"Παγκόσμιος Μινώταυρος" - Γιάννης Βαρουφάκης

Το βιβλίο του καθηγητή  κυκλοφόρησε και στα Γερμανικά (εκδόσεις Κunstmann, 2012 σελίδες287)

Στην ιστοσελίδα  του Thomas Fricke "Wirtschaftswunder" υπάρχει η παράθεση στα γερμανικά  της  μεστής  σύνοψης   που έχουν διατυπώσει οι συνεργάτες του  "get abstract"  ( είναι η πιό πλήρης βιβλιοθήκη online πραουσιάσεων περιλήψεων  βιβλίων οικονομικού περιεχομένου)
Με άριστα το 10  έχει αξιολογηθεί από τους επικοινωνιολόγους του το περιχόμενο του βιβλίου με  9 , όσν αφορά την ουσία, την πρωτοτυπία των  διατυπούμενων  προτάσεων  και το στυλ.

Θεωρώ αρκετά  ενδιαφέρον,  ως  γερμανομαθής  να μεταφράσω και να προσπαθήσω να σας μεταφέρω  τα βασικά σημεία της ανάλυσης τους

Μετα το κραχ  του 2008 οι επαϊοντες  και πολιτικοί βρίσκονται σε κατάσταση σοκ και συναγωνίζονται αλλήλους στην προσπάθεια  ανάλυσης των αιτίων: Πρόκειται  για μια αυτοκαταστροφική  αγνωσία αμέλεια και αφέλεια; Δεν δούλεψαν οι ασφαλιστικές δικλείδες; H υπέρμετρη απληστία;; Είναι αυτή η τιμωρία για την αχαλίνωτη παγκοσμιοποίηση;; Tα τοξικά  χρηματιστηριακά εργαλεία   μόχλευσης στα χέρια ασυνείδητων οικονομολόγων;; H  πρόκειται για την επαλήθευση της πρόγνωσης του Mαρξ για την αποτυχία του καπιταλισμού,  Ολα αυτά μαζί. Ο Βαρουφάκης   εισάγει   επιπλέον ένα συμβολικό παραλληλισμό. H κύρια  αιτία του κραχ του 2008  υπήρξε η μετάλλαξη των ΗΠΑ σε "παγκόσμιο μινώταυρο"  Οπως στον μύθο  για να χορτάσει ο  Μινώταυρος θυσιάζονταν οι παρθένες που προσφέρονταν από  τους υποτελείς της Κρήτης, έτσι  και σήμερα  το  αδηφάγο τέρας καταβροχθίζει συνέχεια  (σημ. μεταφρ.  εννοεί ότι ζητάει  υπεράποδοση  την οποία η πραγματική οικονομία αδυνατεί να αναπαράγει  για την κάλυψη των διογκούμςνων ελλειμμάτων.).

Ο Γιάννης Βαρουφάκης είναι  πολύ δυνατός στους  χαρακτηρισμούς και τους  συμβολισμούς.
Το ασταμάτητο τά:ϊσμα του Μινώταυρου, που εξουσιάζει τα πάντα στην Αμερική,  με κεφάλαια  και αγαθά, έχει αναλάβει η πανστρατιά των νεοφιλελεύθερων οικονομολόγων και επενδυτικών συμβούλων. Σαν βρυκόλακες ρουφούν καθε  ζωτικότητα  τοπικών οικονομιών και επανεμφανίζονται για να δώσουν χείρα βοηθείας. Και το δεξί του χέρι που κατοικοεδρεύει στην Ευρώπη, η Γερμανία, έχει στριμώξει τους υπόλοιπους Ευρωπαίους στην γωνία.  Ωμή  αριστερίζουσα επιχειτρηματολογία  χωρίς ουσία θα μπορούσε να πει κάποιος. Καί όμως ο  καθηγητής οικονομικής θεωρίας του Πανεπιστημίου Αθηνών πέρα από το γλαφυρό αφηγηματικό του ύφος  και την πολυσχιδή δυνατότητα καταγραφής τάσεων και καταστάσεων (σημ. μετάφρ. μια φορά θυμάμαι ,globalising wall ) με πείρα και γνώση  δίνει  μιά ιδελεαστική έμφαση στην κεϋνσιανή προσέγγιση προτείνοντας την αποδόμηση της χρεωκοπημένης τραπεζοκρατίας  και την  εγκαθίδρυση ενός συστήματος Ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και υποστήριξης. Το ερώτημα  παραμένει: εφικτό (ως ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα)  η ανεδαφικό;;

Το "παγκόσμιο σχέδιο"
Μετά τον  β΄ παγκόσμιο πόλεμο οι  ΗΠΑ αντιμετώπισαν την πρόκληση  να   πείσουν τς χώρες που δεν είχαν κομμουνιστικό καθεστώς  για την εξασφάλιση που θα τους παρείχε η ασπίδα του καπιταλισμού. Για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο της επανάληψης της κρίσης του 1929, θεμελίωσαν υις αρχές της ανάπτυξης στην σύνοδο του Bretton Woods την 1η Ιουλίου 1944.  Ιδρύθηκαν το παγκόσμιο νομισματικό ταμείο (IWF) και η παγκόσμια τράπεζα και θεσμοθετήθηκε το σύστημα σταθερών ισοτιμιών των  νομισμάτων της δύσης ως προς το δολλάριο και έμμεσα στην τιμή του χρυσού.
Ο Αγγλος οικονομολόγος John Maynard Keynes διατύπωσε τις επιφυλάξεις  του. Αντιπρότεινε  ένα κοινό νόμισμα για ολόκληρο τον καπιταλιστικό κόσμο καθώς και μια διεθνή ένωση συμψηφισμού: International Clearing Union, που θα διέπετο από ένα παγκόσμιο μηχανισμό ανακύκλωσης των πελονασμάτων. Σε καθεστώς διαφορετικών  νομισμάτων  ο μηχανισμός υποτίμησης αντισταθμίζει τις ανισσοροπίες  στα  εξωτερικά ισοζύγια  ελλειματικών χωρών. Στην περίπτωση του ενιαίου νομίσματος δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο. Ο Kεϋνς θεώρησε ότι θα έπρεπε να δοθεί η δυνατότητα σε χώρες με χρόνια ελειμματική διάρθρωση  τoυ ισοζυγίου τους , σε περίοδο ύφεσης, να έχουν πρόσβαση σε άτοκο δανεισμό. Για την   εκταμίευση θα  καλούνταν οι πλεονασματικές χώρες να  καταβάλλουν  ένα  επιτόκιο ποινή . (σημ. μετ: Ο Κέϋνς έχει λάβει υπ όψιν του τις μελέτες του λαμπρού οικονομολόγου Silvio Gesell  που  αναφέρει την ανάγκη επιβολής ενός τέλους στα  χρηματικά διαθέσιμα που παρκάρονται στους θεματοφύλακες διαχείρισης ).

Η αμερικάνικη εκδοχή της ανακύκλωσης
Η πρόταση του Kέϋνς δεν είχε ανταπόκριση στο οικονομικό κατεστημένο των ΗΠΑ. Ειχαν τεράστιο για τα τότε δεδομένα  πλεόνασμα  και όντας υπερδύναμη δεν ήθελαν να υποστούν  την παραμικρή παρέμβαση στην οικονομική τους πολιτική στα πλαίσια του παγκόσμιας εμβέλιας ICU.
Διέβλεψαν την ανάγκη  δημιουργίας  δύο ακόμη νομισματικών πυλώνων , της Γερμανίας  και της Ιαπωνίας . Με το σχέδιο Μάρσαλ αποκατάστησαν την βιομηχανική παραγωγή στην Γερμανία , τις κατετεστραμένες υποδομές σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης, και επέβαλαν το πρώτο βήμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης (κοινότητα χάλυβα και άνθρακα). Η Ιαπωνία εξελίχθηκε σε μεγάλη βιομηχανική δύναμη και  ο τρίτος κόσμος προμήθευε  τις πρώτες ύλες.
Συνεπεία  της επέλασης της καπιταλιστικής δυναμικής η  συμμετοχή των ΗΠΑ στην παγκόσμια παραγωγή  μειώθηκε κατά 18%, η γερμανική αυξήθηκε κατά 18% και η Ιαπωνική εξακοντίσθηκε  κατα 157%.

