 17 έως 23 εκατοστά . Το βάρος του είναι 120 γραμμάρια .

* Marlboro λεγόταν η οδός στο Λονδίνο, όπου βρισκόταν το εργοστάσιο του Φίλιπ Μόρις.

* Τις αναλογίες της Barbie τις έχει μία στις 100.000 γυναίκες
 
*Οι καταρράκτες του Νιαγάρα είναι οι 6οι μεγαλύτεροι καταρράκτες στον κόσμο. Ο ψηλότερος καταρράκτης είναι ο Άνχελ στην Βενεζουέλα με ύψος 979 μέτρα .

* Τα νεύρα μας έχουν μήκος 70 χιλιόμετρα .

* O λόγος που οι Μεξικανοί βάζουν μία φέτα λεμόνι στο στόμιο της μπύρας είναι, για να απωθούν τις μύγες.

* Από που βγαίνει το ΙΚΕΑ; Από τα αρχικά: Του ιδιοκτήτη της ΙΚΕΑ Ίνγκβαρ Κάμπραντ,Ελμτάριντ (η φάρμα στην οποία μεγάλωσε ο Ίνγκβαρ Κάμπραντ)Αγκουναρίντ (το όνομα του χωριού του Ίνγκβαρ Κάμπραντ

* Το σήμα της Lamborghini είναι το ζώδιο του ιδρυτή της Ferucio Lamborghini, ο ταύρος.

* Μέχρι το 1664 η Νέα Υόρκη λεγόταν Νέο Άμστερνταμ.

* Ο Φέρντιναντ Πόρσε (ιδρυτής της Porsche) γεννήθηκε το 1875 και ήταν φίλος του Χίτλερ.

* Ο Bluetooth ήταν Δανός Βίκινγκ Βασιλιάς.

* Ο Marlboro man Ντέιβιντ Μακλίν πέθανε από καρκίνο των πνευμόνων το 1995.

* Στον εμφύλιο πόλεμο της Αμερικής, όταν οι Βόρειοι κατέλαβαν την πόλη των Νότιων, όπου ζούσε ο Τζακ Ντάνιελ, δεν πείραξαν καθόλου τον Τζακ, γιατί δεν ήθελαν να ξεμείνουν από ουίσκι.

* Η ανόρθωση των τριχών (όταν κάνει κρύο) εμποδίζει την μεταφορά θερμότητας προς το περιβάλλον.

* Ο Ian Hibbell, από τα πιο μεγάλα ονόματα στον χώρο της ποδηλασίας, είχε γυρίσει τα τελευταία 40 χρόνια όλο τον κόσμο με το ποδήλατό του. Απότην Ανταρκτική μέχρι τον Αμαζόνιο και από την
Αλάσκα μέχρι την Ινδονησία. Στις 4 Σεπτεμβρίου 2008 έπεσε θύμαασυνείδητου οδηγού στην Εθνική οδό, στο ύψος της Βαρυμπόπης. Ο άτυχοςΒρετανός άφησε την τελευταία του πνοή στο ΚΑΤ Κηφισιάς.

* Στον Βόρειο Πόλο δεν υπάρχει στεριά κάτω από τον πάγο.

* Οι Κινέζοι γιορτάζουν τα γενέθλια τους κάθε 10 χρόνια.

* Το Paintball ανακαλύφθηκε το 1980 όταν από την Δασική Υπηρεσία των ΗΠΑ δημιούργήθηκε ένα πιστόλι που μάρκαρε τα δέντρα.

* Στο στούντιο που δούλευε ο Γουόλτ Ντίσνεϊ, υπήρχε ένα ποντίκι το οποίο δεν φοβόταν και συχνά εμφανιζόταν ζητώντας τροφή. Αυτό το ποντίκιέδωσε την ιδέα στον Γουόλτ Ντίσνεϊ για την δημιουργία του Μίκυ Μάους

* Το 1867 οι ΗΠΑ αγόρασαν την Αλάσκα από την Ρωσία για 7,2εκατομμύρια δολάρια.

* Οι ποντικοί ιδρώνουν μόνο από την ουρά τους.

* Για να φτιαχτούν τα χαρτονομίσματα (ή αλλιώς τραπεζογραμμάτια) χρησιμοποιείται ειδικό χαρτί το οποίο περιέχει ίνες από ρύζι, μετάξι,
βαμβάκι και λινό.

* To 1989 ένας αστεροειδής με διαμέτρο 300m και όνομα 4581 Asclepius πέρασε 700000 km μακρυά από την γη. Ο αστροειδής πέρασε από το σημείο που η γη βρισκόταν 6 ώρες πριν.

Oταν μαζί μ' ολα ξεπουλιέται και η εθνική αξιοπρέπεια

Διαβάζοντας  το  συνειδητοποιούμε το κατάντημα μας
Είναι αυτό που θα ψηφίσουν...χωρίς ντροπή για να μας σώσουν
http://www.epikaira.gr/content/files/Efarmostikos_nomos_sxolia1.pdf

... και περαστικά στην υπερηφάνεια μας!

Η διορία του Νέρωνος

Δεν ανησύχησεν ο Νέρων όταν άκουσε
του Δελφικού Μαντείου τον χρησμό.
«Τα εβδομήντα τρία χρόνια να φοβάται.»
Είχε καιρόν ακόμη να χαρεί.
Τριάντα χρονώ είναι. Πολύ αρκετή
είν' η διορία που ο θεός τον δίδει
για να φροντίσει για τους μέλλοντας κινδύνους.


Τώρα στην Ρώμη θα επιστρέψει κουρασμένος λίγο,
αλλά εξαίσια κουρασμένος από το ταξίδι αυτό,
που ήταν όλο μέρες απολαύσεως --
στα θέατρα, στους κήπους, στα γυμνάσια...
Των πόλεων της Αχαΐας εσπέρες...
Α των γυμνών σωμάτων η ηδονή προ πάντων...


Αυτά ο Νέρων. Και στην Ισπανία ο Γάλβας
κρυφά το στράτευμά του συναθροίζει και το ασκεί,
ο γέροντας ο εβδομήντα τριώ χρονώ.


Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1918)


Λήημμα από το 
http://www.parapolitiki.com/

KAΠΟΤΕ....ΣΗΜΕΡΑ

Από ένα φίλο

Κ Α Π Ο Τ Ε. . . . . ΣΗΜΕΡΑ.. ο χρόνος είχε τέσσερις εποχές έχει δύο δουλεύαµε οκτώ ώρες έχουµε χάσει το µέτρηµα είχαµε χρόνο να πάµε για καφέ µε τους φίλους μας τα λέµε µέσω MSN και Skype είχαµε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές µας κλειδαµπαρωνόµαστε, ßάζουµε συναγερµούς και έχουµε και 5-6 λυκόσκυλα για να µην αφήσουµε κανέναν να µας πλησιάσει. Είτε είναι καλός, είτε κακός. πίναµε νερό της ßρύσης και ήµασταν µια χαρά πίνουµε εµφιαλωµένο και...αρρωσταίνουµε παίζαµε µε τους φίλους µας ποδόσφαιρο στις αλάνες παίζουµε ποδόσφαιρο στο Playstation είχαµε 2 τηλεοπτικά κανάλια και πάντα ßρίσκαµε κάτι ενδιαφέρον να δούµε έχουµε 100 κανάλια και δεν µας αρέσει κανένα πρόγραµµα κυκλοφορούσαµε µε ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυßικών και ήµασταν χαρούµενοι κυκλοφορούµε µε τζιπ 2000 κυßικών και στεναχωριόµαστε που δεν έχουµε τζιπ... 3000 κυßικών είχαµε χρόνο για τον εαυτό µας δεν έχουµε χρόνο για κανένα.... η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό είναι µαλακία λέγαµε καληµέρα σε ένα περαστικό και τον ρωτούσαµε για την τάδε οδό µας τa λέει ο navigator ζούσαµε σε σπίτι 65 τετραγωνικών και...ήµασταν ευτυχισµένοι ζούµε σε σπίτια 120 τετραγωνικών και δεν χωράµε µέσα... είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να ακούσουμε το κελάϊδισμα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου χώματος τα ßλέπουµε στην τηλεόραση ζητάγαµε συγγνώµη από κοντά το λέµε και µε SMS αγοράζαµε ένα παντελόνι και το είχαµε για δύο χρόνια τώρα το έχουμε δύο μήνες και μετά παίρνουμε άλλο τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από ανθρώπους σα το Σεφέρη παίρνουν από την Βανδή.. ξυπνάγαµε πρωί πρωί την Κυριακή για να πάµε στην εκκλησία δεν πάµε γιατί οι παπάδες γίνανε µεσίτες και επιχειρηµατίες, ενώ εμείς δεν μπορούμε να πάρουμε τα πόδια μας απο το ξενύχτι µαζευόµασταν όλη η οικογένεια γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι και αισθανόµασταν ενωµένοι και ευτυχισµένοι. έχει ο καθένας το δικό του δωµάτιο και ßρισκόµαστε µαζί στο τραπέζι κατα τύχη.. οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν µε τη φωνή τραγουδούν µε το κορµί... ντοκουµέντο ήταν µια επιστηµονική ανακάλυψη ντοκουµέντο είναι ένα ερασιτεχνικό ßίντεο που δείχνει δύο οπαδούς οµάδων να ανοίγουν ο ένας το κεφάλι του άλλου είχαµε το θάρρος και τη λεßεντιά να λέµε «Έκανα λάθος». Λέµε «Αυτός φταίει»... Τα παιδιά έßλέπαν στην τηλεόραση κινούµενα σχέδια µε τον Μίκυ Μάους, τον Σεραφίνο, τον Τιραµόλα ßλέπουν τους Power Rangers και τους Monsters µε όπλα και χειροßοµßίδες να σκοτώνουν και να ξεκοιλιάζουν....τους κακούς. νοιαζόµασταν για το γείτονα τσατιζόµαστε αν αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εµάς. Ζούσαµε µε ένα µισθό ζούµε µε τους µισθούς που ΘΑ πάρουµε Κάποτε περνάγαµε υπέροχα στο ταßερνάκι της γειτονιάς, µε κρασάκι, τραγούδι και κουτσοµπολιό µιζεριάζουµε σε ακριßά εστιατόρια.. τα δανεικά τα έδινε ο αδελφός, ο φίλος... µας δανείζουν οι τράπεζες δουλεύαµε για να ζήσουµε ζούµε για να δουλεύουµε δεν είχαµε φράγκο στην τσέπη, µα ήµασταν τόσο, µα τόσο αισιόδοξοι, ακόµη κι ευτυχισµένοι! έχουµε τα πάντα και τρωγόµαστε µε τα ρούχα µας... Αυτό το «Κάποτε», το έλεγαν Ζωή....