H τερατογένεση


Ο πόλεμος του Βετνάμ και οι αυξημένες  κοινωνικές δπάνες της προεδρίας Τζόνσον είχαν σαν συνέπεια το δημόσιο χρέος στις αρχές  του 1971 να φθάσει τα 70 δισ $ έναντι απόθεμάτων χρυσού 12 δισ $. Ο πρόεδρος Νίξον καταργώντας  την κάλυψη (μετατρεψιμότητα) του δολλαρίου από  (σε) χρυσό  προκάλεσε  αλυσιδωτή επιδείνωση των  οικονομιών  της Ευρώπης και της Ιαπωνίας. Η υποτίμηση του δολλαρίου  θα καταστούσε  τα προϊόντα τους ακριβότερα στην παγκόσμια αγορά  Η πετρελαιακή κρίση συντελέσθηκε για να κατακλύσουν τα πετροδολλάρια  την αμερικάνικη κεφαλαιοαγορά  και να υπάρχει αρκετή ρευστότητα  για να καλύπτεται το διογκούμενο έλλειμμα (δημοσιοοικονομικό και  εξωτερικό) των ΗΠΑ.  Ο Paul Volcker με την ανάληψη της προεδρίας της FED εγκαινίασε την δεύτερη φάση, που προέβλεπε, την δεκαετία του 1980, την σταδιακή  ελεγχόμενη διαφοροποίηση της κοινωνικής και οικονομικής  δομής που καπιταλισμού.  Για τους εργαζόμενους της Αμερικής οι πραγματικοί μισθοί παρέμειναιν καθηλωμένοι στα επίπεδα του 1973, καθώς  η παραγωγικότητα  εκτινάχηκε  και τα ταμεία των αμερικάνικων επιχειρήσεων ξεχείλιζαν από κέρδη.


Το τάϊσμα του τέρατος, του οποίου η βουλιμία συνεχώς αυξανόταν  είχαν  αναλάβει πολύτιμοι  αρωγοί και τροφοδότες:

• η  Wall Street.  Ο φρενήρης  ρυθμός  εξαγορών κια συγχωνεύσεων καθώς  και  η πέραν κάθε λογικής υπερεκτίμηση  στοιχείων ενεργητικού των νέων εταιρειών τεχνολογίας της δεκαετίας  1990 (Νew economy) συνοδεύθηκε από διαστροφικά εργαλεία χρηματοοικονομικής μόχλευσης.
• χρήμα  ιδιωτικής κοπής: CDOs (Collateralized Debt Obligations). H ελευθερία συναλλαγής με αυτά τα παράγωγα  και ο εγγενής  χαρακτήρας  στοιχήματος οδήγησε  στην μεγάλη  φούσκα.
• Η  υποστήριξη  της καταναλωτικής πίστης   και η τροφοδοσία των φτωχών λαϊκών στρωμάτων με φτηνά προϊόντα από τρίτες χώρες και υπηρεσίες βασικών αναγκών. Παρ΄ όλα αυτά  ο αριθμός των νεοπτώχων δεν υποχωρούσε.
• Η οικτρή  διάψευση  της  φιλελεύθερης οικονομικής  θεωρίας , ότι δήθεν χαμηλοί συνετελεστές στην κερδοφορία θα επιφέρουν την αναδιανομή του πλούτου μέσα από ανάπτυξη και ότι η ολιγαρχία του πλούτου θα ανταποκριθεί σ' αυτό το αίτημα. (σημ. μετ. αποδεικνύεται περίτρανα η τοξικότητα του λιμνάζοντος  μη παραγωγικού κεφαλαίου που  την συμβολίζει ο έγκλειστος  Μινώταυρος).

Η επικράτηση της  " χρεοκοποκρατίας" (bankruptocracy)

To 2006 εκτονώθηκε πρώτη η φούσκα των ακινήτων  χαμηλής εξασφάλισης. Τα  δάνεια  κατέστησαν ανείσπρακτα, αλλά  και τα  CDOs  δεν θα μπορούσαν να καταβληθούν  ελλείψει ρευστότητας  και απαξιώθηκαν και αυτά μέσα σε μιά νύκτα. Oλο το 2007 οι τράπεζες παραπατούσαν και η κατάληξη ήταν η χρεοκοπία της Lehman  τον Σεπτέμβριο του 2008.  Η κρίση μεταδόθηκε στην πραγματική οικονομία και χάθηκαν εκατομύρια θέσεις εργασίας.  Χάθηκαν  παγκοσμίως περιουσιακά στοιχεία  της τάξεως 40 τρις. $, σε αντίθεση με τις τράπεζες που αναζωογονήθηκαν με κεφαλαιακές ενισχύσεις και εγγυήσεις  10 τρις $. Στην κατάσταση αδυναμίας τους χάθηκε  η ευκαιρία να χαλιναγωγηθούν οι εφοδιαστές  του Μινώταυρου. Μόλις ένα χρόνο μετά το κραχ, στα πλαίσια του Geithner- Summers-Plan  ο πρόεδρος Ομπάμα κάλεσε  τους τραπεζίτες στο τραπέζι να ξαναμοιρασθεί η τράπουλα. Ουσιαστικά πήραν κρατικό χρήμα και  εξαγόρασαν τα τοξικά ομόλογα μου είχαν φωλιασμένα στους ισολογισμούς τους  μέσω hedgefunds  που τους ανήκαν και δημιουργήθηκαν για αυτό τον σκοπό.  Οι τράπεζες  ξελάσπωσαν  αφού ξεφορτώθηκαν τα απόβλητα του 1 τρις $ και άρχισε να ξαναστήνεται η πυραμίδα  νέων παραγώγων με χαλιναγώγηση τιμών  μεταφέροντας όλα τα ρίσκα στο κράτος,
Ενα ακόμη παράδειμμα της πρακτικής της  "χρεοκοποκρατίας"  είναι τα   ευρωπαϊά "πακέτα διάσωσης". Tο εργαλείο που χρησιμοποιείται για την επαναχρηματοδότηση των  τραπεζών και όχι των κρατών   αποτελεί μια παραλλαγή των  αναθεματισμένων CDOs. Πρόκειται για  εξασφαλίσεις  τις  οποίες παρέχουν εγγυήτριες  χώρες και  προσμετρούν   για εξασφάλιση ρευστότητας στον  παθόντα από την ΕΚΤ   ανάλογα  με τον βαθμό αξιοπιστίας τους.  Το ντόμινο   είναι αναπόφευκτο, εάν κάποιο  κράτος  αδυνατεί να καταβάλλει  την δόση που  θα του απαιτηθεί από το διευθυντήριο του  EFSF η του ESM,  για να μην καταπέσει η εγγύηση  επειδή ο δανειολήπτης  αδυνατεί εκ νέου  να αναταποκριθεί στις υποχρεώσεις του . Είναι σαν τους ορειβάτες που ο ασθενέστερος συμπαρασύρει τους άλλους και τελευταίος κατακρημνίζεται ο πιό δυνατός.

Η αλήθεια για την ευρωπαϊκή κρίση
 Η αρχιτεκτονική του  ΕΥΡΩ  υπέφερε ευθύς εξ αρχής από ένα καταστικό  ελάττωμα. Δεν είχε προβλεφθεί  μηχανισμός ανακύκλωσης και διοχέτευσης των πλεονασμάτων.  Εξυπηρετούσε πρωτίστως  τα συμφέροντα της  Γερμανίας , της οποίας  η ανταγωνιστικότητα αυξάνοταν το ίδιο και το πλεόνασμα του ισοζυγίου της.  Οι ελειμματικές  χώρες  δεν μπορούν να  γίνουν τεχνητά ανταγωνιστικότερες ελλείψει ιδίου νομίσματος  και κινδυνεύουν να περιέλθουν σε αδυναμία αναχρηματόδοτησης του χρέους τους, και οι τραπεζίτες  που έχουν εξασφαλίσει   πρόσβαση στο μηχανισμό στήριξης μέσω των εγγυήσεων , ποντάρουν στην αδυναμία αποπληρωμής  αυτών που  ουσιαστικά τους υποστηρίζουν μέσω των κοινοτικών μηχανισμών της ευρωζώνης.

Πρόταση για την μετά τον Μινώταυρο εποχή
Τώρα  που ο Μινώταυρος  σωριάζεται και τον εγκαταλείπουν σταδιακά οι δυνάμεις του, για να σταματήσει ο κατστροφική περιδίνισηση στην χοάνη του  λογιστικού χρέους απαιτούνται κατά τον Γιάννη Βαρουφάκη  τρεις αποφασιστικές πρωτοβουλίες : 

1. Η ΕΚΤ  θέτει σαν όρο  για την  ενίχυση  της ρευστότητας των τραπεζών την διαγραφή  μέρους των χρεών των  ελλειμματικών κρατών.
2. Το  κρατικό χρέους  κάθε κράτους μέλους μέχρι του αποδεκτού ορίου ( Μάστριχτ) του 60% του ΑΕΠ  μεταφέρεται στην ΕΚΤ. Η συναλλαγή βασίζεται σε έκδοση σχετικού ευρωομολόγου με την εγγύηση της της ΕΚΤ.  Κάθε  κράτος  μέλος υποχρεούται να εξυπηρετί τα τοκοχρεολύσια  των ευρωομολόγων προς την EKT και ταυτόχρονα απολαμβάνει μειωμένου σε σχέση με την αγορά ευρωεπιτοκίου.
3. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα  Επενδύσεων υποβοηθει την ανακύκλωση των πλεονασμάτων. Υπό κανονικές συνθήκες απιτείται στα επενδυτικά προγράμματα ίδια συμμετοχή των κρατών μελών. Αν αυτό γιά κάποια δεν είναι συγκυριακά εφικτό, μπορεί η συμμετοχή να καλυφθεί με ευρωομόλογο εκδόσεως της ΕΚΤ. Ουσιαστικα η ΕΚΤ προβαίνει σε ανακατανομή των διαθέσιμων πόρων.

Γιατί ότι δεν  έχουν γίνει ήδη  βήματα προς αυτή την κατεύθυνση?? (Σημ. μετ.: H Γερμανία αντιτίθεται  και  επιμέμνει   δια στόματος Ηans Werner Sinn  για  τα αυξημένα  ρίσκα που έχει ανα- λάβει λόγω της ανισορροπίας στο σύστημα εκκαθαρίσεων συναλλαγών της ευροζώνης  ΤΑRGET 2). Οι πλεονασματικές  χώρες ενδεχομένως να παίζουν με την ιδέα να  επιχειρήσουν έξοδο από την ζώνη του ΕΥΡΩ.

Το βιβλίο του καθηγητή Γιάννη Βαρουφάκη "Παγκόσμιος Μινώταυρος" έχει κυκλοφορήσει στα Ελληνικά από τις εκδόσεις " Νέα Σύνορα "

Μια διαφοροποιημένη ματιά στην έξοδο από την Ευρωζώνη

Μετάφραση της μελέτης του Dipl. oec. κ. Στέργιου Ξουρίδα
επιστημονικού συνεργάτη  στο ινστιτούτο  "Aγροτικής πολιτικής και marketing"
του Πανεπιστημίου του Hoηenheim

H  επιδείνωση  της Ελληνικής οικονομίας λαμβάνει δραματικές διαστάσεις, Προϋπόθεση για την ανάκαμψη αποτελεί ο ανταγωνιστικός εξαγωγικός τομέας. Η επιστροφή στην δραχμή θα αποτελούσε  μια  προοπτική, την οποία πάντως ο συγγραφέας  θεωρεί δύσκολα υλοποιήσιμη.

Εδώ  και δύο χρόνια το τριμελές διευθυντήριο (Τρόϊκα) που απαρτίζεται από εκπροσώπους του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής  Επιτροπής και της ΕΚΤ  εφαρμόζει πρόγραμμα  χρηματοδότησης , το οποίο έχει σαν στόχο την ελάττωση του  συνολικού δημόσιου χρέως σε βιώσιμο μέγεθος. Στην  επιδείνωση συντελεί το υψηλό έλλειμμα στο εξωτερικό ισοζύγιο. Τελικά η  δυνατότητα  εξυπηρέτησης του χρέους  δεν είναι μόνο συνάρτηση του απολύτου μεγέθους, αλλά και της ανταγωνιστκότητας της Ελληνικής οικονομίας. Το μνημόνιο, όπως μέχρι τώρα εφαρμόζεται,  προβλέπει μέτρα περικοπής των  εισοδημάτων και των κοινωνικών παροχών. Η συρρίκνωση του εισοδήματος και η επιβολή έκτακτης φορολογίας επιτείνουν την ύφεση και επιδρούν αρνητικά στα έσοδα του προϋπολογισμού.
Διατυπώνεται εναλλακτικά η πρόταση της εξόδου από την νομισματική ένωση του ΕΥΡΩ με συναπάκολουθη υποτίμηση του νέου νομίσματος. 

Εξοδος από το ΕΥΡΩ . Ενα νέο ξεκίνημα για τις εξαγωγές;;

Oι σημαντικές αποκλίσεις  όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα   εντός της ευρωζώνης  διαφαίνονται   βάσει του δείκτη  βιομηχανικής παραγωγής (εξόρυξη, παραγωγή, επεξεργασία και ενέργεια) μεταξύ  Γερμανίας και νότιας περιφέρειας.
 

Δεν ευθύνεται για το αρνητικό ισοζύγιο των χωρών του Νότου αποκλειστικά  η εξάρτηση τους από τις εισαγωγές. Αντικατατοπτρίζεται κατα κύριο λόγο η υστέρηση όσον αφορά την προστιθέμενη αξία. Ενώ η Γερμανία αύξησε την παραγωγή της που διοχετεύεται στην εξωτερική αγορά κατά 10,1%, η Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία και  Πορτογαλία  έχουν  μείωση κατά  28,1%, 18,9%, 15,3% και 13,4% αντίστοιχα. Η συρρίκνωση του ελλείμματος ισοζυγίου στην Ελλάδα επιχειρείται εδώ και δυό χρόνια με  μέτρα περιορισμού της ζήτησης, Δεν έχουν ληφθεί  μέτρα προώθησης της εξαγωγικής δραστηριότητας (σημ μεταφρ:  λόγω αναστολής της διαδικασίας επιστροφής ΦΠΑ, πολλές μικρομεσαίες  εταιρείες, πχ. λατομεία μαρμάρου δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν τις εξαγωγές τους).

Δεν θα αρκούσε πάντως αυτή και μόνο η μόχλευση των  εξαγωγών  με την υποτιθέμενη  εισαγωγή  και την αναμενόμενη  υποτίμηση της  νέας δραχμής2 (πρέπει να συνεκτιμηθεί  η καταρράκωση του βιοτικού επιπέδου του ελληνικού πληθυσμού καθώς και  η έκρηξη του κόστους πρώτων υλών και ενέργειας). Η θεώρηση δεν πρέπει να είναι μονοδιάστατη. Παραβλέπεται ο σημαντικός ρόλος των επενδύσεων. Οι εξαγωγές  για να εξασφαλίσουν μερίδιο στην παγκόσμια αγορά απαιτούν νέες υποδομές, μηχανές και κτίρια.
Η εξέλιξη των επιμέρους μεγεθών των  Εθνικών Λογαριασμών  αναδεικνύει την πτώση κατά 43,1%  των επενδύσεων έναντι του 2008 (σημ. μεταφρ.: περιλαμβάνει και τις νέες κατοικίες, αφού η αγορά της νέας κατοικίας για τα νοικοκυριά θεωρείται επένδυση).

Πhγή:  ELSTAT   σε εκατ. EYΡΩ

                                                 2008             2009               2010                  2011

Κατανάλωση νοικοκυριών    169.125          168.169         169.363          162 320 
Επενδύσεις                              55.149            42.421            36.808            31.259
Δημόσια δαπάνη                       42.211           47.349            41.326            37.535
Εξαγωγές                                 56.238             44.457           48.880            51.665
Εισαγωγές                                89.803             70.754           69.059            67.691

Θέματα νομικής και οικονομικής φύσεως που θα ανακύψουν με την έξοδο από το ΕΥΡΩ

Σε περίπτωση που το  εξωτερικό χρέος παραμείνει  στην νομισματική βάση του Ευρώ, θα προκύψει για το Ελληνικό κράτος (αλλά και για όλους τους ιδιώτες) μια δυσθεώρητη αύξηση του  εκφρασμένο  σε νέες  δραχμές. Στην αντίθετη περίπτωση που μετατραπεί σε δραχμές θα επιβαρυνθούν οι πιστωτές με την απομείωση όσων  που έχουν αυτοί λαμβάνειν σε βάθος χρόνου. Αρα προκύπτει το  θέμα  του νομικού διακανονισμού στα πλαίσια της νομισματικής καθεστωτικής μεταβολής ποιοί τίτλοι θα παραμείνουν  εκφρασμένοι σε Ευρώ και ποιοί θα μεατραπούν σε δραχμές. Αναπόφευκτα  θα συγκρουσθούν δύο εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές (leges monetae) της  νομισματικής αρχής που διέπει τα συναφθέντα δάνεια.. Το κράτος στο επίσημο νόμισμα του οποίου έχει συναφθεί μια σύμβαση διαθέτει κατ αποκλειστικότητα το δικαίωμα να αποφασίζει για το status του νομίσματος του. Μπορεί λοιπόν η Ελλάδα να αποφασίσει αυτοβούλως να αλλάξει το νόμισμα της και  να ορίσει επίσης την σχέση αναταλλαγής με το νέο νόμισμα.
Οι  πιστωτές, οι οποίοι προφανώς δεν δέχονται "haircut στις απαιτήσεις τους" λόγω της διολισθαίνουσας ισοτιμίας της νέας δραχμής (ας αφήσουμε κατά μέρος το αν θα διαθέτει η Ελλάδα συναλλαγματικά αποθέματα)   σε ποιάς δικαιοδοσίας  δικαστήρια  θα προστρέξουν , στα ελληνικά η τα ευρωπαϊκά. Υπάρχoυν οι ρυθμιστικές διατάξεις  της ντιρεκτίβας της ΕΚ No 44 καθώς η κατηγοροποίηση  της BIS (Bank for International settlements)τόσο των  δανειστών όσο και των  υποκείμενων τίτλων με γωγραφικά κριτήρια. Το  δικαστήριο  θα πρέπει  να αποφανθεί ποια νομισματική αρχή θα κατισχύσει της άλλης  με βάση τρία κριτήρια:

• το δίκαιο που ορίζεται ότι διέπει την σύμβαση, το ελληνικό η το αγγλικό.
  Το αγγλικό προβλέπει ενισχυμένη προστασία των πιστωτών και βασίζεται σε  πυλώνες όπως: συλλογική δράση (collective action), negative Pledges, pari-passu-clauses (Οι υποχρεώσεις του εγγυητή θα κατατάσσονται πάντοτε κατ' ισομοιρία ως προς την προτεραιότητα πληρωμής) και cross-default-clauses(δυνατότητα να στραφούν εναντίον της χώρας ζητώντας να αποζημιωθούν πλήρως όσοι αγόρασαν ελληνικά ομόλογα υπό αγγλικό δίκαιο αν «κουρευτούν» άλλα ομόλογα που υπάγονται στο ελληνικό δίκαιο).
• τον τόπο εξόφλησης που ορίζεται στην σύμβαση
• τον τόπο διαμονής του οφειλέτη

Το κρατικό και  ιδιωτικό, συνολικό χρέος παρουσίαζε την  ακόλουθη διάρθρωση τον  Δεκέμβριο 2011 (Πηγή BIS Quartely review Μάρτιος 2012) σε δισ Ευρώ:
 
                                                  εσωτερικής αγοράς                        εξωτερικής αγοράς
Κρατικά  ομόλογα                             158,7                                                 206,2
Χρηματοπιστωτικα  ιδρυμάτων         109,5                                                 194,9
Εταιρικά ομόλογα                                  0,1                                                   10,7
           

Από τα παραπάνω στοιχεία  είναι προφανές, ότι όποια ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα λόγω του υποτιμημένου νέου νομίσματος πάρουν σάρκα και οστά  θα  βελτιώσουν  το ισοζύγιο πληρωμών και εξασφαλίσουν πολύτιμο συνάλλαγμα, αλλά κινδυνεύουν να χαθούν στην καταβόθρα  των τοκοχρεολυσίων, τα οποία στα πλαίσια  μιας δικαστικής διελκυνστίδας δεν θα μπορέσουν να μετατραπούν σε δραχμές και θα πρέπει να αποπληρωθούν με συνάλλαγμα και όχι με (πληθωριστικές?) δραχμές. Ουσιαστικά η χρεοκοπία θα είναι ανπόφευκτη και καθολική.

Διαδικασία μετατροπής και ανταλλαγής  με την έξοδο
 
Θα πρέπει η   ανακοίνωση της νομισματικής αλλαγής  να πραγματοποιηθεί σε μια δεδομένη  χρονική στιγμή επιλεγμένη έτσι ώστε με την αναγγελία  κατα την περίοδο υλοποίησης (που πρέπι να είναι όσο το δυνατόν πιό σύντομη) να αποφευχθεί το bank run με επιδρομή αναλήψεων  η με εμβάσματα internet banking. Για το μεταβατικό στάδιο υπάρχει η αντίστοιχη εμπειρία της Αργεντινής (corralito 2001 : Ο νόμος που ψήφισε η κυβέρνηση στην Αργεντινή και έβαζε πλαφόν στις αναλήψεις.) Θα πρέπει  να έχει δρομολογηθεί έγκαιρα η εκτύπωση των νέων χαρτονομισμάτων. Μέχρι την αποκατάσταση της τροφοδοσίας  της αγοράς με δραχμές θα πρέπει η κυβέρνηση να αποτρέψει στάση συναλλαγών ελλείψει μετρητών, αφού τα  ΕΥΡΩ που θα κυκλοφορούν θα  κατακρατούνται από τους πολίτες και θα ξοδεύονται μόνο  για τα απολύτως αναγκαία. Θα πρέπει να βρεθεί ένας μηχανισμός ασφαλούς  σφραγίσματος των κυκλοφορούντων χαρτονομισμάτων Eυρώ. Οσα χαρτονομίσματα δεν σφραγισθούν θα είναι ουσιαστικά άνευ αξίας,  δεν  πρόκειται να γίνονται αποδεκτά  για ανταλλαγή μετά την εισαγωγή της δραχμής, ούτε πρόκειται να γίνονται δεκτά για συναλλαγές στο εξωτερικό.

Ταυτόχρονα θα έχει αναπόφευκτα δρομολογηθεί η διαδικασία της  εξόδου της χώρας  από την Ευρωπαϊκή Ενωση, αφού η αναγκαιότητα επιβολής ελέγχου  στις  πληρωμές  και τα εμβάσματα εξωτερικού αντιβαίνουν στο άρθρο 63 της σύμβασης. Η συνθήκη της Λισσαβώνας (άρθρο 50) προβλέπει την αποχώρηση ένος κράτους μέλους από την Ευρωπαϊκή Ενωση, ενώ κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται στο θεσμικό πλαίσιο της Ευρωζώνης. Προκύπτει  ότι η παύση της ιδιότητος  μέλους της ΕΕ  έχει   συνεπακόλουθο την  έξοδο από την Ευρωζώνη, αφού η συμμετοχή στην δεύτερη δεν θα έχει νόημα χωρίς την πρώτη.

Οι επιπτώσεις της εξόδου από το ΕΥΡΩ  στο Ελληνικό Τραπεζικό σύστημα

Πέρα από τις αναπόφευκτες  επιπλοκές  στην καθημερινότητα των Ελλήνων θα υπάρξουν σοβαρότατες επιπτώσεις στο ήδη τραυματισμένο τραπεζικό σύστημα. Αφ΄ ενός έχει παγιωθεί η έλλειψη ρευστότητας λόγω της αναλήψεως στο διάστημα Σεπτεμβρίου 2009 -Μαρτίου 20102  συνολικού ποσού 72 δισ. Ευρώ. (από 240 δισ. Ευρώ στα 164 δισ.)
Ενα άλλο μεγάλο θέμα   αποτελεί η  ανησυχία   της  γερμανικής  κεντρικής τράπεζας για την απόκλιση των υπολοίπων που  διατηρούν οι κεντρκές τράπεζες των κρατών της  Ευρωζώνης στο σύστημα εκκεθαρίσεων  πληρωμών, το περίφημο TARGET -2
Η Τράπεζα της  Ελλάδος  έχει αρνητικό υπόλοιπο στο  σύστημα Target 2  ύψους 104 δισ.
Η Γερμανία ( η οποία έχει αρχίσει να κατακλύζεται   από τα εμβάσματα του Νότου) λόγω του συσσωρευόμενου σε βάθος χρόνου πλεονάσματος από τις εξαγωγές  της και στην Ευρωζώνη, έχει  υπόλοιπο με θετικό πρόσημο (λαμβάνειν)  ύψους 615 δισ. (Μάρτιος 2012).
Στην περίπτωση  αποχώρησης από την Ευρωζώνη το ποσό  των  104 δις ενδέχεται να καταστεί απαιτητό.Ενα μεγάλο μέρος τού ποσού αυτού  θα κληθούν οι Ελληνικές τράπεζες οι οποίες μέσω της Τράπεζας της Ελλάδος το έχουν δανεισθεί να το επιστρέψουν. Από που όμως ??


Για την μετάφραση στα Ελληνικά πήρα την έγκριση του κυρίου
Dipl. oec, Stergios Xouridas
Institute of Agricultural Policy and Markets
Hoheim University
Phone.: 0711/459-22609
Fax: 0711/459-22601
S.Xouridas@uni-hohenheim.de
 

 

Η κρίση χρέους

O Τhomas Fricke  είναι Γερμανός αναλυτής  στην γερμανική έκδοση των Financial Times.
Στην δική του στήλη Witschaftswunder  παραθέτει αναλύσεις που διακρίνοναται   για την
διερευνητική τους διάσταση  με αντικειμενικότητα αλληκατανόηση  και την  αναζήτηση  της ουσίας πίσω από το  συνοθύλευμα των αλλοπρόσαλλων αιτιάσεων και αναθεματισμών.