Γεώργιος Βιζυηνός

Βιζύη 1849  - Αθήνα  1896


Σαν μ’ αρπάχθηκε η χαρά
που εχαιρόμουν μια φορά,
έτσι σε μιαν ώρα,
μες σ’ αυτή την χώρα,
όλα αλλάξαν τώρα!

Και από τότε που θρηνώ
το ξανθό και γαλανό
και ουράνιο φως μου,
μετεβλήθη εντός μου
και ο ρυθμός του κόσμου.

«Το φάσμα μου», 1-10. 1894. Λίνος Πολίτης, Ποιητική Ανθολογία, Δ΄. Οι Φαναριώτες και η Αθηναϊκή Σχολή. «Δωδώνη», χ.χ. 189-190.



Λήμμα  από την ιστοσελίδα   " ΣΠΟΥΔΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ"
Λεξικό παραθεμάτων και αφορισμών

Aστεία βιντεάκια

Οταν μιλάει τ΄αφεντικό να είσαι focus !!!


Me dice la hora


Football miss of the year

HΡΑΚΛΕΙΤΟΣ

Λήμματα από το ιστολόγιο :  ΠΥΡΙΣΠΟΡΟΣ  ΖΩΣΑ  ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Οὐ γὰρ φρονέουσι τοιαῦτα πολλοί, ὁκόσοι ἐγκυρεῦσιν , οὐδὲ μαθόντες γινώσκουσιν, ἑωυτοῖσι δὲ
δοκέουσι.
Διότι δεν φρονούν τέτοια οι πολλοί, όσοι τύχει να τα συναπαντήσουν, ούτε κι όταν τα μάθουν, τα γνωρίζουν πραγματικά, αλλά αρκούνται στο να σχηματίζουν γνώμες γι’αυτά. 
(Ηράκλειτος, απόσπ. 17)
______________________________________________________________
Ἀμαθίην γὰρ ἄμεινον κρύπτειν.
Την αμάθεια είναι καλύτερο να την κρύβει κανείς!
(Ηράκλειτος, απόσπ. 95)
Tο πλήρες παράθεμα όπως το διασώζει ο Πλούταρχος  στο έργο του "Συμποσιακά Προβλήματα 3,1" έχει ως εξής:
Ἀμαθίην γὰρ ἄμεινον κρύπτειν, ἔργον δὲ ἐν ἀνέσει καὶ παρ᾽ οἶνον.
Την αμάθεια είναι καλύτερο να την κρύβει κανείς, αλλά αυτό είναι δύσκολο έργο όταν γίνεται μέσα στην άνεση και παρέα με το κρασί!
______________________________________________________________
Ἄνθρωποι κακοὶ ἀληθινῶν ἀντίδικοι.
Οι κακοί άνθρωποι είναι αντίδικοι τών ανθρώπων που εμφορούνται από την αλήθεια! 
(Ηράκλειτος, απόσπ. 133)
______________________________________________________________
εἶς ἐμοὶ μύριοι, ἐὰν ἄριστος ἦι.
Ένας άνθρωπος για μένα αξίζει όσο μύριοι, όταν είναι άριστος 
______________________________________________________________
Αιών παις εστί παίζων πεσσεύων. Παιδός η Βασιλήιη.
Ο χρόνος είναι σαν ένα μικρό παιδί που παίζει ζάρια. Η βασιλεία (του κόσμου) ανήκει στο παιδί.

______________________________________________________________

Κόσμον τόνδε, τὸν αὐτὸν ἁπάντων, οὔτε τις θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἐποίησεν, ἀλλ᾽ ἦν ἀεὶ καὶ ἔστιν καὶ ἔσται πῦρ ἀείζωον ἁπτόμενον μέτρα καὶ ἀποσβεννύμενον μέτρα.
Αυτόν εδώ τον κόσμο, που είναι ίδιος για όλους, δεν τον εποίησε (έφτιαξε, έπλασε) κανένας θεός ούτε κανένας άνθρωπος, αλλά πάντοτε ήταν και είναι και θα είναι πυρ αείζωον (πυρ πάντοτε ζων), που ανάβει σύμφωνα με ορισμένο μέτρο και σβήνει με μέτρο!
_______________________________________________________________

Tοὺς καθεύδοντας ἐργάτας εἶναι καὶ συνεργοὺς τῶν ἐν τῷ κόσμῳ γινομένων.

 Οι κοιμισμένοι είναι εργάτες και σύνεργοι σε αυτά που γίνονται στον κόσμο.