Γράφει  λοιπόν την 25η Μαϊου:

"Μολονότι η καγγελάριος με την διαχείριση κρίσης συναντάει διογκούμενη αντίδραση εξακολουθεί να παραβλέπει το μοναδικό αίτιο γι΄αυτή την εξέλιξη. Πολεμάει λάθος κρίση.
Οι  Ευρωπαίου πολιτικοί φόρτωσαν τις οικονομίες τους με χρέη, παρέβησαν  όρια και δείκτες δανεισμού, εδώ και δεκαετίες  ξοδεύουν συνεχώς, Τώρα έφθασε η ώρα του λογαριασμού. Μπουμ.
Euro kaputt. Αυτό διατείνονται πρώην πρωθυπουργοί από την Βαυαρία (σημ. υπονοεί τον Edmund Stoiber του ακροδεξιού κόμματος CSU  που  ξιφουλκεί  κατά του σπάταλου Νότου) προσκεκλημένοι  της  κας Illner (σημ. Μaybritt Illner, συντονίστρια εκπομπών με πολιτικό περιεχόμενο του ZDF, σύζυγος του αφεντικού του ΟΤE  Rene Obermann ). Καθώς  και παρορμητικοί  καθηγητές οικονομικών (σημ. όπως ο Ηans Werner Sinn, του οποίου  η διαστροφική σκέψη   γεννάει μέχρι και την περισπούδαστη πρόβλεψη ότι ο εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα είναι αναπόφευκτος) , για την επιστημονική κατάρτιση των οποίων δεν διατυπώνεται η επιφύλαξη μήπως και η θεώρηση τους  δεν έχει συνάφεια με την πραγματικότητα. 
Οσο και άν έχουμε ένθερμα  επιδοθεί  στην Γερμανία με την  διάγνωση κρίσεων  δεν θα έπρεπε να δερωτηθούμε μήπως και κάνουμε λάθος . ( σημ. ας  αφήσουμε κατά μέρος  την παθολογική προτεσταντική πρακτική του  κηνυγιού μαγισσών. Η κυρία Angela κόρη γερμανού προτεστάντη πάστορα, μετά την ένωση μήπως έγινε  και Καλβινίστρια ;)  To κρατικό χρέος άρχισε να αυξάνεται σε όλα τα ευάλωτα κράτη μετά την ιδιωτική  οικονομική κρίση, και  όχι προγενέστερα.  Δεν είναι η κρατική  κρίση  χρέους η αιτία  είναι  σύμπτωμα.  Αρα η καγγελάριος  επιδίδεται  στην θεραπευτική αγωγή των συμπτωμάτων, δεν επεμβαίνει στα γενεσεουργά αίτια. Η κατάσταση θα επιδεινωθεί προφανώς, η Γερμανία δεν θα παραμείνει αλώβητη.

Τα ωραία χρόνια πριν από την κρίση
Οταν η χρηματοοικονομική  κρίση οικονομική εισέβαλε στην ζωή μας τον Μαϊο του 2007 ,  το συνολικό δημόσιο χρέος (ΣΔX) στην Ιρλανδία (ένας από τους  μεταγενέστερα υποψήφιους χρεοκοπίας) δεν ξεπερνούσε το απρόσμενα χαμηλό 28,6% του ΑΕΠ.. Το ίδιο ισχύει και για την Ισπανία με 42 %. Αλλά και η  Ιταλία είχε αποδεκτή σχέση λαμβάνοντας υπ όψι ένα μακρύτερο χρονικό ορίζοντα.. Η Ελλάδα αποτελούσε τότε την εξαίρεση. Αλλά και σ΄αυτήν η έκρηξη του ΣΔX επήλθε μετά , και πρέπει να υπάρχουν και άλλοι λόγοι για την αυτονομημένη υπερχείλιση της κρίσης.
Πάντως το  αθροιστικό ΣΔΧ της Ευρωζώνης το 2007  ήταν το χαμηλότερο σε βάθος  εικοσαετίας. Γιατί λοιπόν σώνει και καλά να ξεφύγει  την δεδομένη στιγμή η κατάσταση από τον έλεγχο ;;  To συνολικό (σημ. σταθμισμένο ανάλογα με την βαρύτητα της καθεμιάς)  διαρθρωτικό έλλειμα των χωρών της ευρωζώνης είχε πέσει στο 2% , κάτω δηλαδή από το  αυστηρό 3% που όριζε το σύμφωνο σταθερότητας. (σημ.μιλάει γαι διαρθρωτικό έλλειμμα. Εμείς μέχρι τώρα ξεχωρίζαμε δύο έννοιες το πρωτογενές και το συνολικό. Στο διαρθρωτικό έλλειμμα προσμετράται και το ύψος της ύφεσης)  Και κάτι ακόμη: Τα δημοσιοοικονομικά ελλείματα  τότε όπως και σήμερα  υπολείπονται του ποσοστού που βγαίνει σαν μέσος όρος για τις χώρες του  οργανισμού οικονομικής συνεργασίας και ανάπτυξης OECD. Και αυτό δεν ταιριάζει  στην ιστορία με τα χρέη που έριξαν την Ευρώπη στην δίνη της κρίσης. Αλλά και στις ΗΠΑ και στην Μεγ. Βρεττανία το ΔΕ πριν από το ξέσπασμα της κρίσης βρίσκονταν σε ιστορικά χαμηλά ποσοστά. Ουσιαστικά δεν στέκεται  η τέτοιου βαθμού στοχοποίηση και δαιμονοποίηση.
Στο ότι σ΄αυτές τις οικονομίες, οι οποίες δοκιμάζονται από το χρηματοοικονομικό χάος αυξήθηκε υπέρμετρα το ΣΔX, δημιουργείται η υποψία,ότι πρωταρχικό ρόλο έχει παίξει η διάσωση των τραπεζών με  κρατικά κονδύλια τα οποία  επιβάρυναν τον προϋπολογισμό.  Συνάμα για να αποφευχθεί η ύφεση και η μείωση  της απασχόλησης στην βιομηχανική  παραγωγή , κάθε  μορφής  επιδοτήσεις και συνεισφορές (σημ. όπως των θέσεων εργασίας) άνοιγαν   μαύρες τρύπες στους προϋπολογισμούς.. Ακόμη και στην Γερμανία  η σχέση ΣΔΧ/ΑΕΠ αυξήθηκε από το 2008 κατά 20 μονάδες.(σημ, ουσιαστικά   με πολύ επωφελές για την Γερμανία επιτόκιο). Μόνο στην Σουηδία και όχι από σύμπτωση υποχώρησε ο δείκτης του χρέους. Εκεί οι πολιτικοί δεν έχουν την ρετσινιά ότι είναι σπάταλοι (σημ. μολονότι οι παροχές είναι από τις πιο πλουσιοπάροχες), αφού αυτοί δάμασαν την χρηματοοικονομική κρίση νωρίτερα από τους άλλους Ευρωπαίους και ελέγχουν αποτελεσματικά το τραπεζικό σύστημα.
Ο πυρήνας της κρίσης  υπήρξε κατα τα φαινόμενα το σκάσιμο της φούσκας  των χρηματοοικονομικών παραγώγων μόχλευσης.  Το 2007  υπήρχαν πολλοί ιδιώτες  με  μεγάλη έκθεση σε  επενδύσεις χρηματοοικονομικού ρίσκου, για τις  οποίες  είχαν  συνάψει υποκείμενα  δάνεια (σημ. όπως τα μετοχοδάνεια) και άχισαν να συνειδητοποιούν το πρόσκαιρο της  υποτιθέμενης ευμάρειας τους, Οταν  σημειώθηκε η ραγδαία εξαέρωση των μοχλευμένων αποδόσεων η των  επιχειρηματικών  υπεραξιών, προσπάθησαν να εξυπηρετήσουν   τα υποκείμενα  τοκοχρεωλύσια  εις βάρος της ανάπτυξης της πραγματικής οικονομίας (σημ. στην οποία επιβλήθηκαν υπέρμετρα επιτόκια δανεισμού και επαχθείς όροι αναδιάρθρωσης των επιχειρηματικών δανείων). Ο συναγερμός της ύφεσης είχε  σημάνει. 
Αποτελεί δραματικό ιστορικά καθιερωμένο συνεπακόλουθο μιας χρηματοοικονομικής κρίσης η  εκδήλωση της κρατικής κρίσης χρέους, αφού μονομιάς διεκδικούν πολλές χώρες ταυτόχρονα αναχρηματοδότηση από τους στερεμενους κρουνούς. Το πρώτο θύμα αποτελεί  νομοτελειακά ο πιο αδύναμος κρίκος, η Ελλάδα ας πούμε. Που στην συνέχεια  προκαλεί την εντύπωση ότι υπόλογο γι αυτό  είναι το υψηλό ΣΔΧ, δίνοντας  την ευκαιρία στις  ευγνωμονούσες και ανακουφισμένες τράπεζες ( σημ και στις δυνάμεις της αγοράς)  να παραπλανήσουν  και να αποκρύψουν μέσω του πολιτικού κατεστημένου τα πραγματικά αίτια. 
Στην  μετά  φούσκα εποχή  πρέπει να αποφευχθεί,  δεδομένης της  χρόνιας αστάθειας της αγοράς η ενεργοποίηση της σπειροειδούς βύθισης   και του πολλαπλασιασμού του φόβου. Η αμφισβήτηση της δυνατότητας αποπληρωμής συνεπάγεται υψηλότερα επιτόκια, οι αυξημένες καταβολές τόκων   εξανεμίζουν τα διαθέσιμα του προϋπολογισμού,  ο πανικός της επαπειλούμενης χρεοκοπίας είναι αναπόφευκτος,  
Και  γιατί αυτό αφορά (μόνον) την ευροζώνη  της οποίας σείεται συθέμελα η υπόσταση ;; 
Oχι  γιατί το χρέος ήταν τόσο υψηλό. Ανοησίες. Αλλά  γιατί  η διαχείριση κρίσης περιορίσθηκε στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων, αντί να εστιασθεί στην καταστολή της χρηματοοικονομικής κρίσης  με την επέμβαση αναχαίτησης της καταστροφικής  δυναμικής της επιβληθείσας ασφυξίας από το τραπεζικό σύστημα. Αυτό  θα σήμαινε την παροχή των εγγυήσεων για να αναχαιτισθεί η μεθόδευση της χρεοκοπίας , πράγμα που συνάντησε  σθεναρή άρνηση στην περίπτωση της Ελλάδας.
Αν πράγματι η κατασπατάληση των χαμηλών πόρων του προυπολογισμού (σημ, η η εγγενής , παθολογική αδυναμία είσπραξης των φόρων) οδηγεί σε διόγκωση του ΣΔΧ, συνηγορούμε για την επιβολή των μνημονίων και τις απειλές συνέτισης και προσρμογής, πράγμα που μεθοδεύει άλλωστε εδώ και δυό χρόνια η καγγελάριος.  Τότε   ευρωομόλογα  και  προγράμματα  ανακούφισης  είναι εργαλεία  του  διαβόλου, που  θα παροτρύνουν κια άλλους  προς την λάθος κατεύθυνση.  
Αν όμως τα αίτια είναι αλλού, τότε όλη αυτή η μεθόδευση  γιγαντώνει την αμφισβήτηση για την επιβίωση του Euro-Club. Η  συτηματική παθογένεια του  χρηματοοικονομικού τομέα παραμένει  χωρίς αντιμετώπιση και  τα αυστηρά προγράμματα λιτότητας τροφοδοτούν την ύφεση, όπως αυτή αποτυπώνεται λογιστικά με την αυξητική τάση των δεικτών ΣΔΧ. Τα κρατικά ομόλογα στα χαρτοφυλάκια τραπεζών  εξελίσσονται σε καταλυτικής τοξικότητας στοιχεία ενεργητικού.
Εχουμε το παρανοϊκό φαινόμενο να επωφελούνται οι Γερμανοί από τα χαμηλά επιτόκια με τα οποία δανείζονται η επαναχρηματοδοτούν το χρέος τους  (σημ.την περασμένη εβδομάδα  με το ιστορικά χαμηλό 0,7%) . Ως πότε ;; "