Ο μεγάλος φιλόλογος δοκιμιογράφος και πνευματικός άνθρωπος Ρένος Αποστολίδης μας διαβάζει για τον Ηράκλειτο

Πέρα από το επικείμενο χρονολογικό ορόσημο

Προσπάθεια  τεκτονικής προσέγγισης

Πολλές εικασίες διατυπώνονται κατά πόσο το 2012 σηματοδοτεί μια διαδικασία εξέλιξης στην κατεύθυνση μιας κοσμικής μεταμόρφωσης. Ενα διαρκώς αυξανόμενο μέρος της ανθρωπότητας συνειδητοποιεί,ότι για να αποφευχθεί η αυτοκαταστροφή, την οποία συνδέουν με την χρονολογία αυτή οι προφητείες του Νοστράδαμου και το ημερολόγιο των Μάγια, θα πρέπει να επαναπροσδιορίσει το νόημα της ζωής θέτοντας την σε νέες βάσεις.

Η ημερομηνία αυτή υποδεικνύει την θέληση όλο και περισσότερων ανθρώπων να απεμπλακούν από τα παλιά διαβρωμένα πεδία συνείδησης, που έχουν κυριαρχήσει εδώ και πολλές δεκαετίες επί της ανθρωπότητας. Αρα δεν πρόκειται περί του τέλους του κόσμου, αλλά για μια νέα αρχή. Αυτό βέβαια δεν είναι δυνατό να γίνει από την μια μέρα στην άλλη. Οπως αναφέρει ο Ντίτερ Ντουμ θα είναι αποτέλεσμα μιας σειράς «γυρισμάτων» που μέσα από την επίδραση κοσμικών δυνάμεων και ανθρώπινων αποφάσεων, ήδη σε ελάχιστα χρόνια θα γεννήσουν μια σύνθετη παγκόσμια κίνηση. Ως κινητήρια ειδοποιός δύναμη, δια της οποίας αυτό θα μπορούσε να πραγματωθεί αναδείκνυται η «ώθηση του χριστού». Γιατί άραγε να βρισκόμαστε σήμερα πάλι στο ίδιο σημείο εκκίνησης, όπως πριν τρεις αιώνες, όταν οι κρούοντες την θύραν ετολμούσαν τούτο ως ελεύθεροι και χριστοήθεις.

Κατά τον 18ο αιώνα θεσμοθετούνται ανάλογα με την χαρισματικότητα των ηγεμόνων, την κατάργηση των φεουδαρχικών καταλοίπων και την απεξάρτηση από τον καισαροπαπισμό τα βασικά δικαιώματα των υπηκόων. Χάρις στην συμβολή του διαφωτισμού και της ενεργής τεκτονικής δράσης στις δύο θεμελιώδεις παγκό- σμιας εμβέλειας επαναστάσεις με την πραγμάτωση του τρίπτυχου ιδεώδους «ελευθερία – ισότης - αδελφότης» οι λαοί αποκτούν κατά το δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνα ικανοποιητικό βαθμό αυτοσυνειδησίας. Χωρίς να αποκοπούν από την παρά-δοση τους, σέβονται τις ανθρώπινες αξίες, και οι δημιουργοί με ανεπτυγμένη την ευγένεια της ψυχής μεγαλουργούν στο πεδία των τεχνών και των θεωρητικών και εφηρμοσμένων φυσικών επιστημών. Πλείστοι όσοι τέκτονες αφανείς η ευρέως γνωστοί στην έξω κοινωνία θυσιάζονται αναλώνονται για το κοινό καλό, λοιδω-ρούμενοι, χλευαζόμενοι αντιμέτωποι με τους μισαλλόδοξους καρεκλοκένταυρους στις απανταχού της Ευρώπης πανεπιστημιακές έδρες. Πολλών εξ αυτών η αναγνώριση και συμβολή επέρχεται μετά θάνατον, ενώ πολύ συχνές είναι οι ιδιοποιήσεις και υποκλοπές των καινοτομιών τους. Η Βασιλική εταιρεία του Λονδίνου η «Royal Society» η πιό άρτια οργανωμένη επιστημονική αδελφότητα με βαθιές ρίζες στον 17ο αιώνα , λαμπρυνόμενη με μέλη τους επιφανέστερους των τεκτόνων στην περίοδο της ακμής της δεν μένει αλώβητη από την ματαιοδοξία και έπαρση, τα αυτοτροφοδοτούμενα με συνεχή νεοπλασία πάθη που δεν μειώνουν στο παραμικρό το έργο αλλά κηλιδώνουν σε κάποιο βαθμό την ζωή των μεγάλων ερευνητών και ευεργετών.



Στο μεταίχμιο του 19ου προς τον 20ο αιώνα, η κοινωνική μετάλλαξη λόγω της βιομηχανικής ανάπτυξης και της εκμετάλλευσης του πλούτου των αποικιών εξασφαλίζει από την μια την αύξηση του βιοτικού επιπέδου στην αστική κυρίως τάξη και σηματοδοτεί συγχρόνως την απαρχή του άκρατου ανταγωνισμού των ευρωπαϊκών κρατών για την επικυριαρχία των διαφόρων συνασπισμών. Ο Ζαν Ζακ Ρουσώ είχε έγκαιρα προειδοποιήσει για τις δύο μεγάλες απειλές: στον «Aιμίλιο» για την χειραγωγούμενη παιδεία που αποβλέπει στην δημιουργία μαθητών με λοβοτομημένη έμπνευση και περιορισμένη κρίση, στον «Λόγο περί Τεχνών και Επιστημών» για την πλάνη όσον αφορά την ταύτιση της προόδου με την εξέλιξη της επιστήμης και την αυτοματοποίηση της παραγωγής.