email: fricke.thomas@guj.de

Αντιμέτωποι με τον Μότζου

ΜΟΤΖΟΥ. Aποτελεί το παρατσούκλι που προσάπτει στον πανουκλιασμιένο χαρακτήρα ο Ράϊχ. Είναι συνδυασμός των πρώτων γραμμάτων των ονομάτων Μονσένιγκο, αυτού που κατέδωσε τον Τζιορντάνο Μπρούνο στην Ιερά Εξέταση, και Τζουκασβίλι, που είναι το πραγματικό επώνυμο του Στάλιν. Αυτό που πρέπει να καταπολεμή-σουμε μέσα μας και στην κοινωνία παρατηρεί ο Ράϊχ είναι ο ύπουλος διασυρμός και η συκοφαντία που χρησιμοποιεί ο Μότζου για να καταστρέψει την ζωή και την αλήθεια. «Οι πράξεις του είναι πολύ καλά συγκαλυμμένες και βρίσκει για την παρέμβαση του περιρρέουσες συνθήκες έτοιμες να δεχθούν την χειραγώγηση και την διαστρέβλωση. Χρησιμοποιεί τους ήδη υπάρχοντες διαύλους επικοινωνίας και δηλητηριάζει δόλια τις δημόσιες υποθέσεις» 
(Bίλχελμ Ράϊχ – Θίοντορ Π. Γούλφ – Βάλτερ Χόπε – Γκούνερ Λαιστικοφ  Τσέστερ Ράφαελ
Συγκινησιακή πανούκλα (μελεέτες κοινωνικής παθολογίας) Εκδόσεις ΡΕΩ, Σεπτέμβριος 2010


Ετσι λοιπόν στην σημερινή δεινή κατάσταση , διακρίνουμε πίσω από το προσωπείο του Μότζου «γερμανούς καθηγητές», χρηματιστηριακούς αναλυτές καθώς επίσης ιδιοτελή ΜΜΕ, που χρησιμοποιούν τις στατιστικές και τους δείκτες ως φονικά όπλα για την αποσταθεροποίηση και την λεηλασία.

Oπλοστάσιο μας  στην συντονισμένη δράση των φερέφωνων και  πειθήνιων οργάνων καθώς  και οδηγός αναγνώρισης  των επικινδύνων αυτών πρακτόρων από ις πράξεις τους   μπορεί  να αποτελέσουν τα παρακάτω αποθέγματα ανθρώπων της διανόησης, της πολιτικής  και της καθημερινής φροντίδας:




"Εγώ δεν εξαπολύω υβρεολόγια εναντίον κανενός. Δεν μου αρέσει το ανάθεμα: είνα έκφραση φανατισμού και υπάρχει πολύς φανατισμός στον κόσμο» Enrico Berlinguer,
                                                                                                               

"Όταν τα μακρινά και πρωτόγνωρα και πολύπλοκα πράγματα επικοινωνούνται στις μάζες, η αλήθεια υφίσταται μια σημαντική και συχνά ριζική στρέβλωση. Το σύνθετο μετατρέπεται σε απλό, το υποθετικό σε δογματικό και το σχετικό σε απόλυτο."
Wαlter Lipmann

MIΛΑΜΕ ΓΙΑ ΓΚΑΓΚΣΤΕΡ!!

Μας έχουν κατακλύσει  τα κατάπτυστα τηλεοπτικά κανάλια  με ρεπορτάζ για τα νοσοκομεία, το ότι οι νοσοκόμες  στέλνουν τους συγγνείς να αγοράσουν  γάζες  για τους δικούς τους, να φέρουν μαξιλαροθήκες από το σπίτι. Δεν υπάρχουν ακτινογραφικά  και σκιαγραφικά υλικά. Και  πως να υπάρξουν.  Η Agfa έχει καταγράψει ζημιές  εκατομυρίων από το κούρεμα των ομολόγων,  τα οποία αναγκάσθηκε να παραλάβει ένατι οφειλών προηγουμένων ετών.  Πως να συνεχίσει την τροφοδοσία Οι αλήτες αποσιωπούν ότι  οι εκτελεστές του μνημονίου έχουν καταληστέψει τα αποθεματικά και τους  τραπεζικούς λογαριασμούς των νοσοκμείων.


ΘΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΟΥΝ ! ΛΗΣΤΕΨΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ !

Από Α.Ρ.Σ.Ι. – Αριστερή Ριζοσπαστική Συνεργασία Ιατρών 24-3-12

Από την περασμένη Τετάρτη πάρα πολλοί διοικητές νοσοκομείων, πρυτάνεις ΑΕΙ και υπεύθυνοι αρκετών άλλων οργανισμών του δημοσίου άρχισαν να ανακαλύπτουν ΑΝΑΥΔΟΙ (κυριολεκτικά …) πως έχει ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ το 70% των χρημάτων ΕΝΤΟΚΩΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ που διατηρούσαν στην Τράπεζα της Ελλάδος ! Οι λογαριασμοί αυτοί ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΧΕΣΗ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΜΕ ΟΜΟΛΟΓΑ – ήταν έντοκοι τραπεζικοί λογαριασμοί στους οποίους «έμπαιναν» επιχορηγήσεις και «έβγαιναν» αναλήψεις για τα έξοδα των οργανισμών. Η ληστεία αυτή έγινε ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΑ, και μάλιστα καμία ενημέρωση δεν έγινε ΟΥΤΕ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ !

Την μέρα που «έκλεινε» το PSI και μάλλον λίγο πριν τα μεσάνυχτα, κυβέρνηση και διοικητής της Τράπεζας Ελλάδος ΑΓΟΡΑΣΑΝ ΟΜΟΛΟΓΑ ΑΠΟ ΚΑΤΟΧΟΥΣ με αυτά τα χρήματα, χωρίς να ρωτήσουν τους καταθέτες των έντοκων λογαριασμών ! Οι «ομολογιούχοι» αυτοί έτσι ΓΛΙΤΩΣΑΝ ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ, ενώ ταυτόχρονα ΛΗΣΤΕΥΘΗΚΑΝ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ευρώ από νοσοκομεία, πανεπιστήμια και άλλους οργανισμούς τελείως απαραίτητα για την στοιχειώδη διατήρηση της λειτουργίας τους !

1) Τώρα τι θα γίνει με τα νοσοκομεία και τα πανεπιστήμια κκ Προβόπουλε, Βενιζέλο, Σαχινίδη, Παπαδήμο, Σαμαρά κλπ «γκάνγκστερς» ; Τι θα γίνει με τους καρκινοπαθείς στο Ογκολογικό «Αγ. Ανάργυροι» ; Τι θα γίνει με τους ασθενείς στο Κρατικό Νίκαιας ; Τι θα γίνει στο ΕΜΠ και στο Πάντειο ; Γιατί κ. Προβόπουλε δεν αγοράσατε ομόλογα «στο παρά πέντε» ΕΣΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΜΙΣΘΟ των 5 εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο (!!!), που τον μειώσατε … «εθελοντικά» στα 4 εκατομμύρια (!!!) - για τέτοιο δούλεμα μιλάμε … και που συνεχίζετε να τον τσεπώνετε ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ από το υστέρημα του ελληνικού λαού ;

2) Αυτή ήταν η … «εθελοντική συμμετοχή» στο PSI ; Να ληστευτούν τελευταία στιγμή νοσοκομεία, ΑΕΙ κλπ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝ ΝΑ ΡΩΤΗΘΟΥΝ για να αγοραστούν ομόλογα ; Και μετά βγαίνατε χωρίς ντροπή ΚΑΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΑΤΕ ΚΙΟΛΑΣ για 90% συμμετοχή ; Από ποιούς ;

3) Αφού εν πάση περιπτώσει το «μάρμαρο» το πλήρωσε ΟΛΟΚΛΗΡΟ (όπως αποδεικνύεται πλέον περίτρανα) ο ελληνικός λαός, γιατί συνεχίζεται το ΠΑΡΑΜΥΘΙ πως «τι να κάνουμε, τα αντιλαϊκά μέτρα τα απαιτούν οι δανειστές μας, ενώ εμείς δεν τα θέλουμε». Ποιοι δανειστές σας ; Τα νοσοκομεία, τα πανεπιστήμια, το Τεχνικό Επιμελητήριο και ο … Δικηγορικός Σύλλογος Καλαμάτας ; Όλοι οι δημόσιοι οργανισμοί που ΚΑΤΑΛΗΣΤΕΨΑΤΕ μέσα στη νύχτα (κυριολεκτικά) ;

4) Για να’ χουμε καλό ρώτημα, να μας εξηγήσετε ΑΠΟ ΠΟΙΟΥΣ ΑΓΟΡΑΣΑΤΕ ΟΜΟΛΟΓΑ εκείνο το μοιραίο βράδυ και τους γλιτώσατε από το «κούρεμα» με τα πολύτιμα χρήματα των νοσοκομείων … Ήταν ξένες τράπεζες ; ήταν ελληνικές τράπεζες ; Ποιοι ήταν αυτοί στους οποίους ΧΑΡΙΣΤΗΚΑΝ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ την τελευταία στιγμή ; Με τι κριτήρια επιλέχθηκαν ; ΚΑΙ ΜΕ ΤΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑΤΑ ;

ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΠΡΩΤΟΥ ΜΕΓΕΘΟΥΣ, ΜΕ ΤΡΑΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ ΕΧΟΥΝ ΒΑΡΥΤΑΤΕΣ ΠΟΙΝΙΚΕΣ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) ΕΥΘΥΝΕΣ … ΟΣΟΙ ΣΙΩΠΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ !

Aφού λοιπόν έβαλαν χέρι στα αποθεματικά των οργανισμών για να αγοράσουν την τελευταία  στιγμή  τα  ατίθασα ομόλογα, πως τους  ξέφυγε η DART MANAGEMANT.
OI  ΓΥΠΕΣ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ

Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΪΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΩΣ ΑΕΝΑΟ ΜΕΣΟΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Είναι πολύ σημαντικό, αυτές τις κρίσιμες ώρες, να ρίξουμε μια ματιά στην βίβλο των Ελλήνων, δηλαδή στα ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ και να διδαχτούμε, έστω και την τελευταία στιγμή, από το πνεύμα του Οδυσσέα.

ΔΗΛΑΔΗ: Να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας, να ελέγξουμε την παρόρμηση να έχουμε τις αισθήσεις μας και τις αντένες μας ΑΝΟΙΧΤΕΣ και να μην παρασυρθούμε από την οργή και το μένος που μας διακατέχει, ώστε να γίνουμε βορρά, στους σύγχρονους "μνηστήρες".

Όταν ο Οδυσσέας φτάνει στην Ιθάκη, η μεγίστη επιθυμία του είναι ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ, τον κόσμο που του έκλεψαν.
Παρά την μεγάλη του λαχτάρα, διατηρεί την ανωνυμία του και μεταμορφωμένος σε ζητιάνο από την ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ, πηγαίνει στο παλάτι ώστε να ελέγξει την κατάσταση και να πάρει τις πληροφορίες που θέλει, υπομένοντας καρτερικά τις προσβολές και την χλεύη των μνηστήρων.

ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΣΤΕΙΡΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ.
Γι αυτό τον λόγο και είναι ο αγαπημένος της Θεάς ΑΘΗΝΑΣ, της Θεάς που αντιπροσωπεύει την ΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΣ, την ΣΟΦΙΑ, την ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ.
Της Θεάς που μελετά τον εχθρό και τον πολεμά με τα ίδια του τα όπλα.


Όταν όμως έρχεται η ώρα, όταν τους έχει στριμώξει όλους άοπλους σε ένα δωμάτιο, όταν φανερώνεται πάνοπλος,
ΤΟΤΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΟΥ.
ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΙΚΤΟ, ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΙΟΣ ΤΟΥ, που δημιούργησε με τον δικό του ιδρώτα, ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ που οι μνηστήρες καταχράστηκαν και καπηλεύτηκαν μαζί με την φιλοξενία του οίκου του που τιμησε τον ΞΕΝΙΟ ΔΙΑ.
Ο ισχυρότερος αντίπαλός του είναι ο ΑΝΤΙΝΟΟΣ.
Η λέξη μιλά απο μόνη της.
Είναι η ΑΝΤΙ-ΝΟΗΣΗ, είναι αυτό που μας κάνουν ΤΩΡΑ, είναι ο τρόπος με τον οποίο θολώνουν τις καταστάσεις και την πραγματικότητα ώστε ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΕΓΧΟΥΝ.
Είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την καθυπόταξη και δουλεία του ανθρώπου.

Ο επόμενος είναι ο ΕΥΡΥ-ΜΑΧΟΣ.
Αυτός που μάχεται με κάθε τρόπο, με εύρος, ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟΝ, ο δεινός και αδίστακτος μαχητής.

Ο ΑΜΦΙ-ΝΟΜΟΣ! Αυτός που διαστρεβλώνει τον ΝΟΜΟ και την τάξη των πραγμάτων, ο επικίνδυνος γιατί είναι ΕΤΣΙ και ΑΛΛΙΩΣ!