Η ακακία έχει μαραθεί στην Ευρωπαϊκή ήπειρο καθώς εξελίσσεται ο εξανδραποδισμός των Ευρωπαίων πολιτών στο πρώτο ήμισυ του 20ου αιώνα με τραγική κατάληξη την μεγαλύτερη ψυχοπολιτική καταστροφή που γνώρισε ποτέ ο πλανήτης. Συσχετισμοί που κυριολεκτικά αφανίζουν κάθε ανθρωπιστικό αντανακλαστικό. To κακό και η παράνοια αποζητούν την συμπόρευση και παρηγοριά στον αχαλίνωτο ρομαντισμό. Η μανιοκαταθλιπτικότητα που επωάσθηκε στο αυγό του φιδιού την πρώτη δεκαετία του μεσοπολέμου ξεράσθηκε απελευθερώνοντας ένα τσουνάμι αυτοκαταστροφής και βαρβαρότητας. Μυθοπλασία και τερατογέννηση. Νάτος ο Μότζου.


ΜΟΤΖΟΥ. Aποτελεί το παρατσούκλι που προσάπτει στον πανουκλιασμιένο χαρακτήρα ο Ράϊχ. Είναι συνδυασμός των πρώτων γραμμάτων των ονομάτων Μονσένιγκο, αυτού που κατέδωσε τον Τζιορντάνο Μπρούνο στην Ιερά Εξέταση, και Τζουκασβίλι, που είναι το πραγματικό επώνυμο του Στάλιν. Αυτό που πρέπει να καταπολεμή-σουμε μέσα μας και στην κοινωνία παρατηρεί ο Ράϊχ είναι ο ύπουλος διασυρμός και η συκοφαντία που χρησιμοποιεί ο Μότζου για να καταστρέψει την ζωή και την αλήθεια. «Οι πράξεις του είναι πολύ καλά συγκαλυμμένες και βρίσκει για την παρέμβαση του περιρρέουσες συνθήκες έτοιμες να δεχθούν την χειραγώγηση και την διαστρέβλωση. Χρησιμοποιεί τους ήδη υπάρχοντες διαύλους επικοινωνίας και δηλητηριάζει δόλια τις δημόσιες υποθέσεις» (1. Σελ.105 )
Ετσι λοιπόν στην σημερινή δεινή κατάσταση , διακρίνουμε πίσω από το προσω-πείο του Μότζου «γερμανούς καθηγητές», χρηματιστηριακούς αναλυτές καθώς επίσης ιδιοτελή ΜΜΕ, που χρησιμοποιούν τις στατιστικές και τους δείκτες ως φονικά όπλα για την αποσταθεροποίηση και την λεηλασία.

Διαπιστώνουμε ότι σήμερα έχουμε να δαμάσουμε το τέρας το οποίο έθρεψε η ευμάρεια, η προσήλωση στην συσώρευση υλικών αγαθών και ο εφυσηχασμός, ότι η αλόγιστη κατασπατάληση των φυσικών και ενεργειακών πόρων μπορεί να συνεχισθεί επ΄ άπειρον. Διαφεύγει της αντίληψης μας η μη αναστρέψιμη ολίσθηση στην κοινωνική αποδόμηση, η οποία είναι η πρωταρχική απειλή για το άμεσο μέλλον. Πως είναι δυνατόν, οι μεταπολεμικές γενιές, οι ευημερούντες της ειρήνης, οι προκομένοι και αναδειγμένοι να κινδυνεύουν αναπάντεχα να περιέλθουν σε καθεστώς ανέχειας. Μου έρχονται στον νου τα λόγια του Κοραή : «Προδότης της πατρίδος λογίζεται, όχι μόνον όστις παραδίδει εις τας χείρας των τυράννων τους αδελφούς του [...] αλλά και όστις δεν φεύγει τας πλεονεξίας, εκ των οποίων γεννάται η τυραννία».


Ο Μότζου επέζησε των δύο παγκοσμίων πολέμων έχοντας επιφέρει ενα συλλογικό τραυματισμό της ανθρωπότητας αφού με την εκδήλωση της βίας της επικρά-τησης του ισχυροτέρου, εμφυτεύονται στον εγκέφαλο κυψέλες συνείδησης, οι οποίες εν συνεχεία καρκινογενούν τρομερά σενάρια για επικράτηση της νέας τάξης, του ρατσισμού και της μισαλλαδοξίας.

Με ποιά τεκτονική μεθοδολογία θα μπορέσουμε άραγε να συμμετάσχουμε στην διαδικασία της συνολικής μεταμόρφωσης, η οποία θα είναι μεν «ένα άλμα προς τα εμπρός» αλλά λόγω των συγκρούσεων των νέων βιωματικών συχνοτήτων με τις κατεστημένες θα παράγει σοβαρές αναταράξεις.

Θα προτιμήσουν τα μέλη των ανά τον κόσμο τεκτονικών δυνάμεων των ανωτέρων ηγετικών και καθοδηγητικών βαθμών κυρίως την συμπόρευση με το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, το οποίο υλοποιεί απολεσματικά και απροκάλυπτα την νέα τάξη πραγμάτων. Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία , ότι μια τέτοια πρωτοβουλία γίνεται μετά απο ενδελεχή αξολόγηση των υπέρ και κατά, αποτελεί ένα συμβιβασμό με γνώμονα την διατήρηση του κοινού καλού, χωρίς την παραμικρή ιδιοτέλεια και θα αποβεί τελικά προς όφελος της κοινωνίας, αμβλύνοντας τις συνέπειες της πολιτισμικής ισοπέδωσης και βύθισης στον παγκοσμιοποιημένο χυλό της ομοιοτροπίας.

Αγαπητός φίλος, εκτός στοάς, μου έτριψε κυριολεκτικά στην μούρη, ανακοινώση περί του προγράμματος προστασίας παιδιών, το οποίο ευαγγελίζονται δάφορες στοές σε ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα όπου σε μια βάση δεδομένων καταγράφονται (κατόπιν αδείας του γονέα) δακτυλικά αποτυπώματα, φωτογραφίες, DNA, και άλλες χρήσιμες πληροφορίες όπου μπορούν να χρησιμοποιηθούν άμεσα (από αστυνομία και άλλους φορείς) σε περίπτωση που χαθεί κάποιο παιδί. Μια τέτοια μεθόδευση οδηγεί σε επικίνδυνους ατραπούς και γενικευμένες συκοφαντίες κατά του παγκόσμιου τεκτονισμού (οι μασόνοι ακόμη και στα παιδιά τους θέλουν να βάλουν τσιπάκια). Πως συμβιβάζεται η φοβική αυτή αντίληψη με τα αποτυπωμένα τεκτονικά ιδανικά στην διακήρυξη της ανεξαρτησίας και τον καταστατικό χάρτη της μεγάλης υπερδύναμης.

Θα συνταχθεί άραγε ο τεκτονισμός της βάσης, ο κυανούς, με τις νέες δυνάμεις. Θα πρωτοστατήσει και αυτή την φορά; Θα με ρωτήσετε για ποιό πράμα και σε ποιό επίπεδο;; Στο οικολογικό, την δημιουργία πόλης στην έρημο, την επαναφορά της μητριαρχικής κοινωνικής δομής, η την συλλογική εξέλιξη μέσω του «ιερού πρότυπου», (matrix) που βρίσκεται κωδικοποιημένο εντός μας ως ένας οριστικός μορφικός σκοπός ενός νέου πολιτισμού. Ούτε μπορούμε να γνωρίζουμε τι ακριβώς σηματοδοτεί η ενδεχόμενη αλλαγή των μαγνητικών πεδίων της γης με γενεσεουργό αιτία ποιά κοσμικά γεγονότα, και πως ο συνδυασμός αυτών των δύο θα διανοίξει τον δρόμο προς μια νέα ελπιδοφόρα κατεύθυνση με θετική και σωτήρια απόληξη τα νευρικά πεδία του ανθρώπινου εγκεφάλου. Ευχολόγιο,φαντασιοπληξία, η ανάδειξη ενός νέου ορίζοντα;;

Για τους τέκτονες του συμβολικού τεκτονισμού η ζοφερή πραγματικότητα δεν μας θέτει απλώς μόνο προ των ευθυνών μας αλλά μας αποκαλύπτεται σ’ ολη της την διάσταση η αυτοκριτική συνειδητοποίηση του διακυβεύματος, εξέλιξη η αποκλεισμός απ΄αυτήν. Αδυνατούμε, καλυπτόμενοι πίσω από τις φοβικές αναστολές μας όσον αφορά την κοινωνική και πολιτική μας δράση να συμμετάσχουμε σε μεταρρυθμίσεις και αρκούμαστε σε επικλήσεις της ηθικής και του ορθού λόγου μέσα από συνέδρια και εκδηλώσεις.

Με την ευκαιρία των διαφόρων εκπομπών με θέμα την εθνεγερσία του 1821 αναδείχθηκε ο ρόλος της Φιλικής Εταιρείας και του ρόλου των πρωτεργατών του Αγώνα σε επειχειρησιακό επίπεδο (στο πεδίο της μάχης,την μυστική διπλωματία και τον εφοδιασμό). Αποκαλύφθηκε για πολλούς απ΄αυτούς ότι υπήρξαν μέλη Στ.·. σε διάφορες πόλεις που το ελληνικό στοιχείο πρωτοστατούσε στην ανάπτυξη των υποδομών για την τροφοδοσία και στήριξη του Αγώνα. Κάποιοι λοιπόν σχολιαστές είπαν την χαρακτηριστική φράση: «Κοιτάτε εκείνοι οι τέκτονες δεν είχαν καμμιά σχέση με τους σημερινούς».