Αυτός που άγει τον λαό, που τον παρασύρει με την βοήθεια του
Ο ΑΓΕ-ΛΑΟΣ! Αυτός που άγει τον λαό, που τον παρασύρει με την βοήθεια του ΑΝΤΙ-ΝΟΟΥ.
Που τον μετατρέπει σε ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ ΑΓΕΛΗ!
Κανένα όνομα στα Ομηρικά έπη δεν είναι δοσμένο στην τύχη!

Κρύβουν βαθύτατα νοήματα και στο χέρι μας είναι να τα αποκρυπτογραφήσουμε και να διδαχτούμε, ή καλύτερα να συνετιστούμε.

Οι πρόγονοί μας μιλούν, ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, μας λένε ΠΩΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ, μας λένε πως να τινάξουμε τον ζυγό.
ΑΡΚΕΙ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ!

Και ο Αντίνοος, ο στόχος της πρώτης φονικής βολής του Οδυσσέα. Είναι αυτός ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ να πεθάνει πρώτος.
Γι αυτό, μακριά από την προπαγάνδα των ΜΜΕ.

Και τον σκοτώνει ρίχνοντας του το βέλος στον ΛΑΙΜΟ, το ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ δηλαδή της επικοινωνίας που την χρησιμοποιεί ενάντια στην νόηση των ανθρώπων.

ΔΕΝ  ΓΝΩΡΙΖΩ  ΤΟΝ  ΣΥΝΤΑΚΤΗ   ΑΥΤΗΣ  ΤΗΣ  ΑΝΑΛΥΣΗΣ
ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ   ΘΑ  ΗΘΕΛΕ  ΝΑ  ΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΕΙ    ΣΕ  ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΚΥΚΛΟ ΑΠΟΔΕΚΤΩΝ
ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΜΕΤΑΔΙΔΩ.

Είναι άψογη, πολύ πετυχημένη και  επίκαιρη.
Μαχητική . Στους  συνειρμούς της  σκέψης και των αισθημάτων  μας, βιώνουμε  την περιπέτεια  της "ΙΘΑΚΗΣ"  εσωτερικά παθητικά και λάγνα  έχοντας,   σαν  καθοδηγητή  τον λυρικό λόγο του μεγάλου Αλεξανδρινού.
Αλλά  η Ιθάκη  για τους  ανθρώπους  της πράξης  στην φάση  του  συναγερμού , στον οποίο έχουμε περιέλθει,  ζητάει  εγρήγορση και δράση. Συνειδητοποίηση ότι  για  να  κάνουμε  χρήση του οπλοστασίου του πολυμήχανου καθοδηγητή του θνητού  ανθρώπινου γένους, πρέπει  να  υποστούμε  τα μύρια πάθη και  να διατηρήσουμε όσο ακαίρια και αλώβητη γίνεται  την συντροφική αλλυλεγγύη και  συνδρομή.  Μπρος μας  η Σκύλα  και η Χάρυβδη, ο Πολύφημος, η Κίρκη !!

Φιλική Εταιρεία, Αλέξανδρος Υψηλάντης και τα αναρχικά Κινήματα για Ελευθερία και Αυτοδιάθεση – σύμμαχοι και διώκτες.

Εισήγηση 

του  οικονομολόγου - ιστορικού ερευνητή  κ. Αλέξανδρου Στεφανίδη



στο διαδικτυακό συνέδριο:

ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΡΑΙΟΣ, ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ, ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ ΝΤΕ ΜΙΡΑΝΤΑ
η Ελληνική Σκέψη στην Αυτοθέσμιση των Κοινωνιών, τον Διαφωτισμό και την Γνώση

O tempora o mores

Oταν ο  αείμνηστος  Μάνος,  από το Καλλιμάρμαρο, με την ευκαιρία της  συναυλίας που δόθηκε  με προσκεκλημένη και τιμώμενη την (νεόκοπο "φιλελληνίδα" ) Nana Mouskouri, παρότρυνε το ακροατήριο  να συντελέσει με την αποχή του στο να σταματήσει να εκδίδεται η "Αυριανή" ελλείψει  αναγνωστών, ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων. Δεν βρέθηκε ούτε ένας από τον κόσμο της διανόησης και της τέχνης να πεί ένα ένα  συγκαταβατικό λόγο, έστω μια  δικαιολογία. Τόσο πολυ τον λοιδωρούσανε  για τον αιρετικό, ανατρεπτικό και συγκλονιστικό του λόγο  στο Τρίτο και το Τέταρτο. Τόσο πολύ τους είχε καθηλώσει η σοσιαλίζουσα αποχαύνωση. Ακόμη  και  το "alter ego" του, η Μελίνα, απέστρεψε το πρόσωπο της, δεν τον ξαναθώπευσε με το τόσο εκφραστικό της χαμόγελο, δεν ξανακαπνίσανε μαζί, δεν ξανατραγούδησαν μαζι τον κυρ Αντώνη.


Και σήμερα τι βιώνουμε.  Η Αυριανή  εξακολουθεί να εκδίδεται  και  να κινδυνεύει  να  κλείσει οριστικά και αμετάκλητα η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ.    Αλλοίμονο !!!

To μετέωρο βήμα

εν όψει  της ελεύσεως της Τρόϊκας.

Πολύ ενδιαφέρον  άρθρο  του ερευνητή και μελετητή κ. Δημήτρη  Τρικεριώτη  σχετικά με την πολυθρήλυτη  βαθιά θαμμένη στην ελληνική συνείδηση  παραγωγικότητα.

Αποδοχές και ανταγωνιστικότητα ή μήπως διαφθορά και ανταγωνιστικότητα; 

Το πρόβλημα εντοπίζεται στην άνοδο του εργατικού κόστους /ανά μονάδα προϊόντος που είναι καθοριστική για την επιχειρηματική δραστηριότητα.
Από την στιγμή που δεν συνοδεύεται από την αντίστοιχη αύξηση της παραγωγής ώστε να επιμερισθούν αντίσιτοιχα οι συγκριτικά υψηλές δαπάνες μισθοδοσίας, η δυσαρμονία αυτή αποβαίνει μοιραία για την οικονομική ανέλιξη της εταιρείας και την δυνατότητα της να επενδύσει σε νέες αγορές.

Η διαμόρφωση του κατώτατου μισθού στο επίπεδο των δύο αλλων μεσογειακών χωρών της Πορτογαλίας και Ισπανίας, θα επισύρει αυτόματα και αυτοδικαίως την μείωση του 13ου και 14ου μισθού, καθ΄ όσον ο δείκτης του ΚΜ ώς ποσοστού των μέσων ακαθαρίστων αποδοχών πρέπει να διατηρηθεί σταθερός.
Το μέγα ερώτημα παραμένει εάν αυτή η επέμβαση , που συγκαταλέγει την Ελλάδα γεωπολιτικά στις μεσογειακές χώρες (το διαστροφικό "PIGS" επιτέλους εγκαταλείφθηκε) και οι συνεπαγόμενες θυσίες εξευμενίσουν την οικονομική ολιγαρχία και ανασταλεί η υλοποίηση της αποτελειωτικής φάσης της απολλοτρίωσης περιουσιών και συνειδήσεων, κερδίσουμε δηλαδή επιπλέον ζωτικό χώρο και χρόνο για την αντμετώπιση των ασφυκτικών οροσήμων.
Στα πλαίσια της ισονομίας και ισοπολιτείας τα θύματα (όσον αφορά την αυθαίρετη και βάρβαρη μείωση του εισοδήματος) θα απαιτήσουν επιβολή αναγκαστικών μέτρων επίταξης (για τον κοινό σκοπό της σωτηρίας) σημαντικού μέρους των κερδών των επιχειρήσων, των δήθεν επικαρπωτών των θυσιών τους, (κυρίως αυτών των χρηματικών και κεφαλαιακών ροών, όσες αποκρύπτονται λόγω της παντελούς παρανοϊκής έλλειψης του ορθολογισμού και της αντικειμενικότητας).
Ανεργία πέραν του 20% θα πυροδοτήσει την κοινωνική αναταραχή. Εάν δεν αντιμετωπισθεί άμεσα η αποκατάσταση της ευνομίας με καταστατικού χαρακτήρα εθνοσυνέλευση, κινδυνεύουμε όντως να βρεθούμε εκτός Ευρωπαϊκής ένωσης αντιμέτωποι με την λοιδωρία των νεόκοπων  πρώην βαλκανικών εταίρων μας (Βουλγαρία Ρουμανία), χώρες στις οποίες σημαντικά βήματα εξωστρεφούς οικονομικής πολιτικής Ελληνικών επιχειρήσεηων και τραπεζών έχουν πραγματοποιηθεί.