Βάσει της σύγχρονης ιστορικής έρευνας της «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ», που αποτελεί την διακήρυξη των αρχών της επανάστασης και της διαμόρφωσης ιδανικού πολιτεύματος του μετά την απελευθέρωση νεοσύστατου κράτους, θα μπορούσε να υποστηριχθεί η επαρκώς τεκμηριωμένη άποψη, ότι το έργο αυτό, αφιερωμένο στον Ρήγα έχει τεκτονικές βάσεις και αναφορές ως προς την ουσία και την φρασεολογία. Η προσοχή του αναγνώστη επικεντρώνεται στον επιχειρούμενο συγκερασμό αριστοκρατικών στοιχείων με την δημοκρατική δομή του πολιτεύματος, την ελιτίστικη με πλατωνικές αναφορές προσπάθεια συγκρότησης της πολιτείας όπως την οραματίσθηκε ο Καποδίστριας και προσπάθησε να εφαρμόσει ως ο πρώτος κυβερνήτης του απελευθερωθέντος μέρους της Πατρίδας μας. Σχετική πολύ κατατοπιστική μελέτη για το τεκτονικό υπόβαθρο του η των συγγραφέων έχει δημοσιευθεί από τον Ιωάννη Λυριτζή σετεκτονικό δελτίο του Πυθαγόρα (υπ΄αριθ. 100 έτος 2009).


Το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει ο σημερινός κόσμος δεν αντιμετωπίζεται με την απέλπιδα προσπάθεια αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης και της υποταγής στις προσταγές «των υγιών δυνάμεων της αγοράς», στην πρόοδο που τροφοδοτούν η τεχνολογία και η ανάπτυξη . Το μεγάλο πρόβλημα συνίσταται στο ότι ενώ όλο και πιο πλατειές μάζες πολιτών διαφορετικής κοινωνικής διαστρωμάτωσης, θρησκεύματος και φυλής έχουν συνειδητοποιήσει ότι η μαζική υλιστική παράκρουση έχει απομακρύνει τον άνθρωπο από τον βασικό σκοπό της ζωής, εκαντοντάδες εκατομμμύρια μαζανθρώπων επαναπαύονται και ανακου-φίζονται με την ανεπάρκεια των σημερινών κυβερνώντων και εξουσιαστών. Αυτών των οποίων η αδυναμία αντίληψης της αναγκαιότητας αυτής έχει απονεκρώσει τους εγκεφαλικούς τους νευρώνες.

Το 2012 ίσως αποτελέσει το σωτήριο έτος της παγκόσμιας αφύπνισης και γαλού-χησης σε μητριαρχικής δομής καταστάσεις συνειδητότητας. «Ενα σημαντικό μέρος της επερχόμενης συνείδησης αφορά το νέο ρόλο της γυναίκας στην ανθρώπινη κοινωνία. Μέσα απο τις νευρικές αλλαγές θα απελευθερωθούν στην θηλυκή σκέψη και τους χειρισμούς συλλογικά πρότυπα, τα οποία υπήρχαν προ πολλού στις εξελιγμένες αρχαΪκές κοινωνίες. Μέσα από τον τερματισμό του ιστορικού πολέμου των φύλων θα τερματιστεί κάθε πόλεμος. (2.Σελ.5) Οι άνθρωποι θα ξεκινήσουν την μακριά επίπονη πορεία εξόδου από το ζοφερό κράτος του Μότζου και είθε να τους οδηγήσει ένας άλλος Μωυσής να πορευθούν σ΄ ένα δρόμο προς μια πιό αρμονική ζωή , όπου θα επικρατεί η συμπόνοια, η δικαιοσύνη , η ανθρωπιά και η αγάπη. Το μέγα ερώτημα φαντάζει σε μας στην τρομακτκή του διάσταση , μπορούμε να διακρίνουμε άν κάπου υπάρχει ένας τέτοιος δρόμος ρεαλιστικής ελπίδας;;;

Η αναφορά μου στο προαναφερθέν σύγγραμμα, το πιο αντιπροσωπευτικό ίσως κείμενο του Ελληνικού διαφωτισμού διανθισμένο με πρόδηλες αναφορές στα τεκτονικά τυπικά   αποσκοπεί στο να αναδείξω ότι το συνέταξαν τέκτονες, που έδωσαν στην τεκτονική μεθοδολογία και το ηθικοπλαστικό της περιεχόμενο εθνεγερτική διάσταση. Υπήρξαν διεγέρτες του λαού. Το θέσφατο της αποχής από την ενεργή συμμετοχή στις πολιτικές και κοινωνικές διεργασίες του πληρώματος των συμβολικών στοών πολύ απέχει από την συμπεριφορά και τις πρακτικές των τεκτόνων των προηγουμένων αιώνων.    Σύμφωνα με τα προλεχθέντα η ιδιομορφία και η πολυπλοκότητα της σημερινής πρόκλησης απαιτεί άλλου είδους δράση.
Ένα σχέδιο δράσης που θα βασίζεται για να μιλήσω με πολιτικούς όρους σε κυβέρνηση συνεργασίας. Θα ήταν ευχής έργο η δημιουργία μιας τεκτονικής ομοσπονδίας στην χώρα μας, όπου όλες οι Ελληνικές Στοές θα αναγνωρίσουν η μια την άλλη σεβόμενη ταυτόχρονα τυπικά και παραδόσεις. Εν τη ενώσει η ισχύς.

Ο τεκτονισμός συνέβαλε στην διάδοση της γνώσης και την ορθολογιστική προέγγιση. Με την ανθρωποκεντρικότητα του κατέστησε την γνώση δύναμη . Η γνώση απελευθερώνει. Τα τυπικά δείχνουν τον δρόμο και την μέθοδο. Η διατύπωση είναι τόσο σαφής όσο και αποκαλυπτική, αλλά και ασυμβίβαστα απλουστευτική σε συσχετισμό με τα σημερινά δεδομένα.  

Εχουμε ν’ αντιμετωπίσουμε διττή πρόκληση.

Σήμερα η γνώση κυκλοφορεί με πρωτόγνωρη αμεσότητα και ταχύτητα, δίχως φραγμούς και λογοκριτικούς ελέγχους, τουλάχιστον μέχρι στιγμής. Μέγαλο όμως φάσμα της λεγόμενης γνώσης μόνο κατ επίφαση μπορεί να θεωρηθεί ότι εκπληρώνει την ανθρώπινη αριστοτελική παραίνεση και αναγκαιότητα συνάμα « ο ανθρωπος φύσει του ειδέναι ορέγεται». Διότι στην πραγματικότητα δεν είναι γνώση, αλλά μια συγκεκαλυμμένη και θωρακισμένη παραπληροφόρηση (σύνδρομο του Μότζου), «η οποία μας δίνει λίγο απ΄ όλα: ευκατέργαστη η και ακατέργαστη πληρο-φορία , λίγο ψέμα, λίγη καταστροφολογία, λίγη ελπίδα, λίγο αισθησιασμό , λίγο φόβο λίγη καταστροφολογία, και μέσα σ΄ όλα και λίγη αλήθεια, και όλα μπερδεμένα γλυκά και αποχαυνωτικά» (3. Σελ.39). Η παραμικρή συντονισμένη προσπάθεια των δυνάμεων του συμβολικού τεκτονισμού αναψηλάφισης βασικών αρχών συνειδητότητας σ’ αυτήν την κατηγορία των συνανθρώπων μας κινδυνεύει να πνιγεί εν τη γενέσει της. Επιρρεπείς στην τρομολαγνία για το εγγύς και απώτερο μέλλον, λόγω της ανασφάλειας που ταλανίζει την πρόσκαιρα βολεμένη τους ύπαρξη είναι σε τέτοιο βαθμό χειραγωγήσιμοι, ώστε η επίκληση και μόνο του Μότζου περί ενδείξεων όχι απαραίτητα αποδείξεων κάποιας δήθεν συνωμοσιολογικής διαπλοκής του τεκτονισμού θα συνεπάγεται την απόρριψη και τον διασυρμό.

Δηλαδή οδηγούμαστε πάλι εκεί απ΄ όπου θέλουμε να ξεφύγουμε την εσωστρέφεια;;
Πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ όψιν την διαπίστωση του μεγάλου στοχαστή και διδάσκαλου (δεν εννοώ τεκτονικά) Στέλιου Ράμφου:

«Στα σύγχρονα δίκτυα μαζί με την πληροφορία μεταφέρεται και η συνείδηση. Δεν διαχέεται απλώς αλλά ενώνει. Είναι καταπληκτική η κατ' αυτόν τον τρόπο συνεύρεση αγνώστων ανθρώπων μεταξύ τους. Είναι πρωτόγνωρη η αίσθηση της ευθύνης που σιγά σιγά διαμορφώνεται όταν επικοινωνούν άγνωστοι. Στην αρχή είναι ψυχρό είναι παράδοξο. Είναι όμως πολύ σημαντικό ως πραγματική ανθρώπινη συνθήκη πια. Οπου η επαφή φέρνει την συνειδητοποίηση ότι μοιραζόμαστε την ίδια μοίρα.»

Η αναποτελεσματικότητα στο άνοιγμα μας προς το υγιές σκεπτόμενο τμήμα της κοινωνίας μπορεί ν’ αποβεί μοιραία για την ουσιαστική παρουσία και συμβολή μας στις διαφαινόμενες κοσμογονικές αλλαγές. Εάν περιορισθούμε στην σχολαστικότητα του ειδικού κώδικα επικοινωνίας και συμβίωσης στην αλληγορική περιχαράκωση του εσωτερικού μας Ναού και μόνο, κινδυνεύουμε να οδηγηθούμε στην ευλαβική εναπόθεση των συμβολικών μας εργαλείων σε μια θέση του συμπαντικού μουσείου των υπό εξαφάνιση μορφών ζωής και δράσης. Πάντως ακόμη και σ’ αυτή την περίπτωση ως εργάται κάναμε ότι μπορούσαμε, ακόμη και εάν δεν ολοκληρώσουμε την πορεία μας προς το Φως.







Β Ι Β Λ Ι Ο Γ Ρ Α Φ Ι Α

1. Βίλχελμ Ράϊχ – Θίοντορ Π. Γούλφ – Βάλτερ Χόπε – Γκούνερ Λαιστικοφ
Τσέστερ Ράφαελ
Συγκινησιακή πανούκλα (μελεέτες κοινωνικής παθολογίας)
Εκδόσεις ΡΕΩ, Σεπτέμβριος 2010

2. Εισήγηση Δρ. Ντίτερ Ντουμ
Υστερα από το 2012 (Σε τι συνίσταται η αλλαγή της συνείδησης)
Μετάφραση Χρύσα Σωτηράκη
Ιntsitute for global Peacework (IGP) ,Colos, Πορτογαλία

3. Περιοδικό ABATON Τεύχος 108 Μαϊος 2011